Στο άνθος του μπουμπουκιού, κοκκίνισες.
Μύρισε έρωτας.
Πνίγηκε σε σμήνος από σφίγγες η καρδιά.
Τις νύχτες αντηχούσαν οι καμπάνες,
και τα μάτια έκαιγαν.
Στη σιωπή, κραύγαζαν οι λύκοι.
Δεν πρόλαβε να ξημερώσει,
μίκρυνε ο κόσμος.
Πέθανε στη μνήμη ενός χρυσόψαρου στη γυάλα.
Ζωή που πλήττεις ‒
ένα εισιτήριο για το αύριο.
_
γράφει η Αθανασία Αργυροπούλου








0 Σχόλια