Το φλερτ

26.06.2021

_

γράφει ο Νίκος Πουλικίδης

_

Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story συναισθήματος και χαράς, να αγκαλιάσει τις ψυχές των ερωτευμένων. Δεν τελείωνε όμως εκεί. Το ίδιο ίσχυε και για τις παρέες. Κάποτε, παρέα με το κρασάκι τους, συζητούσαν, διαφωνούσαν, τσακώνονταν, άναβαν τα αίματα, ήταν όμως ζωντανοί. Πλέον ήταν ζωντανοί-νεκροί στις οθόνες των υπολογιστών για να μορφωθούν και στις οθόνες των κινητών για να αγαπήσουν.

Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Η «καλύτερή» της, σύμφωνα με τις αναρτήσεις, φίλη είχε γενέθλια και έκανε πάρτι μεγάλο και σπουδαίο. Όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της μικρής τους πόλης είχαν κατακλυστεί από τα μηνύματα-υπόσχεση για ένα πάρτι που θα έμενε στην ιστορία! Έχοντας αγοράσει το ακριβό δώρο – μια ακόμη βιτρίνα της κάλπικης φιλίας τους, είχε κιόλας ανηφορίσει στο διώροφο σπίτι με τη μεγάλη αυλή και την ωραία πισίνα. Προβάλλοντας την αναγκαία – για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – εκδήλωση αγάπης, τονιζόταν επανειλημμένα και με έμφαση το «πόσο καλά περνούσαν».

Η οθόνη του κινητού αναβόσβησε. Ο φίλος της, με τον οποίο τόσο καιρό ήταν μαζί, αποφάσισε εν μια νυκτί και, χωρίς προηγούμενη συζήτηση, ότι είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου να τραβήξουν χωριστούς δρόμους. Δεν ήξερε αν αισθάνθηκε κάτι. Το σκέφτηκε. Το ζύγισε. Έπρεπε να νιώθει λυπημένη, δεν έπρεπε; Έπρεπε να κλάψει, δεν έπρεπε; Έπρεπε να υπάρχει τώρα κοντά της μια φίλη να τής συμπαρασταθεί, δεν έπρεπε; Το μήνυμα αυτό ήταν η «αποσύνδεση» που χρειαζόταν από τον κάλπικο κόσμο που είχε στήσει γύρω της. Παρατηρώντας τριγύρω τους συνομηλίκους της, συνειδητοποίησε πόσο απελπιστικά μόνοι και μόνες ήταν τελικά ο καθένας και η καθεμιά τους. Ένα πάρτι…οθονών είχε στηθεί, με την ουσιαστική και ανθρώπινη επικοινωνία να λείπει. Ξάφνου ξεχώρισε μια μορφή, που δε βρισκόταν προσκολλημένη σε μια οθόνη με την επιδίωξη να αναδείξει την χιμαιρική της ευδαιμονία. Την ξεχώρισε μέσα στο πλήθος και ήρθε και τής συστήθηκε: «Αντώνης!»

Η οθόνη του κινητού αναβόσβησε, αλλά πλέον δεν είχε καμιά αξία…

Ακολουθήστε μας

Πρόσκληση σε γάμο

Πρόσκληση σε γάμο

Τα προεόρτια του γάμου είχαν ξεκινήσει από την Πέμπτη, με τον πρόγαμο. Λίγο έξω από το Ηράκλειο, τα συμπεθέρια είχαν ξεσηκώσει όλο το χωριό και τους πετεινούς στο πόδι. Το αντικρυστό, με τη θράκα στη μέση, το γαμοπίλαφο στα καζάνια, οι κρητικές κουλούρες δεμένες με...

Για τα μάτια σου μόνο

Για τα μάτια σου μόνο

Πάντα κοιτούν χαμηλά. Δε λοξεύουν αριστερά και δεξιά. Δεν είναι αδιάκριτα, βλέπουν μπροστά. Δεν είναι φλύαρα, μα ούτε απαιτητικά. Μιλούν λίγο και σοφά. Χαρακτηριστικά τους η ευγένεια και η ομορφιά. Μισούν το ψέμα. Δεν κρύβονται, είναι πάντα ακάλυπτα. Βγάζουν αλήθειες...

Όνειρα ανεκπλήρωτα

Όνειρα ανεκπλήρωτα

Είχε νυχτώσει από ώρα καθώς γέμιζε το στενό ψηλό ποτήρι ως επάνω, με το χρυσοκίτρινο υγρό. Τσίπουρο παλαιωμένο σε δρύινο βαρέλι, το αγαπημένο του ποτό, εδώ και πολλά χρόνια. Τον βοηθούσε να σκεφτεί και να ταξιδέψει, μόνος όπως έκανε πάντα, μιας και δεν έμαθε ποτέ τον...

Απόκρυφη ποιότητα

Απόκρυφη ποιότητα

Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα επαληθεύονταν με την ανακάλυψη κάποιου ακλόνητου τεκμηρίου, οι υπόνοιες...

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ (διήγημα) πολὺς δ᾽ ἅμ᾽ αὐτῷ προσπόλων ὀπισθόπους κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν ὕμνοισιν: οὐ γὰρ οἶδ᾽ ἀνεῳγμένας πύλας Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ Δεν πέθανε η Φραγκογιαννού από το μαύρο κύμα την ξέβρασε η θάλασσα, την...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ (διήγημα) πολὺς δ᾽ ἅμ᾽ αὐτῷ προσπόλων ὀπισθόπους κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν ὕμνοισιν: οὐ γὰρ οἶδ᾽ ἀνεῳγμένας πύλας Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ Δεν πέθανε η Φραγκογιαννού από το μαύρο κύμα την ξέβρασε η θάλασσα, την...

Άνιση αντιπαλότητα

Άνιση αντιπαλότητα

Ήταν η δεύτερη γάτα που μου σκότωναν μέσα σε ελάχιστους μήνες. Και δεν ήταν από κάποια δικαιολογημένη αφορμή που να μπορούν να την επικαλεστούν. Ήταν η χαρά τους να σου προκαλούν στενοχώρια και να σε φέρνουν σε δύσκολη θέση. Ακόμη κι αυτοί που φαίνονταν αμέτοχοι όταν...

Σαπουνόφουσκες

Σαπουνόφουσκες

ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ επώδυνος αποχωρισμός στον πεζόδρομο Έζησα τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου στον πεζόδρομο, στον οποίο βρισκόταν το προποτζίδικο του παππού και της γιαγιάς μου. Από πάνω ήταν το σπίτι μας.  Ήταν ένας ήσυχος πεζόδρομος μέσα στη μεγαλούπολη. Αν κάποιος...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου