Ψυχούλα από ψίχουλα

11.08.2016

man_sad

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν πολλά όμορφα παιδάκια, που παίζανε αμέριμνα στην αυλή του σχολείου τους.

Ένας κακός άνθρωπος, που τριγυρνούσε εκεί, σε εκείνα τα μέρη, θέλησε να τα κλέψει.

Όμως εκείνα δεν αντιστάθηκαν, αφού πριν τους είχε δήθεν κάνει δώρο ένο φίλτρο μαγικό, τους είχε πει πως θα τα έκανε μόνο να χαίρονται και ποτέ να λυπούνται.

Βλέπετε, αυτή η αυλή, ήταν η αυλή ενός ορφανοτροφείου, που μέσα συστεγαζόταν και ο παιδικός σταθμός που υπάγετο το ορφανοτροφείο.

Από μικρός αυτός ο κακός άνθρωπος είχε μάθει να μην ακούει, να μη θέλει να κάνει κάθε τι καλά, ακόμα και για τον εαυτό του.

Όταν τον έπιασε η Αστυνομία, το μόνο που είπε ήταν: «Ήθελα και εγώ να πονέσουν και άλλοι σαν εμένα».

Μα ήξερε ότι εκείνα τα λόγια, όσο πόνο και να έκρυβαν, η ψυχή του πονούσε μα δε διαμαρτυρόταν.

Είχε γίνει σκληρή σαν πέτρα.
Οι καταστάσεις και οι δυσκολίες που τον άφησαν έρμαιο της τύχης του, τον είχαν ανδρώσει μεν αλλά λανθασμένα.

Είχε να αντιμετωπίσει πολλούς κινδύνους και έπρεπε μόνος του να τα καταφέρει.

Μέχρι ενός σημείου, τα κατάφερε.
Από κει και πέρα όμως, τα πάντα ήταν θολά στο μυαλό του και όλα δήλωναν το χάος των σκέψεών του και των αποφάσεων που ήδη έπρεπε να είχε πάρει.

Ευτυχώς, ένα από τα παιδάκια πρόλαβε να ξεφύγει και δεν κεράστηκε από εκείνο το υπνωτικό.

Οπότε τρομαγμένο, πήγε μέσα στη δασκάλα του και είπε το τι είχε δει με τα τρομαγμένα από φόβο ματάκια του.

Η καρδούλα του χτυπούσε τρελά και ακατάπαυστα, μη ρυθμικά.
Η φωνούλα του έτρεμε και τα ποδαράκια του λες και θα λύγιζαν από στιγμή σε στιγμή.
Παρόλα αυτά, βρήκε το κουράγιο και είπε ότι και όσα ήταν σε θέση να δει και να καταλάβει, αφού είχε κρυφτεί πίσω από το σκουπιδοντενεκέ.

Βλέπετε, η μικροκαμωμένη φιγούρα του τον είχε καλύψει απόλυτα, χωρίς να γίνει αισθητή η παρουσία του, όσο και η απουσία του.

Η δασκάλα, χωρίς να χάσει το ελάχιστο δευτερόλεπτο, απευθύνθηκε στον Διευθυντή και όλοι μαζί τρέξαν γρήγορα στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα.

Δεν άργησε να γίνει η σύλληψη καθώς και οι απαραίτητες από όλους καταθέσεις.

Έδειξε μεταμέλεια, είπε ο Αξιωματικός Υπηρεσίας, αφού με δάκρυα στα μάτια ζητούσε απεγνωσμένα, όχι την απαλλαγή της ποινής του, αλλά να πέσει γονατιστός και να ικετέψει τους γονείς των μικρών αθώων αυτών αγγέλων να τον λυπηθούνε και να του δώσουνε μια ακόμα ευκαιρία ζωής και αιτία ύπαρξής του σ’ αυτόν τον σκληρό και απάνθρωπο κόσμο, που κλήθηκε εν αγνοία του και ερήμην του να ζήσει.

Όλοι, όσο και αν προσπάθησαν να του φερθούν σκληρά, υποδειγματικά, μετά την εξιστόρηση των δικών του παιδικών φριχτών χρόνων, καταλάγιασαν οι θυμοί, τα αντίποινα που ζήταγαν απεγνωσμένα να του επιβληθούν, γιατί και μόνο στη θέα ενός κακοποιημένου, όχι μόνο σωματικά παιδιού αλλά κυρίως ψυχολογικά, τους επέτρεψε να του δώσουν το πολυποθητο εισιτήριο παραμονής του στη ζωή.

Μετά από όλα αυτά, καλό είναι για όλους μας να έχουμε τα μάτια μας όχι τέσσερα αλλά εκατόν τέσσερα, αφού οι κίνδυνοι, ορατοί και αόρατοι, παραμονεύουν και μας κρυφοκοιτάνε, στιγμή προς στιγμή, λεπτό του λεπτού.

Το πιο συγκλονιστικό και τραγικό συνάμα ήταν η αποδοχή του η παραδοχή του ενός θολωμένου μυαλού, που δεν ήξερε ή δεν είχε γνώση τι θα επακολουθούσε μετέπειτα της αρπαγής τωγ ανηλίκων αυτών παιδιών.

Ήταν εκείνο το διάστημα που οι ειδήσεις μας κατακεραύνωναν για εμπόρια οργάνων, γενικά για πράξεις προσβολής γεννετησίας αξιοπρέπειας.

Ποιος ξέρει τι είχε στο νου του.
Το μόνο βέβαιο ήταν που πρώτη φορά, ποινή, επιβεβλημένη και αποδιδόμενα από τις Αρχές, θα ’ταν η δική του αρχή ζωής.

 

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Ενημερωτικό και διδακτικό συνάμα. Κάποιες φορές ίσως αξίζει τον κόπο να δίνουμε ευκαιρίες στους συνανθρωπους μας.

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Το πολύ σοβαρό κοινωνικό θέμα του bullying και του ψυχαναγκασμού δοσμένο από την πένα μια μάνας!
    ΜΠΡΑΒΟ ΑΝΝΟΥΛΑ!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου