Γράφει ο Θεόφιλος Γιαννόπουλος

Εσύ αγαπητέ μου αναγνώστη, ως που θα έφτανες για να πραγματοποιηθεί η ευχή σου;

Αντικείμενο του σημερινού μας άρθρου είναι το βιβλίο «ΤΡΟΜΕΡΗ ΟΜΟΡΦΙΑ» του συγγραφέα GRAHAM MASTERTON που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΟΞΥ. Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 2011, – ο τίτλος του πρωτοτύπου είναι «A terrible beauty»- και μεταφράστηκε από την Μαρία Μουντοκαλάκη.

Πρόκειται για ένα έργο το οποίο το απέκτησα κατά την τελευταία μου επίσκεψή στο βιβλιοπωλείο, αναζητώντας ιστορίες που κουβαλούν πάνω τους την ετικέτα του υπερφυσικού τρόμου.

Δεν είμαι σίγουρος ωστόσο αν το διάλεξα εγώ ή εκείνο εμένα,-κάτι ο τίτλος του και τα όσα έγραφε στο οπισθόφυλλο, αλλά και η φήμη του δημιουργού του, είναι αλήθεια πως δεν μου έδωσαν πολλά περιθώρια για να το σκεφτώ περισσότερο-. Σημασία έχει πως μόλις αντίκρισα το όνομα του συγκεκριμένου συγγραφέα, το πήρα αμέσως από το ράφι και το οδήγησα στο ταμείο, ανανεώνοντας έπειτα το επόμενο «ραντεβού» μας για να με ταξιδέψει, την νύχτα, λίγο πριν πέσω για ύπνο.

Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα (ότι ανοίγοντάς δηλαδή την πρώτη σελίδα του, θα κατάφερνα έπειτα να κοιμηθώ. Μονάχα αυτό δεν συνέβη τελικά, μιας και κατάφερε να με ξενυχτίσει, διαβάζοντάς το μέχρι τέλους!).

Όταν έφτασε λοιπόν η στιγμή να ξεκινήσω με ανυπομονησία την ανάγνωσή του, ήμουν πεπεισμένος πως με περίμενε μια συναρπαστική πλοκή, γεμάτη με μεταφυσικά γεγονότα που να διασταυρώνονται με τα έντονα χαρακτηριστικά μιας αστυνομικής περιπέτειας. Κάτι τέτοιο άλλωστε ανέμενα διαβάζοντας και το κείμενο στο οπισθόφυλλο.

Και δικαιώθηκα σε αρκετά μεγάλο βαθμό…

Η ιστορία του βιβλίου διαδραματίζεται στη νότια Ιρλανδία, όταν στο αγρόκτημα του Τζον Μίγκερ βρίσκονται έπειτα από εργασίες, πλήθος από ανθρώπινα οστά. Ο εργάτης, ο Γκέιμπριελ, που έσκαβε στο σημείο, αναφωνεί μάλιστα έντρομος προς τον εργοδότη του «Κόκαλα, Τζον! Κόκαλα! Είναι τόσα πολλά που δεν μπορείς καν να τα μετρήσεις!»[1].

Καθώς ειδοποιείται στη συνέχεια η αστυνομία, σπεύδει αμέσως στο σημείο ξεκινώντας τις απαραίτητες επιτόπιες έρευνες. Και είναι γεγονός πως μέχρι να πέσει το σκοτάδι, οι άνθρωποι του Εγκληματολογικού είχαν καταφέρει να ανασύρουν από το χώμα έντεκα ανθρώπινα κρανία και πολλούς από τους σκελετούς που τα συνόδευαν. Εξετάζοντάς τα στη συνέχεια, συμπέραναν ότι τα πτώματα ενδεχομένως να είχαν διαμελιστεί πριν τα θάψουν. Και πως «τα πόδια πρέπει να είχαν κοπεί έτσι ώστε να γίνουν τρύπες και να κρεμαστούν πάνω τους οι μικρές πάνινες κούκλες»[2].

Μάλιστα, τα συγκεκριμένα λείψανα είχαν θαφτεί σ’ εκείνο το μέρος πριν σχεδόν ογδόντα χρόνια. (Χμ… Κανονικά δεν θα σας το μετέφερα αυτό το στοιχείο ώστε να κρατήσω κρυφά μερικά βασικά στοιχεία! Δυστυχώς όμως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, μειώνοντας έτσι κάπως την αγωνία σχετικά με την χρονολογική τους προέλευση).

 Επίσης, μόνο τυχαία δεν ήταν η θέση στην οποία είχαν τοποθετηθεί στο χώμα, καθώς όπως αποδεικνύεται πρόκειται για κάποιου είδους τελετουργική θυσία και ταφή…

Συγχρόνως, ακολουθούμε τις προσπάθειες της έμπειρης αστυνομικού, Κέιτι Μαγκουάιρ, η οποία εξαρχής «Δεν μπορούσε να ξεχάσει εκείνα τα έντεκα κρανία (…) ούτε τις πάνινες κούκλες που κρεμόταν από τα μηριαία οστά. Έντεκα άνθρωποι στους οποίους άξιζε δικαιοσύνη. Ευχόταν μόνο στον Θεό να μην είχαν υποφέρει πολύ.»[3]

Σύντομα κάνει την εμφάνισή του στο προσκήνιο και ένας νέος δολοφόνος ο οποίος χρησιμοποιεί την ίδια ακριβώς μεθοδολογία, όπως αυτή που αφορά τα θαμμένα λείψανα στο αγρόκτημα του Τζον Μίγκερ…

Ποιος άραγε αναβιώνει στο σήμερα εκείνους τους τελετουργικούς φόνους και γιατί;

Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση των σχεδόν 400 χορταστικών σελίδων, έμεινα με ένα τεράστιο χαμόγελο, για το γεγονός πως τελικώς βίωσα όλα αυτά που προσδοκούσα.

Κι αν μάντεψα αρκετά για την κατάληξή του, ωστόσο το μόνο που δεν είχα φανταστεί ήταν η αποκάλυψη που λαμβάνει χώρα στο μέσον της σελίδας 389. Μια εξέλιξη για την οποία φυσικά και δεν μπορώ να σας αποκαλύψω τίποτε παραπάνω!

Ακόμη, θα ήθελα να σημειώσω επίσης το ότι ο  Graham Masterton συνταιριάζει σε αυτό το βιβλίο παλιούς θρύλους της Ιρλανδίας με την αστυνομική περιπέτεια. Κάτι παρόμοιο μάλιστα πράττει και στο έργο του με τίτλο «Σάρκα και αίμα» (Flesh and Blood) το οποίο και διαβάζω αυτό το διάστημα. Με τη μόνη διαφορά πως στο τελευταίο ‘παντρεύει’ τον βρετανικό μύθο που μιλά για τον ‘Πράσινο Ταξιδευτή’ με τα πειράματα της Γενετικής.

Τέλος, αν έπρεπε να δώσω με λίγες λέξεις το στίγμα από τα κύρια χαρακτηριστικά της πλοκής του βιβλίου, τότε θα έλεγα πως στο μεγαλύτερο μέρος του συμβαδίζουν τόσο η ανθρώπινη ωμή βία όσο και τα παραφυσικά γεγονότα.

Περισσότερα όμως, θα σας εξομολογηθούν οι ήρωες του βιβλίου, ακολουθήστε τους!

[1] Σελ. 14 «ΤΡΟΜΕΡΗ ΟΜΟΡΦΙΑ» του συγγραφέα GRAHAM MASTERTON, Εκδόσεις ΟΞΥ, 2011

[2] Σελ. 44 «ΤΡΟΜΕΡΗ ΟΜΟΡΦΙΑ» του συγγραφέα GRAHAM MASTERTON, Εκδόσεις ΟΞΥ, 2011

[3] Σελ. 37 «ΤΡΟΜΕΡΗ ΟΜΟΡΦΙΑ» του συγγραφέα GRAHAM MASTERTON, Εκδόσεις ΟΞΥ, 2011