Μα εσύ τα γραμμένα δεν ξέρεις

ούτε εκείνα που δεν γράφτηκαν ποτέ

Με τις λέξεις ποτέ δεν ενώθηκες

κι ας τις κουβάλαγες στο  ασκί σου

Ο άνθρωπος δεν διαβάζεται έτσι

ούτε μπορεί κανείς να τον γράψει

Από τα σπουδαία σου μετριέσαι –ναι

μα από τα ανόητά σου ζυγίζεσαι

Από κείνα τα μικρά που αγνοείς

Τούτα είναι τα μεγάλα σου όλα

Από τα άλλα γεμίσαμε καιρό τώρα

Διπλότυπα τριπλότυπα καρμπόν

Φωτοτυπία σε χιλιάδες αντίτυπα

Μα εσύ τα γραμμένα δεν ξέρεις

ούτε εκείνα που δεν γράφτηκαν ποτέ

Βήματα δεν έκανες προς την καρδιά

στο νησί της ποτέ δεν κολύμπησες

Ναυαγός στον δικό σου ωκεανό –όχι

προτίμησες να κοιτάζεις με κιάλια

την απέναντι θαλασσινή ομορφιά

Μα έτσι δεν κερδίζονται οι Μάχες

δεν γράφονται  όλα τούτα τα άγραφα

π’ ακάτεχος και αφελής προσπερνάς

δίχως να σε καίει η ανάγκη

δίχως να σε πνίγει η σιωπή

Μα εσύ τα γραμμένα δεν ξέρεις

μα ούτε κι εκείνα που θα γραφτούν…