20.08.2015

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Πρώτος νεκρός
ο ήχος σα σφαίρα
παγώνει τη μέρα
με ταχύτητα φωτός
Αιμοβόρος εχθρός
ο αξόδευτος χρόνος
της καρδιάς ο χτύπος
ανώφελος σκοπός
Νεκρώσιμη ακολουθία
λυγισμένα κεριά
βήματα αργά
κορδέλες στα μωβ
Αόρατα τα δάκρυα
μιας χαμένης αλήθειας
Θολοί οι αναστεναγμοί
μιας ξεχασμένης μνήμης 

Να θυμηθώ
          Να θυμηθώ
                     Να θυμηθώ…

Ακολουθήστε μας

Οι ντάλιες ανθίζουν το καλοκαίρι

Οι ντάλιες ανθίζουν το καλοκαίρι

Θα ήθελα να σε κάνω να χαμογελάσεις μονομιάς.Έχω κάνει κόσμημα τα δάκρυα μου μέσα σε λουλούδια.Θα ήθελα να πω τις θεωρίες μου για τα παράλληλα σύμπαντα και τις ασύμπτωτες.Υποψιάζομαι πως κάποτε ήταν το ίδιο πράγμα.Θα ήθελα να σου μιλήσω για τη λέξη «ηλιαχτίδα».Είναι...

Ελένη, η ωραία

Ελένη, η ωραία

Μην ψάχνεις την ομορφιάστο πρόσωπο.Το πρόσωπο γερνά.Τα αγάλματα ραγίζουν.Οι Τροίες καίγονται.Η ομορφιά είναι αλλού.Είναι στο χέρι που δεν σηκώνεταιγια να χτυπήσει,στο στόμαπου δεν ψεύδεται,στη σιωπήπου δεν προδίδει.Το όμορφο είναι καλό.Μια μικρή ισορροπίαανάμεσα στο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ελένη, η ωραία

Ελένη, η ωραία

Μην ψάχνεις την ομορφιάστο πρόσωπο.Το πρόσωπο γερνά.Τα αγάλματα ραγίζουν.Οι Τροίες καίγονται.Η ομορφιά είναι αλλού.Είναι στο χέρι που δεν σηκώνεταιγια να χτυπήσει,στο στόμαπου δεν ψεύδεται,στη σιωπήπου δεν προδίδει.Το όμορφο είναι καλό.Μια μικρή ισορροπίαανάμεσα στο...

Σάπιο πράμα

Σάπιο πράμα

Το βράδυ εκείνο του Δεκέμβρη του 1943 ο Ντίνος Δρίτσας ο τελωνειακός,δεν κοιμήθηκε...η Σουηδέζατου Ερυθρού σταυρού ήταν μεγάλο μούτρο,όμως έπρεπε να μάθει τι είχε μέσα το σεντούκι με ταγερμανικά γράμματα,που ξεφόρτωσε το πλοίο με το σιτάρι...Σηκώθηκε μεσάνυχτα και...

Μια ψευδαίσθηση

Μια ψευδαίσθηση

Λένε κάποιοι Από αυτούς Που μόνο όταν τους βλέπουν  Οδύρονται Από αυτούς που αισθάνονται Ότι αφηγούνται την αλήθεια Από αυτούς Που δυσφορούν για το σύμπαν Για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται Και απαιτούν Ποικιλοτρόπως Την καθολική αναγνώριση και δικαίωση Του άγχους...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Αόρατα τα δάκρυα μιας χαμένης αλήθειας …να θυμηθώ… να θυμηθώ …να θυμηθώ … τη σιωπη ..τη χαμένη αλήθεια….
    Έντονο συναίσθημα Μάχη μου!!Δύναμη με αόρατα δάκρυα!!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *