Κάποτε στην Ανδαλουσία
Περπατούσε πολλές ώρες μέχρι να φτάσει στο νερό. Ήταν απομεσήμερο όταν έφτασε στο πηγάδι του μοναστηριού, που είχε χτιστεί προς τιμήν της μητέρας του Χριστού στη μέση μιας απέραντης ξεραΐλας. Στο…
Κατηγορία
Πεζογραφία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,008 άρθρα · σελίδα 25 από 51
Σελίδα 25
Σελίδα 25 από 51
Η σιωπή
Η Παναγία, όπως ξέρουμε όλοι, είναι η μάνα εκείνη που βλέπει τον μονάκριβό της να βασανίζεται, να ατιμώνεται και να οδηγείται στον θάνατο, με τον πιο εξευτελιστικό τρόπο, στην Σταύρωση. Και όλα αυτά…
2071 (Μέρος 3ο)
Ο Νικ όλο και απομακρυνόταν και το μυαλό του Τζακ προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο για να ξεφύγει από τη Σάρα. Η κατάλληλη ευκαιρία δεν είχε έρθει ακόμα, αλλά σκεφτόταν ότι έπρεπε να φύγει πριν…
ΕΛΑΙΑΙ – ΕΛΑΙΑ ΚΑΛΑΜΩΝ
Ξημέρωνε ένας Σεπτέμβρης ανάμεσα στην εκκλησία της Θεοτόκου και την παραλία.
Σαλώμη
(Η Σάλι είναι με ένα ξεσκονόπανο με φτερά και ξεσκονίζει με μανία. Σηκώνει τα διακοσμητικά και ξεσκονίζει τα πάντα. Ψυχαναγκαστική νοικοκυρά)
Έφη από το Ευτυχία
Στην αρχή υπάρχει πάντα μια αμηχανία. Το ραντεβού είναι κάπου έξω, π.χ. σε κάποια στάση του μετρό. Πας στην ώρα σου κι αυτή καταφθάνει επίτηδες μισή ώρα αργότερα και χαζογελώντας κάνει την κλασική…
Το άρωμα που θύμιζε ανθισμένη κερασιά
Την είχε ξεχάσει πια. Περνούσαν μέρες, εβδομάδες, μήνες και δεν την έφερνε στη σκέψη του. Την είχε αποθηκεύσει σ’ ένα κουτάκι του μυαλού του και την κρατούσε εκεί, καλά κλεισμένη σαν επτασφράγιστο…
Απόφαση ζωής
Η Νεφέλη κοίταξε το κερί που σιγόκαιγε στο κομοδίνο και αναστέναξε. Κάπως έτσι σιγόκαιγε και η φωτιά στην ψυχή της. Στα είκοσί της, η ζωή της είχε κιόλας τελειώσει. Από τότε που ο Αλέξανδρος της το…
Θέατρο Σκιών
Ο Κώστας ήταν καθισμένος σε μια άβολη μεταλλική καρέκλα στο γραφείο του. Κοιτούσε τα βιβλία που βρίσκονταν πάνω από το κεφάλι του αλλά και διάσπαρτα σε ένα μικρό σύνθετο δίπλα του. Ένα παλιό και…
Το χαμένο κλειδί
Μιὰ πόρτα, μιὰ καρδιά, κι ἕνα χαμένο κλειδί, θα μποροῦσε, να ἧταν μια ἱστόρια ἀγάπης. Ε! Τι λές; Και πῶς ὄχι, νὰ θὰ ξεκινοῦσε κάπως ἔτσι, μια κοπέλα, ὅμορφη και γλυκιά στην ὅψη μα το κυριότερο ὡραία…
2071 (Μέρος 2ο)
Περπατούσε μέσα στην καταπράσινη φύση. Δεν υπήρχε κανένας άλλος γύρω του. Μπροστά του ένας πλακόστρωτος δρόμος και δεξιά και αριστερά δέντρα και λουλούδια, ενώ στο βάθος υπήρχαν καταπράσινα λιβάδια…
Δώρο μια φούστα
Μουσική υπέροχη και live, από μια πολυμελή ορχήστρα. Ο καβαλιέρος, άριστος χορευτής. Όλα τα εχέγγυα δηλαδή για έναν χορό αξέχαστο. Για εκείνον. Γιατί εκείνη έγειρε ξαφνικά στον ώμο του. Μετά, βάρυνε…
Η ακτή
Αγέρωχος είχε βγει στο μπαλκόνι και αγνάντευε την παραλία. Αυτή η ακτή πόσα του θύμιζε και πόσα δε μπορούσε να θυμηθεί. Η προχωρημένη ηλικία του τον είχε νικήσει και τον είχε καθηλώσει σε αναπηρικό…
Όνειρο (2)
Μια φορά ήταν ένας άνθρωπος που κάθε μέρα κοιμόταν και λίγο περισσότερο.
Μελάνι μαύρο
Οι μεντεσέδες, που συγκρατούσαν τα ξύλινα παντζούρια, έτριζαν σε μια δική τους μουσική, έτσι που φυσούσε ο αέρας. Η μεγάλη λεύκα έξω από το σπίτι έγερνε μπροστά στην καγκελόπορτα, υποκλινόμενη…
Μα πού πήγαν όλα τα καλά αμάξια;
Ο Δημήτρης Γ. έγινε Υπαστυνόμος Β’. Από μικρός του άρεσε να παίζει κλέφτες κι αστυνόμους, με ιδιαίτερη συμπάθεια στους δεύτερους. Μικρός – μικρός ήταν πολύ άτακτος, είχαν να το λένε οι πιο στενοί…
Το κλειδί στη φόδρα
?Είστε καλά, κύριε;» Ένας νεαρός στην ηλικία του γιου του τον τραβάει απ’ το μπράτσο. Δεν ξέρει πώς έγινε, αλλά το δεξί του πόδι, απ’ τον αστράγαλο και κάτω, βρέθηκε σφηνωμένο στην πόρτα του τρόλεϊ,…
2071 (Μέρος 1ο)
Ήταν ξαπλωμένος σε ένα φορείο νοσοκομείου όταν άνοιξε τα μάτια του ξαφνιασμένος. Κοίταξε γύρω του προσπαθώντας να καταλάβει πού βρίσκεται, αλλά μάταια. Όλα γύρω του ήταν θολά. Προσπάθησε να θυμηθεί,…
΄Ονειρο (1)
Κοιμήθηκα και είδα ένα όνειρο. Δεν σας ενδιαφέρει το περιεχόμενό του, αν και ήταν ένα ασυνήθιστο όνειρο, ομολογουμένως όχι πιο ασυνήθιστο απ’ ό,τι είναι κατά κανόνα τα όνειρα που βλέπουμε όλοι. Αυτό…
