Γινήκανε οι τόποι μας από ένα μάτσο φρένα
και τρέχουμε σαν παλαβοί ν’ ανέβουμε στα τρένα.
Σοφοί και σοβαροφανείς γυρίζουνε στους δρόμους
και τώρα οι κλέφτες κυνηγούν να πιάσουν αστυνόμους.
Ποντίκια μένουν στα κλουβιά και τα πουλιά στις τρύπες,
σκουπίδια τρώνε οι μέτοχοι κι άχυρα οι τραπεζίτες.
Σουβλάκια ψήνουν στη βουλή και στις ταβέρνες χόρτα,
μπαίνει ο γαμπρός απ τη σκεπή κι η γάτα από την πόρτα.
Η θάλασσα έγινε κρασί και το νεράκι ξύδι,
κάθεται ο μούτσος στη στεριά κι ο βλάχος πάει ταξίδι.
Τα πρόβατα σηκώνονται στα δύο και χορεύουν
και τα σκυλιά μας μάθανε χοτ ντογκ να μαγειρεύουν.
Βγάλαν οι καραφλοί μαλλιά μαδήσαν οι μαλλιάδες
και τώρα πια μοσχοβολούν λεβάντα οι κουράδες.
Βγάλανε χέρια οι κουλοί, μικροί γίναν μεγάλοι
και δυο καρπούζια πια χωρούν κάτω από μια μασχάλη.
Οι γέροι γίνανε μωρά και τα μωρά γερόντια
κι αν άνθρωπος πονάει στ’ αυτιά του βγάζουνε τα δόντια.
Τα ελάφια ανθρώπους κυνηγούν και τα ερπετά ψαρεύουν,
οι γάτες τρώνε τα σκυλιά και οι τυφλοί κουρεύουν.
Υμνούν οι Ολυμπιακοί τη μνήμη της Πανάθας
και τώρα πια τα έχουνε βρει ο Άννας κι ο Καϊάφας.
Το κράτος έχει για αρχηγό μια χοντρή γελάδα
και οι Ευρωπαίοι φωνασκούν “Ζήτω η μητέρα Ελλάδα!!!!!!!!!”

_

της Παναγιώτας Καραγιαννίδη