Select Page

Φιμωμένη κραυγή, της Νικολέτας Τζιμπούκα

Φιμωμένη κραυγή, της Νικολέτας Τζιμπούκα

 

 

Μια ησυχία εκκωφαντική,

μια φωνή

σπαρακτική

καλά θαμμένη μέσα μου.

Μια ελπίδα ανύπαρκτη,

ποιά ελπίδα,

για ποιά ζωή;

Για αυτήν που κρέμεται

από μια κλωστή,

που ο αέρας

την παρασύρει,

που γίνεται έρμαιο των πολλών.

Μια κραυγή

που ποτέ δε θα ακουστεί,

θα μείνει καλά κρυμμένη,

μετέωρη,

να προσπαθεί να βγει στην επιφάνεια

μα πάντα ο κόμπος στο λαιμό

θα την φιμώνει.

_

γράφει η Νικολέτα Τζιμπούκα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!