5.55

2.08.2016

beach_heart

Απόγευμα και ένας ήχος σαν κύμα

θα ταιριάζει πάντα σε τούτο το μπλε

Λέξεις που δεν υπήρξαν ποτέ ξανά

τώρα θάλασσα φτιάχνουν αλμυρή

Χτύποι στην καρδιά στέρεα δηλώνουν

πως για τίποτε άλλο δεν έχει οδηγηθεί

παρά μόνο για τούτο το απόγευμα

5.55 και οι φλέβες μου στάζουν

Το κορμί μου πάλλεται σε ένα ρυθμό

Δεμένη σε γυρεύω φωνάζοντας δυνατά

Όλες οι αισθήσεις μου ενωμένες

σε θέλουν καράβι μονάκριβο

Ανατέλλεις πάνω στο στήθος μου κι εγώ

πιο τυχερή αναπνοή δεν έχω από τούτη

Ποιο Θεό να δοξάσω ποιον να προσκυνήσω

Σε ποια εκκλησιά την ψυχή να δωρίσω

Απόγευμα και ο ήχος από τα μηχανήματα

ταιριάζει με τούτη την επαναφορά

Έφτασα στον Παράδεισο είδα το Θεό

Μου άπλωσε το χέρι και σε χάρισε

Το σώμα μου υπακούει και υπόσχεται

Η καρδιά διπλασιάζει τους χτύπους

Δυο ζωές πλεγμένες σε ένα σώμα πια

Να σε ερωτεύομαι ξανά και ξανά…

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

11 σχόλια

11 Σχόλια

  1. sofias70

    Μπράβο Μάχη μου!Υπέροχοι στίχοι!

    Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Άξια ποίηση! Κι οι λέξεις βγαίνουν στο φως, να υπάρξουν και να συνυπάρξουν. Παραλείπω το εύγε από αντιπάθεια στην μονοτονία.

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.
    Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
    μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα.
    Το ποίημά σου δεν έχει τις ίδιες λέξεις… ούτε τις ίδιες εικόνες…Παρόλα αυτά εγώ ένιωσα την ίδια μαγεία, την ίδια δύναμη και ένταση με τους στοίχους της Πολυδούρη!!!!!!
    Ύμνος στον Έρωτα το ποίημά σου αγαπημένη ”ταξιδιώτισσα” που μαύρα μάτια κάναμε για να δούμε γραπτό σου στη Σελίδα!!!!! Να είσαι πάντα κάλα και πάντα ερωτευμένη!!!!! Την αγάπη μου!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιωτη

    Μοναδική μου Μάχη!!! Όλες οι λέξεις και οι εικόνες και ή αίσθηση…. μοναδικά εσύ!!!

    Απάντηση
  5. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Όταν την πένα μας δεν την πιάνουν τ ακροδάκτυλά μας αλλά τα φτερά του παιχνιδιάρη φτερωτού θεού , το αποτέλεσμα αγγίζει την ομορφιά, την έμπνευση, την ολοκλήρωση….
    Μπράβο Μάχη μας,….!

    Απάντηση
  6. Μάρθα Δήμου

    Υπέροχο ερωτικό ποίημα, Μάχη μου. Πάρα πολύ μου άρεσε, μπράβο σου και πάντα ερωτευμένη ώστε να εμπνέεσαι και να απολαμβάνουμε τα ποιήματά σου!!

    Απάντηση
  7. Βάσω Καρλή

    “Δυο ζωές πλεγμενες σε ένα σώμα”… έτσι και οι στίχοι σου τόσο αριστοτεχνικα πλεγμενοι μεταξύ τους!!!

    Απάντηση
  8. χριστινα Σουλελε

    Μαχη, υπεροχες εικονες που υμνουν τον ερωτα. Μπραβο!!!

    Απάντηση
  9. Μάχη Τζουγανακη

    Σας ευχαριστώ ολους. Καλο Αύγουστο. ..

    Απάντηση
  10. Αθηνά Μαραβέγια

    Δεν έχει σημασία που τελειώνει η βδομάδα κι εγώ το διάβασα τώρα, ε;
    Το μόνο που μπορώ να σου πω: Μακάρι να μπορούσα να ταιριάξω νότες, να μπορούσα να το κάνω τραγούδι, από κείνα που μιλούν απευθείας στην καρδιά!!!!!!!!!!!!!
    Να είσαι και να είστε καλά και ας έχουμε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου