tree-road-leaves_b

Τα βήματά μου με φτάνουν πάλι ως την άκρη του ίδιου δρόμου…

Πεσμένα κίτρινα φύλλα απλώνουν χαλί κάτω απ’ τα πόδια μου. Ακούω τους χυμούς να αποσύρονται αργά απ’ τα κλαδιά. Η ζωή πριν πέσει σε λήθαργο απορρίπτει τα περισσά στολίδια και παίρνει τη στεγνή της όψη στα γυμνωμένα δέντρα.

Ένα τσούρμο πουλιά στριμώχνονται στα σύρματα. Υποψήφιοι ταξιδιώτες, που έχουν λησμονήσει τα τραγούδια τους. Κάθε τόσο στρέφουν ανήσυχα το κεφάλι τους αριστερά - δεξιά σα να προσδοκούν στις παράλληλες γραμμές κάποιον συρμό να φανεί. Μάταια… Από αόρατο νήμα πάλι θα κρατηθούν για να πετάξουν.

Με γρατζουνάει ο οξύς ήχος από τα ξερά φύλλα που θρυψαλιάζονται στο κάθε πάτημά μου. Με σπασμένες χορδές πώς ν' αγγίξω τα τραγούδια… Ένα γνώριμο πια ρίγος με διατρέχει. Τα φύλλα μέσα μου μαραίνονται ένα - ένα. Σαν χλομή βροχή κυλούν και ποτίζουν το κίτρινο χαλί.

Αυτός ο χειμώνας αρχίζει εντός μου …

Τίμημα ίσως για την άνοιξη που αστόχαστα πέρασε ή αντίτιμο για την ακριβή υπόσχεση της άνοιξης που θα 'ρθει…

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!