15 Σχόλια

1. 

   Πλοκαμάκη Χρυσούλα στο 30/07/2016 σε 5:48 μμ

   Θερμές ευχαριστίες στον κύρο Νίκο Φάκο για την επιμέλεια του ποιήματός μου!

   Απάντηση
2. 

   Λένα Μαυρουδή Μούλιου στο 30/07/2016 σε 6:06 μμ

   ΩΡΑΙΟ όπως όλα σου και τούτο το αλληγορικό να το πω ποίημά σου Χρυσούλα, να’ σαι καλά να γράφεις…

   Απάντηση
   • 

     Πλοκαμάκη Χρυσούλα στο 31/07/2016 σε 12:40 μμ

     Αγαπημένη μου Λένα,
     Σε χιλιοευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σου!!!
     Να σαι καλά να μας συγκινείς και να μας ταξιδεύεις κι εσύ με την υπέροχη πένα σου!

     Απάντηση
3. 

   Σοφία Ντούπη στο 30/07/2016 σε 6:31 μμ

   Μ’ αρέσουν τα ονειροπετάγματα του μικρού σου αετού Χρυσούλα μου που είτε κόψουν την κλωστή, είτε όχι μόνο για τα ύψη γεννήθηκαν!!!!!! Πανέμορφο ποίημα όπως και ό,τι γράφεις και μοιράζεσαι μαζί μας!!!!! Την αγάπη μου…. να έχεις μια όμορφη Κυριακή και μια ομορφότερη βδομάδα!!!!!!!!!!!

   Απάντηση
   • 

     Πλοκαμάκη Χρυσούλα στο 31/07/2016 σε 12:43 μμ

     Αγαπημένη μου Σοφία,
     πόση ομορφιά μπορεί να κρύβει ένα σχόλιο!!!!!!
     Σε ευχαριστώ πολύ…Καλή Κυριακή…..
     Όμορφα να περνάς!!!!!?????

     Απάντηση
4. 

   Παναγιώτης Σκοπετέας στο 30/07/2016 σε 6:43 μμ

   … Κι αν κόψει κάποτ’ η κλωστή και φύγω προς τα πάνω
   πως μ’ έστειλες στα ύψη σου εγώ στο νου μου βάνω …

   Ένα ποίημα γεμάτο ουρανό, αγέρι, πέταγμα,
   ποιητική μαεστρία και την εγνωσμένη Πλοκαμάκεια αριστοτεχνικότητα,
   μόνο μελωδίες συγκίνησης μπορεί να προκαλέσει
   κι ασφαλώς έμπνευση για μας τους υπόλοιπους.

   Ένα ποίημα γεμάτο μουσική και χρωματένιους ήχους,
   έτσι για να κυλήσει πιο αναπαυτικά και ήρεμα το Σαββατιάτικο απόγευμά μας.

   Ένας χαρταετός να είστε πάντα κι εσείς Κα Πλοκαμάκη,
   έτσι, για να σας αγναντεύουν οι στύλοι απόγνωσης και να τρομάζουν!

   Να σας φοβούνται !

   Πολύ όμορφη προσπάθεια !
   Καλή Κυριακή!

   Απάντηση
   • 

     Πλοκαμάκη Χρυσούλα στο 31/07/2016 σε 12:47 μμ

     Αγαπητέ μας κ. Π. Σκοπετέα…
     Σας έχω ποτέ πει ότι ΣΠΑΝΙΑ ο σχολιασμός ενός ποιήματος είναι σκάλες ανώτερος κι από το ίδιο το ποίημα?
     Ε, λοιπόν, μετά λόγου γνώσης σας δηλώνω απερίφραστα ότι με συγκινείτε κάθε φορά που θα διαβάσω τα σχόλιά σας…..
     Να είστε καλά και πάλι *ευχαριστώ* σας!

     Απάντηση
5. 

   Πλοκαμάκη Χρυσούλα στο 31/07/2016 σε 12:38 μμ

   *κύριο….

   Απάντηση
6. 

   Άννα Ρουμελιωτη στο 31/07/2016 σε 2:48 μμ

   Παρά πολύ όμορφο το ποίημα σας κυρία Χρυσουλα!!!

   Απάντηση
7. 

   Έλενα Σαλιγκάρα στο 31/07/2016 σε 5:38 μμ

   Όπως πάντα η ρίμα υπέροχα δοσμένη!
   Όμορφη Κυριακή!

   Απάντηση
8. 

   Βάσω Καρλή στο 01/08/2016 σε 1:19 πμ

   Πολύ ωραία έμπνευση. Εξαιρετικό!!! Μπράβο σου Χρυσούλα.

   Απάντηση
9. 

   Μάρθα Δήμου στο 01/08/2016 σε 10:15 πμ

   Πολύ ωραίο και μας ανέβασε ψηλά πολύ ψηλά, παρακολουθώντας το πέταγμα του χαρταετού.Ευχαριστώ για την όμορφη αίσθηση που μου άφησε. Επίσης συγχαρητήρια για την επιτυχία στον ποιητικό διαγωνισμό κα Χρυσούλα!!!!

   Απάντηση
10. 

    metalkonblog στο 02/08/2016 σε 4:56 μμ

    Μια υπέροχη προσευχή! Όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι οι προσευχές! Όχι ικεσίας, αλλά ευχαριστίας και πίστης προς το δημιουργό!
    “Κι αν κόψει κάποτ’ η κλωστή και φύγω προς τα πάνω
    πως μ’ έστειλες στα ύψη σου εγώ στο νου μου βάνω”
    Αυτή κι αν είναι δήλωση πίστης!
    Κάθε φορά που διαβάζω κείμενο σας κυρία Χρυσούλα, σκέφτομαι… Τελικά, εσείς διαλέγετε τις λέξεις για να τις πλέξετε; Η εκείνες διαλέγουν εσάς; Τόσος πλούτος! Πως μπορεί να μαζευτεί;
    Έχω την εντύπωση πως το ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ, έχει να κάνει με το ΠΛΟΚΗ ΚΑΜΩΜΕΝΗ!

    Απάντηση
11. 

    Μάχη Τζουγανάκη στο 04/08/2016 σε 2:25 μμ

    Πολύ ωραίο κυρία Χρυσούλα!!! 🙂

    Απάντηση
12. 

    Αθηνά Μαραβέγια στο 06/08/2016 σε 11:28 πμ

    Μπορεί να αργώ, μα δε λησμονώ!!!
    Ένα πανέμορφο κι αισιόδοξο ποίημα, που δίνει στον αναγνώστη τα φτερά του αετού και όχι του χαρταετού!!!
    Ευχαριστώ πολύ και καλό Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση