Άνανδροι μπροστά στην ανδρεία

Αλίμονο στο φτωχό λεξιλόγιό μου
που τις πράξεις δε δύναται να αποτυπώσει,
τις ιδέες δεν μπορεί να συλλάβει
και να αποκωδικοποιήσει μηνύματα
περιθωριοποιημένων εγκεφάλων.

Κρίμα σε μένα και σε σένα ˙
που ποτέ δεν θα γνωρίσουμε τις αξίες που έμειναν εκτός συνόλου,
δεν αποτυπώθηκαν σε ένα κλασικό αριστούργημα.

Την ανδρεία πολλοί θαυμάσανε μα λίγοι επέλεξαν
σαν βρεθήκαν μπροστά στο δίλημμα.

Τα φώτα που αποζητούσαν κάπως έπρεπε να εστιάσουν πάνω τους
μα όχι έτσι,
όχι θυσιάζοντας ένα μέρος από τα κεκτημένα τους.

Αφού δεν είναι εύκολο λοιπόν ας υπάρχει σε μνείες αυθεντιών.
Αφού το εγώ είναι ο κινητήριος τροχός της ανθρωπιάς μας,
ας περιχαραχθούμε σε ό,τι βρήκαμε και αποδεχτήκαμε,
γιατί μόνοι μας δε μπορέσαμε να αλλάξουμε.

Κι εγώ με το μεγάλο και χιλιοειπωμένο μου εγώ για τίτλο,
ας αρκεστώ στο να προφέρω
ότι ίσως κάποτε αντιμετωπίσω αυτό τον κόσμο από τη δική σου σκοπιά.

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γερονικάκη