Ωδή…

29.01.2016

rain_love

Έτσι όπως στριφογύριζε στο δρόμο, με τις στάλες της βροχής να προσγειώνονται μία προς μία στο κορμί της, ένιωσα τη στιγμή ν’ αγγίζει την αιωνιότητα. Οι δυο μας μόνοι, κάτω απ’ το φως της ημισέληνου να περιπλανιόμαστε στα σοκάκια μιας ξεχασμένης πόλης.

Με το πέρας της ώρας, η βροχή από απαλή γινόταν βίαιη-αυτό δεν μας πτοούσε. Τα ρούχα μας είχαν παραδοθεί στο έλεος της καταιγίδας κι οι ψυχές μα χόρευαν γυμνές κι εκτεθειμένες, έτοιμες ν’ αποκαλύψουν τα βαθύτερά μας μυστικά.

Απολαμβάναμε τη βροχή, γιατί ήμασταν μαζί. Εκείνη, πάντα να προπορεύεται. Να αιωρείται ρυθμικά πάνω απ’ την άσφαλτο δημιουργώντας νέες, ανάρπαστες φιγούρες. Εγώ απλά ν’ ακολουθώ. Δεν ήθελα να χάσω ούτε λεπτό απ’ αυτή την παράσταση, που έδινε τώρα μόνο για μένα.

Χιλιόμετρα μακριά από κάθε έγνοια που μας δηλητηριάζει το μυαλό, χαμένοι στο δικό μας μικρό παράδεισο μπορούσαμε, για λίγο, να ζήσουμε ο ένας τον άλλον. Να μάθουμε ο ένας τον άλλον κι ύστερα, με παραμυθένια φυσικότητα, να ερωτευτούμε. Γίναμε, ξαφνικά, εμείς, οι ήρωες της δικής μας ταινίας κι είναι στο χέρι μας αν θα ‘χει αίσιο τέλος.

 

_

γράφει ο Έτερος εγώ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ti σου είναι λοιπόν κι ο έρωτας! Ούτε καν υπολογίζει την πνευμονία που φέρνει βόλτες όλο και πιο κοντά στο ζευγάρι!!!! Αλλά μήπως εκείνος θα την πληρώσει; Αχ καημένα ανθρωπάκια!!!!

    Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Περιγράψατε πολύ όμορφα τη σκηνή, ονειρεμένα θα έλεγα!

    Λένα οι ερωτευμένοι δε δίνουν σημασία σε τέτοιες λεπτομέρειες… 🙂 σωστά;

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου