Τι να το κάμεις το ψωμί
σαν λάβεις το μαχαίρι
το ‘να τρατάρει τη ζωή
το άλλο χαρακώνει
χίλια μαχαίρια μια ακονιά
λαξεύουν το πεζούλι
αργά βαθιά χτισμένο
μάρμαρο ολόλευκο που απόθαγες
τ΄ απόσταγμα των χρόνων:
ονείρατα
πετάγματα
φεγγάρια

Κλείσε το παράθυρο
τα πλήκτρα πένθιμα λουριά
βουβάθηκε το πιάνο
οι νότες παίζουν γοερά
τρομάξανε κι οι στίχοι ετούτοι
η διάβρωση κι ο θάνατος
κάνουν μεγάλο κρότο

της Καλλιόπης Δημητροπούλου

Η Καλλιόπη Δημητροπούλου ζει και εργάζεται στηνΑθήνα. Έχει σπουδάσει Φιλοσοφία, Παιδαγωγική και Ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή και Θεολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Γράφει ποίηση και διατηρεί το

http://litsadimitropoulou.blogspot.gr/

Ποιήματά της έχουν φιλοξενηθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά.

Πρόσφατα έλαβε μέρος στον 2ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό του Λαογραφικού Ομίλου Μελίκης και Περιχώρων και διακρίθηκε με το Β! Βραβείο.