τοβιβλίο.net

Select Page

Φιμωμένη κραυγή, της Νικολέτας Τζιμπούκα

Φιμωμένη κραυγή, της Νικολέτας Τζιμπούκα

 

 

Μια ησυχία εκκωφαντική,

μια φωνή

σπαρακτική

καλά θαμμένη μέσα μου.

Μια ελπίδα ανύπαρκτη,

ποιά ελπίδα,

για ποιά ζωή;

Για αυτήν που κρέμεται

από μια κλωστή,

που ο αέρας

την παρασύρει,

που γίνεται έρμαιο των πολλών.

Μια κραυγή

που ποτέ δε θα ακουστεί,

θα μείνει καλά κρυμμένη,

μετέωρη,

να προσπαθεί να βγει στην επιφάνεια

μα πάντα ο κόμπος στο λαιμό

θα την φιμώνει.

_

γράφει η Νικολέτα Τζιμπούκα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος