Κάποιοι, ποτέ και τίποτα

Δημοσίευση: 30.06.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Ναι, το θέμα είναι σοβαρό και ποτέ αφηρημένο
Έχει μέσα του ιδέες, αντιλήψεις, προκαταλήψεις, αλλά
Ολα έχουν κέντρο και επίκεντρο, γνώσης και απόγνωσης
Μα σταθερές μεταβλητές, με αξία και σημασία.

Συμπεριλαμβάνουν τρόπους, απονομές και διανομές
Ρόλων, επιτυχιών, κώδικες ασφαλείας κατευθύνουν
Διευθύνουν ανεύθυνα, ξεδιάντροπα, ποταπά και οικτρά
Βάζοντας ανάμεσα, ενδιάμεσα, ψυχές, καρδιές, μάτια

Ορατά και αόρατα τα γεγονότα, παρμένα και σπαρμένα
Σε κάμπους άγονους, εδάφη ανώριμα, άγουρα, στείρα
Από απογοήτευση γεμάτα, φρεσκοαιματωμένα ζιζάνια
Υβρίδια, βρισίδια, αλλά πάντα με το χαμόγελο το πλάνο

Το πλασματικό επίπεδο, χορηγούμενο και χαρισμένο
Σε γένη, πλήθη, ανθρώπους, τόπους, κενούς, άδειους
Μοιραίους, κατατρεγμένους, αφημένους και παρατημένους
Σε σκιές, τύψεις, ενοχές, διεκδικήσεις, μάταιες, ανώφελες

Ήρθε, επιτέλους, η ώρα, ο χρόνος, το πλήρωμα, η στέψη
Ονείρων πλασμένων κι όχι μυθοπλασιών φευγάτων, αρμάτων
Μάχης, διαμάχης, μα σύμπνοιας, αρμονίας, κατευθυντήριας
Γραμμής, αράδας, χάραξης, ελπίδας, ευτυχίας, δυσκολίας

Ακόμα και να προφερθεί, να συναγωνισθεί, κόπος μάταιος
Η ανθρωπιά δε διδάσκεται, το ήθος, οι φραγμοί υπάρχουν
Δεν αποτελούν μάθημα, κεντρική ιδέα, αλλά έναν επίλογο
Απ’ το τίποτα του τέλους, στο πάντα της αρχής, του προλόγου.

Διαλόγου ευπρεπή, ειλικρινέστατου, πάλαι ποτέ απαθέστατου
Αποκομιδή στα απορρίμματα, εκεί που θα πρεπε να σταλθεί
Να αποκωδικοποιηθεί το γέλιο, η χαρά η μάταια έναρξις δήθεν
Αρχής, επιδίωξης, δίωξης, καταδίωξης και μόνο, στυγνού
Εγκλήματος ψυχής, αλητείας αυτής, όπως και παράτασις ενός θανάτου, αργού, νωχελικού, ήδη τεθνηκότος.

Κάποιοι δε θέλουν να δουν, να μάθουν, να νιώσουν
Ποτέ δε θα χαρούν, δε θα γευθούν, δε θα αισθανθούν
Τίποτα δεν έρχεται μόνο του, τέλος ή η αρχή, ανοίγουμε
Δρόμους, πορτοπαράθυρα καρδιάς, ήδη ερμητικά, αλλά

αλήθεια και ανθρωπιά, έβγαλαν το μισητό αγκάθι,
Το ποθητο μήνυμα διαδόθηκε σε κάθε τμήμα, μόριο
Κορμιού, εγκεφάλου, συναισθήματος, όρασης ενός τυφλού
Χτυπήματος κάτω απ’ τη ζώνη, αλλά τώρα πια,

Θαύματος, ζωής, πλεύσης και αρμονίας αληθινών ψυχών

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Ακολουθήστε μας

Άνθρωπε

Άνθρωπε

Άνθρωπε. Αιώνια σκλάβε του χρόνου και της ματαιότητας σε έναν κόσμο αρετής και κακίας. Παλεύεις να γίνεις κάτι. Να αποκτήσεις ελευθερία. Και έτσι βρίσκεις τον εαυτό σου. Ενώ άλλες φορές τον χάνεις.  Πριν καν τον καταλάβεις…   _ γράφει η Διώνη...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου