από Ομάδα σύνταξης | 26.08.2025 | Βιβλιοκριτικές
γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Ο έρωτας έστησε χορό και δεν τον νοιάζει αν γύρω του γίνεται πόλεμος, αν οι συνθήκες είναι αντίξοες, αν οι ερωτευμένοι διστάζουν να αντιδράσουν. Ο έρωτας έστησε χορό και γύρω του ο κόσμος φλέγεται. Ο έρωτας έστησε χορό και οι κοινωνικές...
από Ομάδα σύνταξης | 25.08.2025 | Ποίηση
Αχ θάλασσά μου εσύΑχ θάλασσά μου εσύ μονάκριβηΜε τη ψυχή μου μοιάζεις την πανάκριβηΦουρτουνιασμένη σε θωρώ Να λες τραγούδια στο γιαλόΚαι να γεμίζεις τη στεριάΑνθούς αλμύρας με φιλιάΑχ θάλασσά μου ηλιοστάλαχτηΜε τη ψυχή μου είσαι ίδια κι απαράλλαχτηΜια χαραυγή κρυφά σε...
από Ομάδα σύνταξης | 24.08.2025 | Ποίηση
Ήρεμο το νερό και δροσερό σ’ αγγίζει. Σε ξυπνά κάτω απ’ τα μάτια τ’ ουρανού που σε κοιτούν. Σε λίγο πνίγονται δειλά σ’ ένα γαλάζιο θαύμα. Κρατούσαν μια ψευδαίσθηση κι όρκο πως θα ξανάρθουν. Κι εσύ υπόσχεση έδωσες, μέσα τους να χαθείς. _ γράφει ο Αλέξιος...
από Ομάδα σύνταξης | 23.08.2025 | Βιβλιοκριτικές
γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Μικροί μου φίλοι, για σήμερα σας έχω ένα πολύ αισθαντικό παραμύθι, ένα παραμύθι τρυφερό, ένα παραμύθι γεμάτο συγκίνηση. Η ιστορία του κεντρικού μας ήρωα, κάνει λόγο για ένα πολύτιμο χαρακτηριστικό που θα θέλαμε όλοι να διαθέτουμε, για ένα...
από Ομάδα σύνταξης | 23.08.2025 | Ποίηση
Οι ώρες περνούν τα λεπτά προηγούνται, οι μέρες κυλούν τα έτη θυμούνται. Δέρμα ζωή μου συνέχεια αλλάζω, η σκέψη καλή μου κρυστάλλινο βάζο. Ποιο είναι σωστό, να μπαίνουν τελείες ή κόμμα λιτό, ψυχής μου γωνίες; Ατάραχη λίμνη γυρεύω να βρω, ατσάκιστη πρύμνη...
από Ομάδα σύνταξης | 20.08.2025 | Ποίηση
Δεν είναι τραγούδι αυτό που ακούω Σύρσιμο είναι Γδάρσιμο φωτός στο πλευρό της σιωπής. Χτυπάει η καρδιά Στον παλμό που δεν ειπώθηκε Και η μελωδία Δίχως νότα Δίχως στόμα Μονάχα μάτια που κοιτάνε Νομίζεις πως η πέτρα έβγαλε φωνή. Εγώ κράτησα τους ήχους μου απόψε. Δεν...
από Ομάδα σύνταξης | 20.08.2025 | Ποίηση
Το φεγγάρι κοιτάζω στον ουρανό Μες το κέντρο της Αθήνας απ’ το μπαλκόνι Είναι ολόγιομο άσπρο και φωτεινό Και το φως του στην άβυσσο απλώνει Έχει μια θλίψη μια πίκρα αυτή η βραδιά Αναμνήσεις και μια μελαγχολία Και στα μάτια μου δάκρυα καυτά Για έναν έρωτα που έσβησε...
από Ομάδα σύνταξης | 19.08.2025 | Βιβλιοκριτικές
Η βιβλιοθήκη των κρυφών ονείρων της Μίτσικο Αογιάμα (Michiko Aoyama) Σύγχρονη ξένη λογοτεχνία – Ιαπωνική λογοτεχνία γράφει η Παναγιώτα Σκουρτανιώτη Η συγγραφέας Η Μίτσικο Αογιάμα (Michiko Aoyama), είναι η συγγραφέας με καταγωγή από την...
από Ομάδα σύνταξης | 19.08.2025 | Ποίηση
Έξι μήνες που έφυγεςΈξι μήνες που αποστρέφομαι τον ήλιοΒλέπεις, μου θυμίζειΠόσο καίγομαι…Άλλωστε, τρέμω και να μην τυφλωθώ:Με τι μάτια θα σ’ αντικρίσω τότε; Κάποτε ρουφούσα την αλμύρα της θάλασσας καιΈνιωθα σοκολατόπαιδοΠλέον οσφραίνομαι κάτι λησμονημένα παρεό...
από Ομάδα σύνταξης | 18.08.2025 | Ποίηση
Σκούντησε η φύση τον αυλό του ονείρου. Στερνό ν’ αρχίσει στ’ όνειρο τραγούδι των πουλιών. Μα πριν ξυπνήσεις άκου το, πριν φύγει, πριν καλπάσει… Κι ο κόσμος που περίμενες στην πρώτη αχτίδα θα ‘ρθει. _ γράφει ο Αλέξιος...
από Ομάδα σύνταξης | 17.08.2025 | Ποίηση
Νομίζουμε πως την υφήλιο κυβερνούν οι πλανητάρχες. Και οι Διάττοντες Αστέρες τους. Όμως νομίζουμε λάθος. Εκείνοι, δεν είναι τίποτε άλλο παρά σκόνη στα μάτια του Θεού. Νομίζουν και αλληλοσυγχαίρονται, που είναι οι κυβερνήτες του πλανήτη. Και αγνοούν το...
από Ομάδα σύνταξης | 16.08.2025 | Ποίηση
Όσα είπα είναι ψέματα κι έχουν χαθεί.Η μούσα μου, πλέον, δεν με συγχωρεί.Της είπα να μην πιστεύει κανέναν,και, πια, δεν πιστεύει ούτε εμένα. Μεθάει μ ’αρώματα μιας χαμένης αυγής.Αλήθειες και πιώματα μιας θλιμμένης εποχής.Δεν θέλει να δει τι κρύβει η σκιά μου,μα ξέρω...
από Ομάδα σύνταξης | 15.08.2025 | Ποίηση
1. «Ημεῖς, πράξαμε ό,τι νομίζαμε καλύτερο: Τόσα ξέραμε, τόσα κάναμε. Τώρα εγώ απέρχομαι, παιδί μου· αφήνω σε σένα στέρφα, γη καμένη. Αυτή είναι η μαύρη σου κληρονομιά, καμμένε μου γιε. Ελπίζω ότι θα τα πας καλύτερα…» Μοιάζει με νεκρή γυναίκα. Τη βρίσκω να...
από Ομάδα σύνταξης | 15.08.2025 | Ποίηση
Σαν όνειρο ξεπρόβαλλες η πρώτη μου εικόνα, απόγονο πια έβγαλες στης ζήσης τον αγώνα. Για με ήσουν η μάνα που διάλεξε ο Θεός, θα μ’ άλλαζες την πάνα θα μου ‘λεγες ΄΄Να τρως΄΄. Εμέ θα μάθαινες σωστά να γράφω, να διαβάζω, να ντύνομαι καλά στο βίο να καλπάζω. Εσύ...
από Ομάδα σύνταξης | 15.08.2025 | Ποίηση
Πονώ, κι ευθύνεσαι εσύ. Πονώ, μα δε νοιάζεσαι εσύ. Μη μ’ αφήνεις μόνη στην έρημη αυτή σκέψη. Πώς θα ζω χωρίς εσένα; Με τι κουράγιο; Θα θωρώ τα μάτια σου και θα ρωτώ μέχρι να παραδεχτείς τον λόγο, την αιτία, την αφορμή που είσαι σιωπηλή πια- Πονάνε οι...
από Ομάδα σύνταξης | 13.08.2025 | Ποίηση
Απαρνήθηκες τον ήλιο. Όπως παλιά που έσερνες τα βουνά μπροστά σου, χορεύοντας μαζί τους, σκοπό της άνοιξης σε ξάστερο καιρό. Τον στρίμωξες τον ήλιο, που δίχως αυτόν θα ‘τανε σκούρα η ζωή. Στάχτη, σ’ ένα κουτάκι τόσο δα, σκοτεινό, απόρθητο, κατακαμένο. Στην...
από Ομάδα σύνταξης | 12.08.2025 | Ποίηση
Οµίχλη γύρω, σταγόνες που καταφύγιο λαχταρούν, και όσο φωλιάζουν µέσα µου, και γκρίζο γεµίζουν τις ψυχρές σελίδες µου, η ατµόσφαιρα πνίγει την αναγέννηση. Και αναρωτιέµαι, τι χρώµα να έχει ο ουρανός όταν το φως ξετυλίγεται; Τότε που σαν υπόσχεση ξεπροβάλλουν...
από Ομάδα σύνταξης | 12.08.2025 | Βιβλιοκριτικές
Οι ιέρειες της Εκάτης Παναγιώτης Χανός Εκδόσεις ANUBIS – γράφει η Βάλια Καραμάνου – Σε έναν σκληρό, άσπλαχνο κόσμο οι ήρωες ζουν μοχθώντας νυχθημερόν για το μεροκάματο. Δούλοι της γης, που τους τρέφει, αφιερώνουν την ζωή τους σε αυτήν από την παιδική τους...
από Ομάδα σύνταξης | 9.08.2025 | Ποίηση
(Δημοτικού αναμνήσεις) Δεν θέλω αυτό (το κομμάτι) να είναι πολύ προσωπικό· πολύ απογυμνωτικό. Ούτε θέλω να «καρφώσω» κάποιον· κανείς δεν συμπαθεί τα «καρφιά». Ένας νόμος της ζούγκλας, ένα ξελόγιασμα. Νόμος φτιαγμένος να υπηρετεί τον ισχυρό, να απομονώνει...
από Ομάδα σύνταξης | 6.08.2025 | Ποίηση
Ποτέ δεν μου άρεσαν οι συστημικοί. Ούτε εκείνοι με τα σιδερωμένα κοστούμια που κυνηγούν την εξουσία πατώντας σε πτώματα για να ανέβουν. Αδιάφοροι, ψυχροί, με τα μάτια τους να καθρεφτίζουν μονάχα την φιλοδοξία. Ο δικός μου πρίγκιπας, φορούσε κουκούλα. Είχε το...
