Φως

7.10.2014

_

Μέσα στη λάμψη του ουρανού, σκορπίστηκαν αχτίδες
σαν τα κρυστάλλινα νερά,βροχή με πεφταστέρια
που κέντησαν χρυσή κλωστή, επάνω στο φεγγάρι.
Πύρινη φλόγα αγκάλιασε, μαγεία στη σελήνη
και το λυχνάρι έλαμψε, θαμμένο μες την άμμο
ακτινοβόλησε η νυχτιά, τρελό το πανηγύρι.
Η νύχτα ξελογιάστηκε και ζήλεψε τη μέρα
που ‘χει τον ήλιο αγκαλιά, την ίριδα για φίλη
φως λευκή περιστερά, ανάσα του αέρα.
Γλυκό φιλί ταξίδεψε, με μουσική την πλάση
ουράνιου τόξου κύματα, γλυκές γραμμές χαράζει.
Ζωή και φως συμφώνησαν, να μείνουν πάντα φίλοι
με το φεγγάρι συντροφιά, κρατάει το μαντήλι.
Φως παιχνιδίζει στο νερό, στην αγκαλιά του ήλιου
αγάπη ανθίζει στη ζωή, στη τρέλα του ονείρου.
Στα μονοπάτια της ζωής, το φως για ηλιαχτίδα
και με το χρόνο ομιλητή, να δίνει την ελπίδα.

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου