Select Page

15 Φεβρουαρίου Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

15 Φεβρουαρίου Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

~15 Φεβρουαρίου Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου~

15 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Artwork Ελένη Ιωάννου μεικτή τεχνική __________________________________________________________________________

 

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

Ένα παιδί

που πεθαίνει από καρκίνο

 είναι ένα βήμα

της ανθρωπότητας

προς τα πίσω…

Ένα παιδί

που πεθαίνει

για οποιοδήποτε λόγο

είναι σα να

αρνείται ο άνθρωπος

την ύπαρξή του…

 

 

ΤΡΕΞΕ ΑΓΟΡΙ

…τρέξε αγόρι να προλάβεις τη Ζωή,

να βρεις τον Παράδεισό σου

πριν σε βρουν οι Δαίμονες

και σε αναγκάσουν φοβίζοντάς σε

να ζήσεις στην Κόλασή τους…

 

 

ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ ΑΓΟΡΙ

Μην κλαις αγόρι γοερά

το δάκρυ σου πληγώνει τη Γη

που απορροφά κάθε σταγόνα ευλαβικά.

Οι άνθρωποι είναι αδιάβροχοι

σκληροί & γρανιτένιοι.

Δε νοιώθουν τα συναισθήματα

που κρύβονται στα δάκρυά σου.

~

Μη βλέποντας την αγωνία που ζωγραφίζεται

στο παιδικό φοβισμένο πρόσωπο.

Μη βλέποντας το τρέμουλο

στο παιδικό βασανισμένο κορμάκι.

Μη βλέποντας το άδειο χεράκι

που δεν ανοίγει η αθώα σου αξιοπρέπεια.

Σε προσπερνούν…

~

Θα έρθει η ώρα

που θα χύσουν καυτό δάκρυ.

Ίσως τότε θυμηθούν

το αγόρι που προσπέρασαν αδιάφορα

κάποια στιγμή στην αγχωμένη ζωή τους

και τότε θα αισθανθούν τον πόνο σου.

Ίσως τότε να ξαναγίνουν… Άνθρωποι.

 

 

ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ

Μην αφήνεις στις σκιές και στους καπνούς

να καλύπτουν τα αθώα παιδικά όνειρα.

Μην αφήνεις στις ευθύνες και στα βάσανα

να βαραίνουν τις άγουρες πλάτες των παιδιών.

Μην αφήνεις στην πείνα και στη δυστυχία

να ανταγωνίζονται την παιδική ευτυχία.

Μόνο άφησε τα παιδιά ελεύθερα

να σου χαρίζουν χαμόγελα από καρδιάς

δώσε στα παιδιά την αγάπη και τη στοργή σου

να τα αγκαλιάσουν σα μητρικό χάδι.

Και τότε όλος ο κόσμος θ’ αλλάξει

θα χαμογελά ξένοιαστος κι ευτυχισμένος.

 

 

ΈΝΑ ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ

Πως μπορούν τα παιδιά ν’ αλλάξουν τον άχρωμο κόσμο μας;

Με τα χρώματα της φαντασίας και των παιδικών ονείρων!

Με την αθωότητα, την αγνότητα, την απλότητα!

Την αγάπη και τον αυθορμητισμό!

Μ’ ένα παιδικό χαμόγελο!

 

 

…ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΠΑΣ

Κάτω από το φεγγαρόφωτο

σκεπτόμενος τη ζωή

τις όμορφες νύχτες

οι ίδιες σκέψεις

το ξύπνημα

των κοιμώμενων ανθρώπων…

 

 

ΘΡΗΝΩ

Θρηνώ τα όνειρα όσων

δε πρόλαβαν να ξυπνήσουν,

και χτίζουν επάνω

σε σαθρά θεμέλια.

Θρηνώ τα παιδιά

που θα σηκώσουν

στις πλάτες τους

τις αμαρτίες των μεγάλων

που ήταν κι εκείνοι

κάποτε παιδιά

και ξέχασαν…

~

Θρηνώ τα παιδιά

που θα μεγαλώσουν

δίχως γονείς, δίχως αδέλφια

δίχως παιδεία, δίχως ευτυχία

που δε θα παίξουν στις αλάνες,

στις γειτονιές του κόσμου

στα σοκάκια, στα πάρκα.

~

Θρηνώ τα νιάτα

που δε θα γεράσουν,

δε θ’ αγαπήσουν

δε θα χαρούν

την ομορφιά του κόσμου,

γιατί είναι όμορφη η ζωή…

~

Θρηνώ τους νέους

που δε θα δουν

πράσινα τα βουνά

όμορφες τις θάλασσες

διάφανο τον ουρανό

μα αποκαίδια ενός

άδικου παρελθόντος.

~

Θρηνώ εκείνους

που πόθησαν τη ζωή

και βίωσαν το θάνατο.

~

Θρηνώ εμένα, εσένα,

το μέλλον όλων

που είναι ζοφερό

γιατί έτσι κάποιοι

το θέλησαν.

~

Πενθώ το θάνατο

που θα ανεχτεί

τόσους πολλούς

ατυχείς του αιώνα…

 

 

ΠΑΙΔΙΚΗ ΨΥΧΗ

Στα μάτια του

η φυλακή της ψυχής.

Στην ψυχή

η ομορφιά της ζωής.

Παιδική ψυχή

Αθώα όσο κι άμεμπτη

στις συμφορές του κόσμου

που σε σκοτώνει

τη στιγμή που κρατάς

στο χέρι το λουλούδι σου

αντιστάσου με ένα χαμόγελο.

 

 

ΒΑΓΙΑ

Βάγια η νεράιδα της γης.

Η μοίρα την έστειλε

κρυμμένη στη λαμπερή της αχλή,

στον κήπο της καρδιάς σου.

Μια καλομοίρα που ήρθε

να σου αλλάξει τη ζωή

με τη ζωή της,

με το χαμόγελο της,

το νάζι, τη ζωντάνια της,

με την ομορφιά της.

Τα μακριά ξανθά μαλλιά της

σα τις ηλιαχτίδες του ήλιου

τα χτενίζει με το χρυσό της χτένι

Τα μάτια της τα γαλανά

σαν του ουρανού το γλαυκό χρώμα

σε διαπερνούν.

Μια νεράιδα έφυγε από το δάσος

και πέταξε με τα αέρινα φτερά της

από λουλούδι σε λουλούδι

για να ‘ρθει στο δικό σου κήπο.

Αν της κλέψεις το μαντήλι

για πάντα δική σου θα ‘ναι

να σου χορεύει και να σου τραγουδά.

Πλάσμα ενός άλλου κόσμου

η μικρή Βάγια μοιάζει,

βγαλμένη από παραμύθι.

Αν σε αγγίξει λύπη

ξανά δε θα γευτείς

και αιωνία θα χαίρεσαι.

Ένα μικρό παιδί θα γίνεσαι.

Σαν σε κοιτά θα σε μαγεύει.

Γαλήνια θα αισθάνεσαι με τη ματιά της.

Καθώς τα μυστικά της καρδιάς σου κατέχει

με ένα σου φιλί στο ροδαλό της μάγουλο

η Βάγια θα σου ψιθυρίζει μαμά,  μπαμπά σ’ αγαπώ.

 

 

ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ ΤΟ ΦΩΣ 

-Άραγε πως να σβήσω  

το φως της Σελήνης; 

                                Σκέφτηκε το αγόρι 

καθισμένο στον αγαπημένο του βράχο  

σε σχήμα κεφαλιού μεγάλου δράκου, 

στο βράχο που ονόμαζε Αποδρακίτη, 

και πήγαινε κάθε που είχε Πανσέληνο. 

-Θα πετύχω τον ήλιο  

να σβήσει το φεγγάρι! 

                                Είπε χαρούμενο  

για την απόφασή που πήρε 

και σημάδεψε τον ήλιο με το αιχμηρό 

βέλος του όμορφου τόξου του. 

Έπειτα έσβησαν όλα. 

Κι έμεινε να περιφέρεται στα σκοτάδια.  

Δεν είχε ήλιο 

δεν είχε φεγγάρι 

δεν είχε αστέρια 

δεν είχε φως. 

Επικράτησε το πυκνό κι απόλυτο σκοτάδι. 

Τώρα το αγόρι φοβισμένο, 

καθισμένο στον Αποδρακίτη του 

έμεινε μόνο με τις σκέψεις του. 

-Πόσο χρήσιμος ήταν ο ήλιος 

που φώτιζε το φεγγάρι 

και τ’ αστέρια  

και το δικό μου ουρανό. 

Τώρα μονάχο τριγυρίζω 

δίχως σκοπό…

 

 

ΝΕΑΝΙΚΑ ΜΥΣΤΙΚΑ

Νεανικά μυστικά

στο ψηφιδωτό του καλοκαιριού

ψηφίδα ψηφίδα φτιάχνεται το όνειρο.

Με αθωότητα, με παιδική αφέλεια

και δε με μέλλει…

 

 

ΓΛΥΚΙΑ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ

Ήρθα να πιάσω τη ζωή με την απόχη μου.

Να αδράξω τη μέρα, όμως αργεί να ξημερώσει.

Κίτρινο ημίφως με περιβάλλει και φοβάμαι.

Ταλαντεύομαι στη γέφυρα μεταξύ θανάτου και ζωής.

Στο δρόμο που χαράξατε μόνο ρωγμές υπάρχουν.

Πορεία αδιέξοδη, άκυρη.

Φως στον ορίζοντα δε φαίνεται να υπάρχει.

Ηράκλεια τείχη ορθώνονται.

Που είναι η ζωή που μου υποσχεθήκατε;

Αυτή είναι η ζωή; Σκιώδης; Σκληρή;

Κιτρινισμένα σκόρπια φύλλα;

Φορέστε μου ένα αγκάθινο στεφάνι,

δώστε μου τον σταυρό του μαρτυρίου,

να πορευθώ…

μαύρη φιγούρα στο φόντο της ζωής να υπάρχω.

Συνοδοιπόρος της καταστροφής των επόμενων.

ΟΧΙ.  ΔΕ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ  ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΩ.

ΘΑ ΦΤΙΑΞΩ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΕΓΩ ΤΗ ΘΕΛΩ.

Με χρώματα ανεξίτηλα κι ανατολής αρώματα

με μουσικές, μελωδίες, ήχους,

με λέξεις ελληνικές όμορφες,

με μαγεία και έρωτα,

με αγάπη.

Έτσι τη θέλω τη ζωή μου και θα το φωνάζω

 μέρα και νύχτα.

Ν’ ακουστεί στα πέρατα της γης

κι όλης της οικουμένης,

σε όλο το σύμπαν να ακουστεί.

Με μια γλυκιά συνομωσία των πάντων

θα γίνουν όλα ρόδινα.

Για να πραγματοποιηθεί το όνειρο,

η επιθυμία μιας όμορφης ζωής,

ας προσπαθήσουμε όλοι

να φτιάξουμε τον κόσμο μας καλύτερο.

Για μας, τα παιδιά του παρελθόντος,

τα παιδιά του παρόντος,

για τα παιδιά του μέλλοντος.

 

 

ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ

Μέσα στα μάτια ενός  παιδιού,

που κρύβεται η αγάπη και η αλήθεια,

βλέπεις την ομορφιά του κόσμου…

που βουλιάζει στην ασχήμια της καθημερινότητας

και στης μιζέριας την αστείρευτη κατάντια.

Μέσα από τα μάτια ενός παιδιού

ξεπηδά η αθωότητα και χάνεται

αν την περιπλανήσεις.

Κι αν ανελέητα φερθείς σ’ ένα παιδί

σα να μη το γέννησε μάνα

αλλά οργή Θεού σα να το πέταξε

μες στ’ άσπλαχνά σου χέρια,

τα μάτια αυτά  που κρύβουν τόση αγάπη,

ευθύς θα χύσουν θάλασσες δακρύων

και θα βουλιάξεις στων τύψεων σου τα σκοτάδια.

 

 

ΟΝΕΙΡΕΨΟΥ

Ονειρέψου

σε ένα κόσμο κενό από όνειρα

κάνε εσύ το διαφορετικό,

το απρόσμενο

από τις διαρκείς συνέπειες

της καθημερινότητας.

~

Αγωνίσου

σε ένα κόσμο μαλθακό

από της αδράνειας τη βαρεμάρα

σακατεμένο και άπραγο

εσύ ν’ αδραχτείς απ΄ της ζωής

τα ερωτευμένα χέρια.

~

Φυλάξου

απ’ τα αδηφάγα βλέμματα

κοιτώντας σε

να σε φοβίσουν προσπαθούν.

~

Πρόσεξε

μη αναμιχτείς στων αντιθέσεων

τις χρονοβόρες πλάνες.

~

Ζήσε

τη ζωή που ονειρεύτηκες

μη παρασυρθείς

απ’ τις ζωές των άλλων.

~

Γίνε εσύ

αυτό που επιθυμείς

ζωής τραγούδι,

ψυχής λουλούδι,

πάντα να είσαι ο εαυτός σου. ___Για τη Νικολέττα

 

 

ΔΩΣΕ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ

Δώσε όλα τα χρώματα

στα χέρια των παιδιών

να ζωγραφίσουν τον κόσμο

αγνό και πολύχρωμο

όπως εκείνα θέλουν

και όπως στ’ αλήθεια αξίζει.

 

 

ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΠΟΙΗΣΗ___ΕΛΕΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ

http://obsessionforpoetry.blogspot.gr/

 

~Όταν γεννηθούν μωρά δίχως όνειρα

τότε θα σταματήσει ο κόσμος να υπάρχει.~

 

 

 

 

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη Ιωάννου

Λάτρης των καλών τεχνών, με τάσεις καλλιτεχνικές, από μικρή με ένα μολύβι στο ένα χέρι και ένα βιβλίο στο άλλο, θυμάμαι τον εαυτό μου, να ζωγραφίζει και να γράφει, ακούγοντας μουσική. Ρεαλίστρια με ένα δικό μου τρόπο, αν υπάρχει ρεαλισμός γιατί η ζωή που ζούμε σήμερα κινείται πλέον στα όρια του σουρεαλισμού.
Ζω την πραγματικότητά μου μέσα από την μουσική σπουδάζοντας στο Δημοτικό Ωδείο Καβάλας, ζωγραφίζοντας και γράφοντας “ό,τι μου υπαγορεύει η συνείδηση”. Εμπνέομαι από ότι βλέπω γύρω μου, από τη διάθεση της στιγμής.
Έχω βραβευθεί σε Αγγλικό διαγωνισμό ποίησης. Ποιήματά μου έχουν συμπεριληφθεί σε ποιητικές Ανθολογίες του Αγγλικού εκδοτικού οίκου Bonaltia L.T.D. , στο ανθολόγιο «ΣυνΠοιείν» και στο ανθολόγιο “της θάλασσας…”. Συμμετέχω στο ποιητικό λεύκωμα αφιέρωμα για τα «100 Χρόνια Ελεύθερης Καβάλας», στο ανθολόγιο Παγκόσμιας Ποίησης για την Ειρήνη* και σε literary ebooks.
Ποιήματά μου επίσης φιλοξενούνται και σε αξιόλογα λογοτεχνικά περιοδικά του διαδικτύου, καθώς επίσης και σε έντυπα. Γράφω άρθρα όταν έχω διάθεση και χρόνο σε γνωστά web sites.

Έχω συμμετάσχει στο PoetAthon , που έχει διεξαχθεί στα πλαίσια των εκδηλώσεων του World Poetry Canada and International 2013-2014 για την Παγκόσμια Ειρήνη, (συμμετοχή στο ανθολόγιο*). Επίσης επιλέχθηκε ποίημά μου από διεθνή επιτροπή ποιητών για το Ποιητικό Λεύκωμα Αφιέρωμα στον Nelson Mandela.

Είμαι μέλος του κινήματος 100Thousand Poets for Change καθώς και του World Poetry Canada and International.
Με λένε Ελένη Ιωάννου και είμαι από την πανέμορφη Καβάλα. Στο παρελθόν μου έχω σπουδάσει Fashion Design , Interior Design και Make up Artist σε ιδιωτικές σχολές της Αθήνας. Παρακολούθησα για δύο χρόνια μαθήματα ζωγραφικής και αρχιτεκτονικής.
Έχω στο ενεργητικό μου ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής και την εκπομπή ποικίλης ύλης «ENA STYLE» στο τοπικό κανάλι «Ena Channel» ως τηλεοπτική παραγωγός και παρουσιάστρια.

Έχω παρακολουθήσει σεμινάρια θεάτρου και είμαι μέλος του «Θεάτρου Πολιτών Καβάλας». Τραγουδώ σε χορωδίες της πόλης μου. Νοιώθω τυχερή γιατί μπορώ ακόμη και στο παρόν μου να σπουδάζω μουσική και προσπαθώ να περνάω όσο καλύτερα μπορώ. Εξάλλου η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή.

Πάθος για ποίηση ___Ελένη Ιωάννου
Ό,τι μου υπαγορεύει η συνείδηση…

6 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “ΔΩΣΕ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ
    Δώσε όλα τα χρώματα/στα χέρια των παιδιών
    να ζωγραφίσουν τον κόσμο/αγνό και πολύχρωμο
    όπως εκείνα θέλουν/και όπως στ’ αλήθεια αξίζει.”

    Γαιτί μόνο τα παιδιά μπορούν να βλέπουν τον κόσμο με μάτια καθαρά… Πολύ όμορφα Ελένη μου!

    Απάντηση
  2. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Συγκινητικά και όμορφα όσα γράφεις για τη σημερινή μέρα…

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    ΕΙΠΕ ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ – ΘΑ ΠΕΤΥΧΩ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΝΑ ΣΒΉΣΕΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ – ….ΑΝ ΑΝΑΓΕΝΝΑΤΑΙ Η ΖΩΗ…..ΜΟΝΟΝ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ….ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ….ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ….ΟΝΤΩΣ Η ΠΟΙΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑΛΑΓΜΑΤΙΕΣ ΔΡΟΣΟΥΛΑΣ ΣΤΗ ΨΥΧΗ ΜΑΣ…..

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωάννου

      Αγαπητέ μου ανώνυμε, ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο.
      Τα ποιήματα είναι αφιερωμένα στα παιδιά του κόσμου και σε εκείνους που αισθάνονται παιδιά…

      Με εκτίμηση ___Ελένη Ιωάννου

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!