Κόρη πού κοιτάς;
Σε ποια θάλασσα τον πόνο σου ρίχνεις
ένας βράχος συγκρατεί ένα κύμα βυσσινί
Μη να ‘ναι που ‘δες ψάρι χλωμό απτέρυγο;
Μη να ‘ναι που σε ξύπνησε φεγγάρι σβηστό;
Κόρη πού κλαις;
Σε ποιο βραδινό στεναγμό σ’ ακούσαν οι γλάροι
ποια ανάμνηση ζεστή ζητούν να σου κλέψουν;
Μη να ΄ναι που το άκουσες βράδυ νεκρό το κοχύλι
Μη να ‘ναι που ήταν αδειανό από ήχους αγάπης;
Κόρη πού μιλάς;
Σε ποιον άνεμο μηνύματα άγραφα του στέλνεις
Ήχους ονείρων και ευχές και αόρατες επιθυμίες
Μη να ‘ναι που σε τρώει ένα σαράκι σου κρυφό
Μη να ΄ναι που σε τρώει η ίδια σου η μέρα;
Κόρη γαλάζια θάλασσα
Δεν ψέλλισες ποτέ, ποτέ δεν είπες
διάφανη στέκεις στην άδεια θάλασσα
μπερδεύεις τα ψαροκάικα και γεμίζουν
τα δίχτυα τους με πόθους αξημέρωτους
Κόρη γαλάζια θάλασσα
Για σένα όλα θα τ΄ άλλαζα
Κόρη γαλάζια θάλασσα
Τα βράδια μου τα χάλασα…
“Κόρη γαλάζια θάλασσα
Για σένα όλα θα τ΄ άλλαζα
Κόρη γαλάζια θάλασσα
Τα βράδια μου τα χάλασα…”
Θάλασσα μαγεύτρα, θάλασσα πλανεύτρα!
Λυρικό, ευαίσθητο και ταξιδιάρικο, Μάχη μου!
Σας ευχαριστώ πολύ. Πράγματι πλανεύτρα και μαγεύτρα… Καλησπέρα σας!
Τι όμορφο Μάχη μου!! Πολλά πολλά μπράβο 🙂
Σε ευχαριστώ Έλενά μου! Καλό σου απόγευμα!
Γεμάτο αγάπη το ποίημά σου για τη θάλασσα, τη μήτρα ζωής… που ασκεί μια δύναμη ιδιαίτερη και μαγική σε εμάς τους Έλληνες!!! Για μία ακόμη φορά υπέροχη η γραφή σου αλλά και ο τρόπος που προσέγγισες αυτή την αγάπη!!! Την αγάπη μου την καλημέρα μου… και μια όμορφη βδομάδα για όλους σας!!!
Η θάλασσα Σοφία μου χωρά τα πάντα…καημούς..έρωτες..χαρές..απώλειες… Σε ευχαριστώ πολύ! Καλό απόγευμα και καλή εβδομάδα και σε εσάς!
Υπέροχο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Χαρά μου που σας άρεσε Κυρία Χρυσούλα! Καλό σας απόγευμα!
Είπα να μη ρωτήσω. Αλλά πάλι να μείνω και με την απορία; ΠΏΣ εναι λοιπόν Μάχη μου ένα ”σβηστό φεγγάρι;” Με το μοιάζει ένα ”χλωμό΄απτέρυγο ψάρι”;Ή τόσο το ένα όσο και το άλλο γράφτηκαν ποιητική αδεία για να κάνουν μια τύπισσα σαν εμένα να σκάει από την απορία και να εκτίθεται για την άγνοιά της;
Λένα μου…το μόνο που θα σου ζητήσω είναι αν το θες, να αποδομήσεις λίγο τη λογική σου. Δεν έχεις άγνοια. Με την ποίηση προτιμάς μια πιο ξεκάθαρη οδό στη σκέψη. …Ένα φεγγάρι που πάντα ανάβει..αν είναι σβηστό κάτι σημαίνει..ένα ψάρι που για να κολυμπά θέλει πτερύγια…κάτι σημαίνει που δεν τα ΄χει…Μια κόρη σαν τη θάλασσα…γαλάζια..κάτι περιμένει..κάτι δεν απέκτησε..Στο φεγγάρι κρεμάμε όνειρα..Αν σβήνει..σβήνουν..Στη θάλασσα υπάρχει ζωή..για κάποιο λόγο όλα είναι νεκρά.. Το κοχύλι με τους ήχους αγάπης είναι άδειο..Κάποιο σαράκι περιγράφεται. Και ένας ποιητικός διάλογος μεταξύ της κόρης και του ποιητή…προσπαθεί να ξεφανερώσει τούτη τη θλίψη…
Καλό σου βράδυ..ελπίζω να μη σε μπερδεψα..αλλα αν χρειαστεί..ξέρεις πού θα με βρεις για να το συζητήσουμε περισσότερο..
Το εμπέδωσα πια κι’ άλλο δε θέλω . Ποίηση σημαίνει λοιπόν (το λέω για όλους εμάς τους αδαείς) όχι μόνον ωραία λόγια αλλά κρυφά νοήματα τα οπόια οφείλεις να μάθεις να αποκωδικοποιείς. Έτσι κυρά δασκάλα;
Πολύ ωραίο Μάχη! Μπράβο!
Σε ευχαριστώ Χριστίνα μου. Καλή εβδομάδα
[…]Κόρη γαλάζια θάλασσα
Για σένα όλα θα τ΄ άλλαζα […]
Πάρα πολύ όμορφο Μάχη μου!!Την καλημέρα μου!
Καλή σου μέρα Άννα μου! Σε ευχαριστώ πολύ…
Μάχη είναι υπέροχο ειναι κατα την γνώμη μου απο τα καλύτερα σου .Σοφία Καποράνη