(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος)
Φιλοξενούμενη στη δράση «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία» είναι η συγγραφέας Καίτη Κουναλάκη την οποίο και ευχαριστώ πολύ για την εξομολογητική της συνέντευξη!
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Εργάστηκε σε μεγάλες εταιρείες για 24 χρόνια σε διαφορετικούς τομείς. Τα τελευταία 11 χρόνια εργάστηκε σαν ερευνήτρια στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (εργαστήριο εδαφολογίας). Έχει δημοσιεύσει πολλές επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα περιοδικά, και έχει πάρει μέρος στη διοργάνωση πολλών συνεδρίων. Ταξίδεψε πολύ στην Ευρώπη, την Αμερική, την Αφρική, για επαγγελματικά θέματα και συνεργάστηκε με πανεπιστήμια του εξωτερικού.
Αγαπά τη φωτογραφία ,την μουσική, την όπερα, το θέατρο, την ατμόσφαιρα των μουσείων, τους αρχαιολογικούς χώρους, λατρεύει τα ζώα και τους μεγάλους περιπάτους στην εξοχή. Απέκτησε δυο κόρες οι οποίες θεωρεί ότι είναι το μεγαλύτερο έργο της ζωής της. Το βιβλίο «ΕΠΩΝΥΜΟΥ ΠΟΡΕΙΑ» είναι η πρώτη της συγγραφική απόπειρα.
Ερωτηματολόγιο για Συγγραφείς και Ποιητές
- Γιατί γράφεις;
Η γραφή, όπως και η ανάγνωση, είναι μια πράξη θεραπευτική για μένα. Είναι μια εκτόνωση, μέσα από την οποία μπορώ να ξεχάσω για λίγο τον μέτριο και άγευστο κόσμο στον οποίο ζούμε. Αποκτά χρώμα και ουσία, εμπλουτίζεται και ομορφαίνει. Μέσω αυτής μπορείς να σιγάσεις τις φωνές που ηχούν στο κεφάλι σου, να μετριάσεις την οργή σου, να δαμάσεις τα πάθη σου και όλοι συμφωνούμε πως ένας στίχος, ένα ημερολόγιο, μια ιστορία είναι σίγουρα προτιμότερα από το ντιβάνι ενός ψυχολόγου.
Η γραφή είναι αυτοκριτική και ενδοσκόπηση. Μέσα από αυτήν συνειδητοποιείς πως λειτουργεί ο κόσμος γύρω σου, αφουγκράζεσαι το ρυθμό του. Κυρίως όμως, γνωρίζεις τον εαυτό σου. Τον παιδεύεις, τον ταλαιπωρείς, δοκιμάζεις τα όρια σου. Ρισκάρεις. Καταλαβαίνεις πόσο μικρός και λίγος είσαι. Κατανοείς τα σφάλματα και τις αδυναμίες σου και προσπαθείς να γίνεις καλύτερος. Οφείλεις να γίνεις καλύτερος.
Η διαδικασία της γραφής πάντα έβγαινε αβίαστα από μέσα μου. Όταν κάτι με ενοχλούσε, το αποτύπωνα σχεδόν αυτόματα. Το γείωνα, το ανέλυα, του έδινα μορφή και σχήμα, μέχρι που το ήλεγχα απόλυτα και δεν το άφηνα να με εξουσιάσει.
Η σωστή απάντηση ίσως θα πρέπει να είναι «γράφω για τον εαυτό μου…»
- Ποιο είδος γραφής αγαπάς να υπηρετείς και για ποιο πιστεύεις πως δεν έχεις τις απαραίτητες ικανότητες, διάθεση και γνώσεις για να συνεισφέρεις;
Μου αρέσει πολύ το ιστορικό μυθιστόρημα και νομίζω ότι δεν θα είχα την διάθεση να γράψω βιβλίο αστυνομικής λογοτεχνίας …..
- Τι είναι για εσένα οι αναγνώστες; Πελάτες, κριτές ή συμβουλάτορες;
Κριτές ! Μου αρέσουν να με κρίνουν και αγαπώ τους σιωπηλούς ανθρώπους με το θορυβώδες μυαλό.
- Τι σε ενοχλεί και θα ήθελες να αλλάξει στον λογοτεχνικό χώρο; Τι σου αρέσει και θα ήθελες να μείνει ως έχει;
Ο πολιτισμός ενός έθνους κρίνεται κι από τη λογοτεχνία του, μη το ξεχνάμε…
Ο συγγραφέας δεν υπηρετεί κανένα κοινωνικό σύνολο, υπηρετεί πρώτα και κύρια το μεράκι του για τις λέξεις, τη φιλοδοξία του, το σαράκι τέλος πάντων που τον τρώει -αν εν τέλει είναι καλός σε αυτό που κάνει και συνάμα τυχερός, ίσως τότε καταφέρει να αγγίξει και άλλους, να κάνει για λίγο τη ζωή πιο ανεκτή.
Το γράψιμο είναι εσωτερική ανάγκη, επιλογή, τρόπος ζωής
- Με άριστα το 10, πού κατατάσσεις την συγγραφική σου ικανότητα και γιατί;
Δεν μπορώ εγώ να κρίνω τον εαυτό μου….. είναι κομπασμός ,ας το κάνουν οι αναγνώστες αυτό.
- Πιστεύεις πως οι περισσότεροι ομότεχνοί σου γράφουν από εσωτερική ανάγκη ή επιδιώκουν αποκλειστικά το χρήμα και την δόξα;
Και τα δυο
- Έχεις μόνο συμπάθειες ή και αντιπάθειες στους λογοτεχνικούς κύκλους; Ποια η αιτία αυτών;
Είναι βέβαιο ότι η ποιοτική γραφή θα εμπνεύσει ανθρώπους, θα τους κεντρίσει την σκέψη, θα τους εξάψει την φαντασία ,θα τους ταξιδέψει και έτσι θα τους επηρεάσει κάνοντάς τους καλύτερους και δημιουργικότερους. Η αποτίμηση όμως και αυτών των αξιών θα γίνει ύστερα από αρκετό χρόνο και έπειτα από πολύ διάβασμα και είναι κάτι καθαρά υποκειμενικό.
- Ανέφερε τρείς χαρακτηρισμούς για τον εαυτό σου για τους οποίους είσαι υπερήφανος/η και άλλους τρείς για τους οποίους όχι.
Είμαι υπερήφανη που είμαι συναισθηματική ,ειλικρινής και ρομαντική.
Και δεν είμαι υπερήφανη που είμαι αυθόρμητη , τελειομανής και πολύ αγχώδης.
- Ο χειρότερος εφιάλτης που φοβάσαι για την καριέρα σου και το ομορφότερο όνειρό που σου έχει πραγματοποιηθεί ή προσδοκάς να συμβεί στο μέλλον;
Την ευγνωμοσύνη θα τη διδαχθείς από τους αγνώμονες και τη δικαιοσύνη από όσους σε αδικούν. Τον επαγγελματισμό από όσους σου φέρθηκαν αντιεπαγγελματικά και το πολύ θα στο μάθουν οι «λίγοι».
- …και η ώρα σου να ανταποδώσεις την…. ιερή εξέταση που πέρασες από αυτή την ανακριτική συνέντευξη! Κάνε μια δική σου, λογοτεχνική ερώτηση-ταμπού για κάτι που θα ήθελες να μάθεις για τον δημιουργό αυτού του ερωτηματολογίου!
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πολύ για την συμμετοχή μου εδώ και να σας ρωτήσω αν θα γράφατε ποτέ ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα.
Θεόφιλος Γιαννόπουλος: Στην ηλικία που βρίσκομαι θεωρώ πως δεν θα επιχειρούσα κάτι τέτοιο.
Ευχαριστώ από καρδιάς για την συμμετοχή σου συγγραφέα μου, πάντα καλοτάξιδες εύχομαι στης Ψυχής σου τις γραφές!
Το μεγάλο σε έκταση έργο ΕΠΩΝΥΜΟΥ ΠΟΡΕΙΑ της Καίτης εμπεριέχει τη Νοσταλγία του ξεχασμένου επεκτείνεται στο σήμερα και συνδέει με κρίκους της γενιές. Ιστορικά τεκμηριωμένο έργο ζωής δεν απέχει απ την πραγματικότητα. Μοίρα μας ρίζες Μινωιτών -Ελλήνων συνάντησα στην εσχατιά της Παταγωνίας , στις ακτές του Καναδά στα Νησιά Α ι νού Λέξεις αυτούσιες ή με ρίζα ομηρική στα υψίπεδα του Περού στην ενδοχώρα της Ινδίας στα Οροπέδια των Ιμαλαΐων Γιαυτό είμαστε όλοι Επώνυμοι και έχουμε πορεία.
Τα ποιήματα της Καίτης μια ποίηση του ανέφικτου στις ισορροπίες του εφικτού. Εξορυκτική αποτύπωση των συναισθημάτων . Με λυρική πνοή χαρτογραφεί τα συναισθήματα που αντέχουν στ’ ανελέητα σφυροκοπήματα της Μοίρας
καλή συνέχεια
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ !