Στον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας επί της οδού Κ. ζει ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Είναι Φεβρουάριος, μέρες μικρές, νύχτες μεγάλες, «κρυώνω..., κρυώνω αφόρητα...», και από την ανοιγμένη τηλεόραση ακούγεται η μελαγχολία της πατρίδας μετά τις ειδήσεις των οκτώ. Στο τζάκι...

Απόψε έχουμε καλεσμένους. Από τη μοίρα τους δεν ξεφεύγουν. Χτυπούν το ρόπτρο της πόρτας. Μουσαφίρης και η Μαρία Αντουανέτα, που έστω και αν άσπρισαν τα μαλλιά της, την τελευταία νύχτα στο κελί της, το πρωί, φόρεσε κόκκινο φόρεμα. Για να μην χτυπάει το αίμα της...

«Επικίνδυνο πράγμα το σκότος» του έλεγε ο πατέρας του, μετανάστης κάποτε στη Γερμανία. «Μπορεί να νιώσεις μέρος του κάποια στιγμή, μπορεί να νομίζεις ότι το συνηθίζεις, αλλά αργά ή γρήγορα θα σε καταπιεί». Ποτέ του δεν κατάλαβε τα λόγια του. Κι όταν, κάποτε μετά από...