Φεύγεις…

23.10.2016

woman-994737_1920

Φεύγεις…
Το νιώθω φεύγεις. Κι ας είσαι εδώ.
Τα μάτια σου θέλω να δω,
να τα φιλήσω. Μα εκείνα κρύβουν χωρισμό.
Και πώς θα ζήσω; Πώς να διώξω τον καημό;
Μείνε για λίγο. Όσο μας αντέξει το σκοινί.
Μέχρι την τελευταία μας σκηνή,
πριν ξεψυχήσω. Μη φύγεις...
Να αισθανθώ το άγγιγμά σου
τα μάτια μου σαν κλείνεις.
Αντίο…

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Σε εκείνον που πονάει πιο ηχηρά ζητούσαν από παιδί να σωπάσει. Σε εκείνον που πονούσε σθεναρά ζητούσαν συγνώμη αφού είχε σπάσει. Πράξεις ισοδύναμες με χτυπήματα και λόγια που τον έπνιγαν σαν κύματα ή τον ξέσκιζαν σαν θαλάσσια ζώα, της φαντασίας όλων μας αποκυήματα....

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    “Το νιώθω φεύγεις. Κι ας είσαι εδώ.” Δε υπάρχει χειρότερο. Πολύ ωραίο, Χρυσούλα.

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Καλημέρα Βάσω μου,
      Όντως δεν υπάρχει τίποτε πιο επώδυνο….
      Η μισή ζωή χάνεται όταν συνειδητοποιούμε το *φεύγα* που γίνεται ΑΘΕΛΑ μας!!!

      ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ….
      ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!!!

      Απάντηση
  2. sofia25164

    Συγκλονιστικό Χρυσούλα μου…Δεν ξέρω γιατί αλλά πόνεσα όταν το διάβασα, όταν σε διάβασα!!! Καλό βράδυ και μια όμορφη εβδομάδα για όλους μας!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Πολυαγαπημένη μου Σοφία…

      Πολύ σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου!
      Πολύ σε ευχαριστώ που πάντα με ενημερώνεις!
      Πολύ σε ευχαριστώ που με νιώθεις!!!!

      Ο Θεός να σας βλέπει!
      ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ…
      Να έχετε την ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ….ΚΙ ΑΓΑΠΗ ΠΕΡΙΣΣΗ…

      Απάντηση
  3. Μάρθα Δήμου

    Τόσο δυνατό, τόσο αληθινό όσο η ζωή κι θάνατος. Συγχαρητήρια και να έχετε υγεία, αντοχές και δύναμη. Καλή εβδομάδα.

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ πολύ ΜΑΡΘΑ μου!

      Όταν έχει κανείς περάσει από τις Συμπληγάδες πέτρες της (κατά)θλιψης και καταφέρνει να βγει * σώος – όσο το δυνατόν- ζυγιάζει τη ζωή και το θάνατο στην ίδια παντα ζυγαριά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

      ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!
      Και πάλι ευχαριστώ σε!

      Απάντηση
  4. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΑΧΗ ΜΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου