Νικόλας Περδικάρης | Ο βατήρας
Δύο μπουκάλες ξέχειλες, ζεστές σα φρατζόλες, θερμαίνονται κάτω από ένα λαμπερό ήλιο. Η κυρία Φλιξ κατάγεται από το Νότο. Δεν έχει φόβο μήπως λιώσει, γι’ αυτό άλλωστε την λένε και πυροφάγο. Φοράει…
Κατηγορία
Πεζογραφία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,008 άρθρα · σελίδα 24 από 51
Σελίδα 24
Σελίδα 24 από 51
Ψείρες στο μετρό
Τα γυφτάκια αποφάσισαν να σπάσουν πλάκα με τους σοβαροφανείς, παγωμένους επιβάτες του Μετρό. Τους σπάγαν τα νεύρα έτσι ακίνητοι όπως κάθονταν, προσπαθώντας να βρουν ένα σημείο να κοιτάνε που να μην…
Το κόκκινο παπιγιόν
Δεν του περίσσευε καλή κουβέντα για κανέναν. Ούτε καν προσπαθούσε να είναι ευγενής. Έλεγε πως δεν τον ενδιέφερε η γνώμη των άλλων, όμως μέσα του ήξερε την αλήθεια. Έλλειμμα έβγαζε αυτή η συμπεριφορά,…
Το κορίτσι του Καρά Ντερέ (Μέρος Γ΄)
Η αίθουσα όπου βρισκόταν η βιβλιοθήκη, δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλη. Δεν ήταν όμως και μικρή για ένα χωριό όπως η Σκαλωτή. Ήταν ένας χώρος περιποιημένος, προσεγμένος, με λευκά έπιπλα και πολύ καλό…
Αντώνης Τσόκος | Ο Φιντέλ διαβάζει τους «New York Times»
ΚΤΕΛ άγονης γραμμής. Χώρος υπομονής. Τρίτο τραπεζάκι δεξιά. Απέναντι από το κόκκινο ψυγείο με τα ανθρακούχα αναψυκτικά. Ο Φιντέλ διαβάζει προσεκτικά τους New York Times. Η εφημερίδα του, παρά το…
Μύκονος – Απρόσμενοι καλοκαιρινοί έρωτες
Άνοιξα τα μάτια μου. Το θαλασσινό αεράκι χτυπούσε το πρόσωπό μου. Δροσιά και ηρεμία σε ένα καράβι για τη Μύκονο. Τι άλλο ήθελα; Μέσα στις σκέψεις μου δεν παρατήρησα πως ένας ίσκιος στεκόταν από πάνω…
Το κορίτσι του Καρά Ντερέ (Μέρος Β’)
Οι τρεις άντρες προχώρησαν διστακτικά στο εσωτερικό του γραφείου, μιας που γνώριζαν καλά τις απόψεις της νεαρής αστυνομικού για το θέμα του Καρά Ντερέ και των μυστηριωδών εξαφανίσεών του. Η Ελπίδα…
Μουσική δωματίου
Η μουσική στη διαπασών και αυτοί παραδομένοι στις νότες του τραγουδιού, να το γλεντάνε πίνοντας και χορεύοντας. Ένας χορός, με ιδιαίτερες φιγούρες, απρόσμενες κινήσεις των χεριών και γενικότερα όλο…
Το χαμόγελο του Παβαρότι
Άνοιξε τα μάτια όσο το σκοτάδι ήταν ακόμη πυκνό. Ρολόι δε χρειάστηκε να κοιτάξει. Ήξερε. Ήταν 6.30 ακριβώς. Η ώρα που πάντοτε ξυπνούσε. Σηκώθηκε και πήγε κατευθείαν στο παράθυρο. Άνοιξε τα ξύλινα…
Κρίση πανικού
Κρίση πανικού λέγεται αυτό που παθαίνω τελευταία όλο και πιο συχνά. Από τη μοναξιά μάλλον το παθαίνω. Αυτά μας είπε η γιατρός στην πρώτη επίσκεψη που της κάναμε με την Ελένη. Η γιατρός, μου έκανε…
Αικατερίνη Τεμπέλη | Oaxaca
Αχ εσύ, Kerouac με τους δρόμους σου… Εσύ, ο Paco Ignasio, ο Marcos και μερικοί ακόμα. Στοιχειά μου αιώνια, πόσες σπονδές μ’ αγνή τεκίλα; Πλωτίνε, πόσες; Διάπυρη περνάω στις βουβές σας παραισθήσεις.…
Πες της πως ήταν τα πάντα
Το ακούσαμε, αλλά δεν το πιστέψαμε. «Ναι, καλά…», είπαμε όλοι όσοι τους ξέραμε με μια φωνή. Σιγά μη χωρίσανε πραγματικά αυτοί οι δύο. Σιγά μην τους τελείωσε.
Ένοχος
Ο Πέτρος κοίταξε έξω από το λερωμένο παράθυρο του οχήματος. Μόλις διάσχιζαν μία γέφυρα. Τα σύννεφα παιχνίδιζαν με τον λαμπερό ήλιο, ενώ το νερό του ποταμού άφριζε από τους εναγκαλισμούς που έκανε με…
Το κορίτσι του Καρά Ντερέ (Μέρος Α’)
?Είσαι η μόνη που δεν έχεις οικογένεια, Ελπίδα». Αυτή η φράση γυρνούσε ξανά και ξανά στο μυαλό της από την ώρα που ο ανώτερός της, της ανακοίνωσε την μετάθεσή της στο αστυνομικό τμήμα του Σιδηρόνερου…
Το φευγιό
?Ζω σε μία διαρκή έκπληξη. Τόσο διαφορετικά πρόσωπα... όλα υπέροχα, όλα τόσο ωραία! Μάτια διαφορετικά, μύτες διαφορετικές, στόματα διαφορετικά… Αν αυτό δε σου δίνει να καταλάβεις πόσο μοναδικός…
Ένα πρόσωπο έξι ετών
Ένα πρόσωπο έξι ετών. Ένα δέντρο-ένα τμήμα του κορμού, ένα τμήμα του φυλλώματος. Το τιμόνι ενός ποδηλάτου. Μια φλούδα καρπουζιού στη γωνία του τραπεζιού και καμιά δεκαριά κουκούτσια κολλημένα στο…
2071 (Μέρος 4ο)
Η πόρτα άνοιξε και ο Τζακ έμεινε αποσβολωμένος όταν είδε το πρόσωπο του Τζον να τον σημαδεύει με ένα όπλο. “Εσύ; Μα πώς;” είπε ο Τζακ, έχοντας χάσει τα λόγια του. Ήταν το τελευταίο άτομο που περίμενε…
Η Ζαχαρένια σου
Στάθηκα κάτω από την τέντα. Ο ουρανός ντυμένος με μαύρα σύννεφα που εγκυμονούσαν. Κοίταζα ψηλά και σκεφτόμουν ότι όπου να 'ναι θα αρχίσουν οι πόνοι. Σε περίμενα. Αργούσες. Δεξιά και αριστερά έριχνα…
Εσωτερική αναζήτηση
Ησυχία δεν έχει. Πάει, έρχεται. Ενώ φαίνεται νηφάλια, μέσα της έχει μια μόνιμη ανησυχία. Τα συναισθήματά της έτοιμα να εκραγούν. Ακατέργαστα τα περισσότερα, νιώθουν την ανάγκη, να εκδηλωθούν. Θυμώνει…
Ευχάριστη έκπληξη
Είναι γνωστόν – και αν είμαστε ειλικρινείς οφείλουμε να το παραδεχτούμε- ότι είμαστε ένας λαός μουρμούρης, γκρινιάρης και τζαναμπέτης.
