18.10.2018

Αποτύπωμα

Άννα Ρουμελιώτη

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Πάνω στις πέτρες σκαλίζω τη ζωή μου

Ένα ένα τα αποτυπώματά μου

Στα βράχια τα σμιλεύω

Για να βρεις τον δρόμο

Να μπορώ να υπάρχω για σένα μόνο

Είμαι ο λυγμός της μέρας

Και η οδύνη της νύχτας

Είμαι ο ψίθυρος του αγέρα

Και το δάκρυ της θάλασσας

Είμαι ο παλμός των δέντρων

Και το χάδι των πουλιών

Είμαι το χέρι, που απλώνει η γη

Για να αγκαλιάσει τον κόσμο

Είμαι στεριά διψασμένη

Λουλούδι κομμένο

Αγκάθι, που στάζει αίμα

Δάκρυα αλύτρωτα

Είμαι όλα εκείνα, που φοβάμαι κι όλα εκείνα,

Που ποθώ να βγουν απ’ το όνειρο

Και να γίνουν ταξίδι

Είμαι καρδιά γδαρμένη, σκισμένη

Δυο μάτια υγρά, που σε κοιτάζουν στα ίσια

Και σε ρωτάνε

Θα μ’ αγαπήσεις;

–

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Δείτε όλα τα άρθρα των Μονολόγων

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Ιουλίου 2026

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...

Ελένη, η ωραία

Μην ψάχνεις την ομορφιάστο πρόσωπο.Το πρόσωπο γερνά.Τα αγάλματα ραγίζουν.Οι Τροίες καίγονται.Η ομορφιά είναι αλλού.Είναι στο χέρι που δεν σηκώνεταιγια να χτυπήσει,στο στόμαπου δεν ψεύδεται,στη σιωπήπου δεν προδίδει.Το όμορφο είναι καλό.Μια μικρή ισορροπίαανάμεσα στο...

Σάπιο πράμα

Το βράδυ εκείνο του Δεκέμβρη του 1943 ο Ντίνος Δρίτσας ο τελωνειακός,δεν κοιμήθηκε...η Σουηδέζατου Ερυθρού σταυρού ήταν μεγάλο μούτρο,όμως έπρεπε να μάθει τι είχε μέσα το σεντούκι με ταγερμανικά γράμματα,που ξεφόρτωσε το πλοίο με το σιτάρι...Σηκώθηκε μεσάνυχτα και...

Διαβάστε κι αυτά

Σάπιο πράμα

Το βράδυ εκείνο του Δεκέμβρη του 1943 ο Ντίνος Δρίτσας ο τελωνειακός,δεν κοιμήθηκε...η Σουηδέζατου Ερυθρού σταυρού ήταν μεγάλο μούτρο,όμως έπρεπε να μάθει τι είχε μέσα το σεντούκι με ταγερμανικά γράμματα,που ξεφόρτωσε το πλοίο με το σιτάρι...Σηκώθηκε μεσάνυχτα και...

Μια ψευδαίσθηση

Λένε κάποιοι Από αυτούς Που μόνο όταν τους βλέπουν Οδύρονται Από αυτούς που αισθάνονται Ότι αφηγούνται την αλήθεια Από αυτούς Που δυσφορούν για το σύμπαν Για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται Και απαιτούν Ποικιλοτρόπως Την καθολική αναγνώριση και δικαίωση Του άγχους...

Ο θάνατος πριν τον θάνατο

Νύχτες μοναξιάς απόψε αντικρίζωΤην όψη του θανάτου μου για σένα ζωγραφίζω,Έφυγες, πέρασες νωρίς, απόψε θα το μάθω,πως η αγάπη μου για σένα ήταν το πρώτο λάθος.Στων τοίχων τη σιωπή το όνομά σου γράφω,κι όσα δεν τόλμησα ποτέ, στο χώμα πια τα θάβω.Οι λέξεις μου ξεθύμαναν...

2 σχόλια

2 Σχόλια

Χριστίνα Σουλελέ στο 18/10/2018 σε 2:50 μμ
Μολις ειδα τις ζωγραφισμένες πέτρες κατάλαβα πως ειναι ποιημα της Αννας. Πολυ ωραιο, στοχαστικο και η ερωτηση στο τελος για προβληματισμό. Καλή σου μέρα Αννα!
Απάντηση
Άννα Ρουμελιώτη στο 18/10/2018 σε 8:49 μμ
Χριστίνα μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ . Και χαίρομαι τόσο, που κατάλαβες. Καλό βράδυ !!
Απάντηση

Αποτύπωμα

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Ιουλίου 2026

Ελένη, η ωραία

Σάπιο πράμα

Σάπιο πράμα

Μια ψευδαίσθηση

Ο θάνατος πριν τον θάνατο

2 σχόλια

2 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο Ακύρωση απάντησης