Καλοκαίρι σε ένα ορεινό χωριό του Κιλκίς, λίγο πριν το τέλος της δεκαετίας του 80. Ένα καζάνι με νερό, αχνίζει πάνω απ’ τη φωτιά που στήθηκε πρόχειρα μπροστά στο πέτρινο σπίτι. Λίγο πιο πέρα, ανάμεσα σε κότες που βόσκουν αμέριμνα, μια μεταλλική σκάφη είναι...

Απαπαπαπα…. Μόνο αυτός μου έλειπε. Και δεν υπάρχει πιο μεγάλος κουτσομπόλης από δαύτον... -Καλώς τον, καλώς τον. Μη μιλάς, ξέρω γιατί ήρθες, κάτσε και θα στα πω. Που λες… εχτές το βράδυ, θα ’ταν περασμένα μεσάνυχτα, του τη δίνει του δικού μου και μου λέει  «την...

Στις αρχές του περασμένου αιώνα, λίγο πριν την ένωσή της με την Ελλάδα, έζησε στην Κρήτη ο Παύλος Μανουσάκης, ζωγράφος. Εύπορος κληρονόμος μιας σημαντικής περιουσίας, γνωστός για τα γλέντια και τα παράξενης τεχνοτροπίας έργα του. Υπήρχαν κάποιοι που τον θαύμαζαν κι...

Μια πικραμένη χωλή φωταγωγία, από σκιές που δείχνουν το τέλος του πανηγυριού, απλώθηκε στον χώρο. Το μικρό ξωκκλήσι θα βυθιζόταν και πάλι, μετά τη σημερινή μέρα, στη σιωπή. Θα ανάμενε έναν ολάκερο χρόνο για να ξαναζωντανέψει, να ντυθεί με όλον του τον φωτισμό και...

Οι πυροσβέστες που μπήκαν πρώτοι στο ολοσχερώς καταστραμμένο, από τη μανία της φωτιάς, διαμέρισμα, διαπίστωσαν, με φρίκη, την ύπαρξη ενός, απανθρακωμένου, ανεξήγητα γονυπετούς, ανθρώπινου σώματος. Βγήκε ασθμαίνοντας στην άκρη του μπαλκονιού της και παραμερίζοντας...

Δύο μπουκάλες ξέχειλες, ζεστές σα φρατζόλες, θερμαίνονται κάτω από ένα λαμπερό ήλιο. Η κυρία Φλιξ κατάγεται από το Νότο. Δεν έχει φόβο μήπως λιώσει, γι’ αυτό άλλωστε την λένε και πυροφάγο. Φοράει καπέλο ψάθινο, επενδυμένο με δαντέλα και -καθώς την κοιτάζω από τις...

  Δεν του περίσσευε καλή κουβέντα για κανέναν. Ούτε καν προσπαθούσε να είναι ευγενής. Έλεγε πως δεν τον ενδιέφερε η γνώμη των άλλων, όμως μέσα του ήξερε την αλήθεια. Έλλειμμα έβγαζε αυτή η συμπεριφορά, συναισθηματικό. Τη μάνα του την έχασε νωρίς. Αρχόντισσα...

Η αίθουσα όπου βρισκόταν η βιβλιοθήκη, δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλη. Δεν ήταν όμως και μικρή για ένα χωριό όπως η Σκαλωτή. Ήταν ένας χώρος περιποιημένος, προσεγμένος, με λευκά έπιπλα και πολύ καλό φωτισμό. Τα ράφια βρίσκονταν περιμετρικά στους τρεις από τους τέσσερις...

ΚΤΕΛ άγονης γραμμής. Χώρος υπομονής. Τρίτο τραπεζάκι δεξιά. Απέναντι από το κόκκινο ψυγείο με τα ανθρακούχα αναψυκτικά. Ο Φιντέλ διαβάζει προσεκτικά τους New York Times. Η εφημερίδα του, παρά το κύρος και την ακριβή μελάνη, μυρίζει έντονα σαρδέλα. Πλάι του, ελαφρά...

Οι τρεις άντρες προχώρησαν διστακτικά στο εσωτερικό του γραφείου, μιας που γνώριζαν καλά τις απόψεις της νεαρής αστυνομικού για το θέμα του Καρά Ντερέ και των μυστηριωδών εξαφανίσεών του. Η Ελπίδα τους περίμενε όρθια πίσω από το ταλαιπωρημένο από τα χρόνια γραφείο...

Η μουσική στη διαπασών και αυτοί παραδομένοι στις νότες του τραγουδιού, να το γλεντάνε πίνοντας και χορεύοντας. Ένας χορός, με ιδιαίτερες φιγούρες, απρόσμενες κινήσεις των χεριών και γενικότερα όλο το σώμα σε πλήρη δυσαρμονία. Όλοι γνώριζαν στην πολυκατοικία την...

Κρίση πανικού λέγεται αυτό που παθαίνω τελευταία όλο και πιο συχνά. Από τη μοναξιά μάλλον το παθαίνω. Αυτά μας είπε η γιατρός στην πρώτη επίσκεψη που της κάναμε με την Ελένη. Η γιατρός, μου έκανε πολλές και διάφορες ερωτήσεις κι απ’ τις απαντήσεις μου, κατάλαβε πως...

  Αχ εσύ, Kerouac με τους δρόμους σου… Εσύ, ο Paco Ignasio, ο Marcos και μερικοί ακόμα. Στοιχειά μου αιώνια, πόσες σπονδές μ’ αγνή τεκίλα; Πλωτίνε, πόσες;    Διάπυρη περνάω στις βουβές σας παραισθήσεις. Καίω κι αφήνω στάχτες. Ξερνώντας δηλητήρια κι αμέτρητες...