Τόσο εύκολα παραδώσαμε την αγάπη

13.10.2015

 

 

Μένουν μονάχα τα κόκκινα μήλα κρεμασμένα στα κλαδιά

να μου θυμίζουν εσένα

και να αντανακλούν την προσδοκία

να βρεις πάλι το δρόμο...

να γυρίσεις...

τους ωροδείκτες στην αυγή.

Τόσο εύκολα

παραδώσαμε την αγάπη

στη σκόνη της λήθης.

Να φυσήξει ο άνεμος

περιμένω χρόνια.

Κι ο άγγελος κοιμάται ξένοιαστα

θαρρείς και είσαι ακόμη εδώ.

Να μην τρομάξει.

Ξέχασα ανοικτό το παράθυρο

αυτό με το βασιλικό στο περβάζι.

Ψάχνω απεγνωσμένα το χέρι σου

για να συνεχίσω να ονειρεύομαι.

Ένα κόκκινο μήλο

θα είναι πάντα η καρδιά σου

στη σκέψη μου.

Να δεις που τελικά...

δε φοβάμαι. Αντίο.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Εποχικά

Εποχικά

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Ας μένει το παράθυρο ανοιχτό να σκορπά το άρωμα του βασιλικού ..άρωμα αγάπης… Τούτες οι μηλιές με τους καρπούς τους μας δώσανε υγεία στην καρδιά και σκέψεις για κάτω από το μαξιλάρι…

    Καλό σας βράδυ..

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Η ζωή, δεν θα πάψει ποτέ άλλα να μας τάζει κι άλλα να μας χαρίζει, άλλα να μας δίδει κι άλλα να μας στερεί, μα ότι κι αν συμβαίνει Μάχη, μετά από χρόνια κοιτάζοντας προς τα πίσω δεν βλέπω ένα ερημωμένο τοπίο, όχι, βλέπω τα στοιχεία εκείνα που καθόρισαν το πέρασμα και τον προορισμό μου και τυχαίνει, καμιά φορά με το σπασμένο μου φτερό σ’ εκείνα τα ταξίδια του Νότου, κάποια στιγμή σε μια απελπισμένη διαφυγή ν’ αγγίζω μέσα από τη μνήμη άστρα κι ουρανό, επιβεβαιώνοντας πως όσο το φως ταξιδεύει, πάντα ο έρωτας και η αγάπη όσο κι αν φαντάζουν εφήμερα, θα μένουν αιώνια, γιατί το φως δεν θα πάψει ποτέ να ταξιδεύει… για να σε συναντήσει, υπέροχη Μάχη, καλό ξημέρωμα.

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Ένα κόκκινο μήλο

    θα είναι πάντα η καρδιά σου

    στη σκέψη μου.

    Να δεις που τελικά…

    δε φοβάμαι. Αντίο.
    Πόσο τρυφερός ακούγετε αυτός ο αποχαιρετισμός!!! Γεμάτα τρυφερότητα πάντα τα υπέροχα ποίηματά σας…

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Είναι η χαρά της συγκίνησης που καθορίζει κάποιες σχέσεις Σοφία. Αυτό κρατώ, με συγκινείτε με τα λόγια σας, τα γεμάτα ευγένεια. Την αγάπη μου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου