Ο χωριάτης

Άνθρωπος του χωριού εγώ, χωρίς σπουδή και γνώση,
στους τοίχους έβλεπα με θαυμαστικό,
τη λέξη «λίκε» να δεσπόζει.
Φαίνεται το χρησιμοποιούν πολύ συχνά εδώ στην πόλη,
μήπως γιατί οι άνθρωποι είναι κακοί και αιμοβόροι;
Μα αν το σκεφτείς πιο σοβαρά και στα παιδιά κάνει καλό,
γιατί φοβούνται και τρων όλο τους το φαγητό.
Στο νου μου έρχεται αμέσως το τραγουδάκι το παιδικό
«Λίκε, λίκε είσαι εδώ;»
και αρχίζω να το σιγοτραγουδώ.

Περίεργα με κοιτούν οι περαστικοί,
και νεύματα μου κάνουν, πως έχω τρελαθεί.
και επειδή η ερώτηση δεν είναι ντροπή,
σταμάτησα έναν περαστικό,
να μου εξηγήσει τι σημαίνει το «λίκε» ή μήπως είναι συνθηματικό.
Και εκεί που άρχισε να μου εξηγεί,
με μπέρδεψε πιο πολύ.
Καταρχήν Like (Λάικ) το λένε φίλε μου,
 και είναι ξενόφερτη λεξούλα
μ’ αυτή δίνουμε το παρόν
 εκφράζουμε το θαυμασμό,
ώσπου το «like» γίνεται εμμονή,
χωρίς αυτό δε ζούνε
αν δε το δουν κάποια στιγμή, τρελαίνονται, πονούνε.
Τίποτα δεν κατάλαβα, μα δεν έχει σημασία…
Μου φάνηκε πάντως πιο άγριο, απ’ όλα τα θηρία.
«Λίκε» θα το λέω εγώ,
ποιος νοιάζεται εξάλλου,
άραγε και αυτοί που το χρησιμοποιούν
καταλαβαίνουν πως είναι εξαρτημένοι,
και έχουν φάει κόλλημα μεγάλο;
Συμπέρασμα: Λίκε και Λάικ είναι το ίδιο,
αφού και τα δυο σε καταβροχθίζουν,
δίχως κουβέντα, δίχως οίκτο.
Α! καθότι ανορθόγραφος, το έμαθα και αυτό
το λύκε γράφεται με «υ», πόσα να χωρέσει το μυαλό;

_

γράφει η Βάσω Καρλή