Ήτανε ωραίο το απόγευμα

Ο ήλιος τραβούσε πίσω από τη βροχή

Πιο μπροστά πήγαινες εσύ

Είχες ένα γέλιο που απορούσε

αν σε ακολουθούσε η βροχή ή ο ήλιος

Πιο πέρα τα βουνά

-θαρρείς κι απόκοσμα

σ’ ένα σύμπαν ξένο

και δίπλα

οι άνθρωποι βουβοί

Μετρούσαν

το μπόι τους με το μπόι σου

Δεν ξέρω γιατί απορούσαν 

που το έβρισκαν λειψό

-είχαν μια τέτοια απορία στα μάτια

Είπα

είναι μια μέρα που θα έρθει

-όπως ήμουνα σίγουρος για τη νύχτα

που θα ξεπρόβαλε πέρα από τα βουνά

Είδα το καράβι

Χαιρετούσε στο έμπα του, έτσι αστόχαστα

-ταξίδευε από άγνωστους τόπους

Σου αρέσουν τα ταξίδια

-θυμήθηκα

σου αρέσουν οι μέρες που θα ‘ρθουν

-γι’ αυτό ξοδεύεις τον χρόνο σου για να τις πλάσεις

Σκόρπιες σκέψεις- σκόρπιες εικόνες

κι αν τις συνθέσεις δεν θα βρεις

παρά την παρουσία σου

Ήτανε ωραίο το απόγευμα

Περπατούσε πάνω στις μέρες που πλησιάζουν

Η δευτέρα του Ιούνη είναι κοντά

άκουσα

Ήτανε ωραίο το απόγευμα

-περπατούσε πάνω του η μορφή σου

_

γράφει ο Θεόδωρος Πάλλας