Το νέο βιβλίο του Γιάννη Στρούμπα («κλεφτοπόλεμος, τα κείμενα της κρίσης», καλλιγράφος, 2018) δεύτερο ως τόμος μετά το αδελφό «άσυλο ανιάτων» (2013), αποτελεί μία συλλογή άρθρων με οικονομική κατεύθυνση, ο ποιητής και αρθρογράφος δημοσίευσε στη Θράκη εφημερίδα αντιφωνητής. Πρόκειται για άρθρα και βιβλιοπαρουσιάσεις με επίκεντρο την κρίση (ο πρώτος τόμος κοινωνικών θεμάτων και ο νέος οικονομικών).

Ο συγγραφέας εξετάζει και αναλύει την κρίση και την εξέλιξή της μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις και με μάτι καθάριο απέναντι στην κάθε απόχρωσης προπαγάνδα. Ο γράφων θεωρεί το βιβλίο υιοθετημένο αδελφό της «μεσαίας τάξης στην αγχόνη της κρίσης». Γράφηκαν την ίδια περίοδο χωρίς μεταξύ τους επικοινωνία φροντίζοντας με διαφορετικές οπτικές και μεθοδολογίες την κρίση που ξεκίνησε πριν το 2010 και ακόμα πνιγόμαστε στα απόνερά της. Με γλώσσα καθαρή και πλήρως ελεγχόμενη παρακολουθεί την κρίση ως οικονομική περιπέτεια αναζητώντας τη σαφή καταγραφή των αιτιών της μέσα από το δικό του πρίσμα, εντάσσοντάς την όμως στο γενικό -οικουμενικό- οικονομικό σύστημα. Με κριτική διάθεση αντιμετωπίζει τόσο τους πολίτες όσο και τους πολιτικούς που κινούνται, ερμηνεύουν και ενεργούν σχηματικά και με όρους παρελθόντος.

Μολονότι ο συγγραφέας μπορούσε να επεξεργαστεί τα άρθρα σε ένα ενιαίο έργο, προτίμησε την αυτονομία τους και την έκδοσή τους ως ανεξάρτητα μεταξύ τους, ως κρίσεις μία συγκεκριμένης εποχής που ακόμα μας επηρεάζει. Έτσι στον σημερινό αναγνώστη τα άρθρα της περιόδου 2011-2015 φέρνουν στη μνήμη ξεχασμένα συμβάντα και την ερμηνευτική προσέγγιση ενός άγρυπνου ενεργού πολίτη∙ ξαναζεί εκείνα που λησμόνησε. Γιατί τελικά η πολιτική σκέψη απεχθάνεται τη λήθη∙ ετούτη τροφοδοτεί όχι μόνο τη μισαλλοδοξία μα και την αδυναμία ερμηνείας και βέβαια τον εκφασισμό της κοινωνίας.