Δελτίο αποστολής

Δημοσίευση: 1.06.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Σας γράφω από το γραφείο μεταφορών

και αναδόμησης

με  τους ετοιμόρροπους καναπέδες

και τα βαθιά τους βαθουλώματα

να ταΐζουν χειμώνα

κι άλλο χειμώνα.

 

Ψάχνω στις λίστες απογραφής

με τα κρεμασμένα γράμματα.

Απροσπέλαστα χαμόγελα

και παίζουν δήθεν σκάκι.

Ο έξυπνος πάντα κερδίζει

μου έλεγε η δασκάλα μου

κι εγώ έκανα πως την πίστευα.

 

Με βρίσκω στο δελτίο αποστολής

με τις πνιχτές εξώσεις σάρκας και νόησης

να αντιστέκομαι στα φλυτζάνια

σαν σερβίρουν παγωμένο καφέ

πάνω στης σήψης το δεντρόσπιτο

που αβγάτεψε τις ανάγκες του.

Διαβάζω στης θύρας του το εξώδικο:

Σερβίρεται κονιάκ μηδέν αστέρων.

Για παξιμάδι ούτε λόγος.

_

γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου

Ακολουθήστε μας

Άνθρωπε

Άνθρωπε

Άνθρωπε. Αιώνια σκλάβε του χρόνου και της ματαιότητας σε έναν κόσμο αρετής και κακίας. Παλεύεις να γίνεις κάτι. Να αποκτήσεις ελευθερία. Και έτσι βρίσκεις τον εαυτό σου. Ενώ άλλες φορές τον χάνεις.  Πριν καν τον καταλάβεις…   _ γράφει η Διώνη...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

2 σχόλια

2 Σχόλια

Υποβολή σχολίου