-Από πού είσαι;
-Έχει σημασία;
-Για να σε ρωτάω…
-Από την Συρία, από την Παλαιστίνη, από την Υεμένη, από το Αφγανιστάν, από την Αφρική…
-Από πού, όμως;
-Πίστεψέ με, δεν έχει καμία σημασία. Το σίγουρο είναι, δεν είμαι εσύ, δεν είμαι σαν εσένα. Όλοι εσείς μας κατατάσσετε όπως σας βολεύει, όπως εξυπηρετεί τους σκοπούς σας…
-Δεν έχεις δίκιο…
-Αλήθεια; Τότε γιατί μας βάζετε όλους μαζί, γνωρίζοντας το αποτέλεσμα; Άλλοι πολιτισμοί, άλλα πιστεύω, άλλα ήθη και έθιμα… Δεν θέλαμε να έρθουμε εδώ και όχι με αυτόν τον τρόπο. Κανείς μας δεν ήθελε να φύγει απ’ τον τόπο του, από το σπίτι του, από τους δικούς του. Όπως εσείς θέλετε να ζείτε ειρηνικά, ήρεμα, με όνειρα, έτσι κι εμείς. Εσείς αποφασίσατε να μας γκρεμίσετε, να μας ξεσπιτώσετε… Κι έρχεστε τώρα να δυσανασχετείτε, λες κι όταν κάποια από τα γονικά σας ήρθαν στις χώρες μας, εμείς δεν τους καλοδεχτήκαμε, δεν τους βάλαμε στα σπίτια μας, στις ζωές μας. Ξέρετε τι είστε όλοι εσείς, που αν δεν έχετε οίκτο, έχετε απέχθεια στα βλέμματά σας; Δεν νομίζω να υπάρχει λέξη που να δηλώνει αυτό που είστε… Κρίμα… Και λέτε πως είστε πολιτισμένοι…

Τελικά υπάρχουν και πολιτισμένοι και Άνθρωποι!!!

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια