Αλήτες άγγελοι ξεχασμένοι στο πλακόστρωτο

24.07.2016

Συνείδηση στα μέτρα του κόσμου
κυριαρχημένος από τη θέληση
να ελέγχεις τις αισθήσεις
όμως τα πάντα μας τραβούν προς τα έξω
τις άφεγγες νύχτες
ενδίδεις σε άχρηστες σκέψεις
σε εμποδίζουν να σταθείς εδώ τα παραληρήματα
και οι διαβρωμένοι απ' το χρόνο καθρέπτες.
Είχες πει να προσέχουμε αυτά που πρέπει,
κι αυτά που μας είναι απαραίτητα
για να ονειρευόμαστε
όπως τα λουλούδια στο χειμωνιάτικο παράθυρο.
Ψευδαισθήσεις εξαιρετικά συχνές
κίνητρα για να χωρίσεις τον κόσμο στα δύο
σκιές πλάι στην ασπρόμαυρη
παραδοχή της ύπαρξης σου
ανάμεσα στις ανθισμένες αμυγδαλιές.
Παρατηρείς πόσο κλίνει προς τη λήθη
η παλιά αγαπημένη
αυθαίρετη και συγκεχυμένη εικόνα πια
φοβάσαι την ισότητα των ψυχών
Αύριο μπροστά στο φως
μα και την αφροσύνη, φοβάσαι.
Φευγαλέες ομοιότητες,
δάκρυα και στιγμές που ξανάρχονται
τυραννάς, τυραννιέσαι
αρχίζει το πνεύμα να τρεκλίζει πέρα δώθε,
ψέματα και λόγια δίχως νόημα
μετά από μια σύντομη ένταση της μνήμης
κάποιο αιώνιο βροχερό πρωινό
αλήτες άγγελοι ξεχασμένοι στο πλακόστρωτο.
Η καρδιά μου
ενισχυμένη μέσα στο ανθρώπινο ένστικτο
χτυπά πεισματικά και ανοχύρωτη
μα δε με νοιάζει
κρυφά φωτίζω το δρόμο
σπέρνοντας άστρα στις μέρες μου
ναι μη γελάς ...
σπέρνοντας άστρα στις μέρες μου
με μια προτίμηση
να παραμείνω ξένη, ξένη και αγνοούμενη.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

13 σχόλια

13 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Zωή!!!Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο στίχο…….. απλά σας ευχαριστώ!!!!!!!!Καληνύχτα!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Αύριο, στο ψιχάλισμα της αιωνιότητας, εκεί ας συναντηθούμε Άννα, έχοντας εξαργυρώσει όλα τα εγώ της ψυχής στο φως…

      Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    ……σπέρνοντας άστρα στις μέρες μου…..
    Σπέρνεις, Ζωή, το σπόρο της έμπνευσης στο φρεσκοσκαμμένο χωράφι της ψυχής μας….
    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ένας χαρταετός η ψυχή, ας την αφήσουμε ελεύθερη κι ας πονέσει… Ευχαριστώ την αγάπη σας.

      Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο ποίημα!!! Μπράβο Ζωή!!! Ευχαριστούμε πολύ για τη μοιρασιά!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Στο μαντηλάκι της αυγής ξεδυαλύνονται οι κόμποι της ψυχής, στο φως Σοφία, στο φως… Ευχαριστώ για τη συγκίνηση.

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Τώρα που απέκτησε και η δυστυχία πρόσωπο κοσμικό θέλω περισσότερο από ποτέ να μείνω ξένη… ναι Μάχη, σπέρνοντας άστρα στις μέρες μου για να μην σκοντάψουν τα παιδιά… Την αγάπη μου, από καρδιάς.

      Απάντηση
  4. Αθηνά Μαραβέγια

    “…σπέρνοντας άστρα στις μέρες μου
    με μια προτίμηση
    να παραμείνω ξένη, ξένη και αγνοούμενη.”
    Πανέμορφο!!!!!!!!!
    Καλημέρα!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Τις νύχτες ζητιανεύω τις λέξεις… τις μέρες γίνονται άστρα Αθηνά. Ευχαριστώ για τη συνηγορία και τη συμπόρευση.

      Απάντηση
  5. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο, Ζωή. Τα άστρα που σπέρνεις φωτίζουν πραγματικά τις μέρες μας. Ευχαριστούμε. Συγχαρητήρια!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Στο ίδιο καραβάνι είμαστε Μάρθα, μαζί συνοδοιπόροι στο φως και μου χαρίζετε τόση συγκίνηση. Την αγάπη μου.

      Απάντηση
  6. Έλενα Σαλιγκάρα

    Απλά υπέροχο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου