Κατηγορία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,008 άρθρα · σελίδα 23 από 51
-Να δεις που τώρα θα μας ανοίξουν. Για δες τριαντάφυλλα ο κήπος τους, μέσα στο καταχείμωνο! Δε στο ’χω πει. Το σπίτι τους, το βλέπω στα καλά μου όνειρα, που έρχεται και η μαμά. Και απόψε, έβλεπα πάλι…
Ο Νουρ, ο φύλακας του φάρου, παιδί ήταν, όταν τον μάζεψε ορφανό από τις φωτιές της πατρίδας του ο καπετάν Ανδρέας. Ήταν χρόνια μαζί στα ταξίδια, μέχρι που ο καπετάνιος αποφάσισε να αφήσει τη θάλασσα.
Οι ρόδες του ποδηλάτου της σκορπούσαν τα ξερά καφεπορτοκαλί φύλλα που είχαν πέσει από τα δέντρα. Ο αέρας που φυσούσε ήταν λες και της έδινε μια ώθηση να κινηθεί πιο γρήγορα. Τα μάτια της προσπαθήσουν…
Η σχέση ποδοσφαίρου και πολιτικής έχει αναλυθεί ποικιλοτρόπως στη διεθνή βιβλιογραφία. Ειδικά η σύνδεση του ποδοσφαίρου με τα λαϊκά στρώματα είναι άρρηκτη, τουλάχιστον για τις πιο αθώες εποχές του,…
Λοιπόν ποιος είσαι με το διπλό σου πρόσωπο, επιτέλους; - Eίμαι ο παλιάτσος της δύναμης εκείνης που καταθέτω την αλήθεια και φωτίζω το γέλιο, το κλάμα και τον σπαραγμό του σήμερα. - Είμαι ο παλιάτσος…
Ήταν μια ζεστή και ηλιόλουστη ανοιξιάτικη Παρασκευή μεσημέρι, ώρα 2μμ, ιστορικά τεκμηριωμένη. Κάθισα στα σκαλοπάτια, στο κάτω μέρος της Πλατείας Δεξαμενής, να ξαποστάσω. Στο μυαλό μου, για πολλοστή…
- Ε λοιπόν, βρε χαζοπούλι μου, τώρα είμαστε μαζί τρεις φόρες την εβδομάδα, δηλ. 156 ημέρες το χρόνο, ενώ, αν παντρευτούμε, θα είμαστε μαζί τριακόσιες εξήντα πέντε μέρες.
Την κοίταζα και μάλιστα με μάτια λαίμαργα, για να λέω την αλήθεια. Ήταν το χούι μου, όταν είχα να κάνω με ένα πλάσμα, που ήταν φτιαγμένο από δυσεύρετα υλικά της γυναικείας ομορφιάς. Πώς να μην την…
Τέτοια ώρα στην πατρίδα ο ουρανός παίρνει το πιο γλυκό του χρώμα. Το ηλιοβασίλεμα ροδίζει τις πλαγιές των βουνών κι οι σκιές των ανθρώπων ξεθωριάζουν. Τέτοια ώρα κάθε μέρα, νοσταλγώ παράφορα τα…
Ο Γιώργος Δουατζής είναι ένας πολυγραφότατος διάκονος της ελληνικής λογοτεχνίας. Με έργα ποιητικά και πεζά υπηρετεί τα ελληνικά γράμματα από το 1971. Η νέα του νουβέλα, «ο μουσουργός» (στίξις, 2017),…
Ο μεσήλικας επιχειρηματίας είχε κολλημένο το βλέμμα του στο ρολόι. Τα χείλη του κινούνταν αμυδρά καθώς σιγομουρμούριζε μετρώντας. Ο άντρας που στεκόταν δίπλα του, ντυμένος κι εκείνος με έναν ίδιο…
Διαβάζω τις σκέψεις σου. Έτσι όπως διακρίνω το ανεπαίσθητο μειδίαμα στα χείλη σου και το ελαφρύ τέντωμα των ρουθουνιών σου, είμαι σίγουρη πως ονειρεύεσαι μια μεγάλη κούπα αχνιστού ελληνικού καφέ.…
Καλοκαίρι σε ένα ορεινό χωριό του Κιλκίς, λίγο πριν το τέλος της δεκαετίας του 80. Ένα καζάνι με νερό, αχνίζει πάνω απ’ τη φωτιά που στήθηκε πρόχειρα μπροστά στο πέτρινο σπίτι. Λίγο πιο πέρα, ανάμεσα…
Απαπαπαπα…. Μόνο αυτός μου έλειπε. Και δεν υπάρχει πιο μεγάλος κουτσομπόλης από δαύτον...
Στις αρχές του περασμένου αιώνα, λίγο πριν την ένωσή της με την Ελλάδα, έζησε στην Κρήτη ο Παύλος Μανουσάκης, ζωγράφος. Εύπορος κληρονόμος μιας σημαντικής περιουσίας, γνωστός για τα γλέντια και τα…
Καθημερινά προσεύχεται να πάει κοντά του. Όμως δεν του κάνει το χατίρι. Κουρασμένος σωματικά και ψυχικά είναι ένα βήμα πριν τα παρατήσει όλα. Απελπισία και απογοήτευση τον έχουν κυριεύσει. Έχασε το…
Μια πικραμένη χωλή φωταγωγία, από σκιές που δείχνουν το τέλος του πανηγυριού, απλώθηκε στον χώρο. Το μικρό ξωκκλήσι θα βυθιζόταν και πάλι, μετά τη σημερινή μέρα, στη σιωπή. Θα ανάμενε έναν ολάκερο…
Μόνο που θέλω μια χάρη. Αν έχει πανσέληνο απόψε, κοίτα το φεγγάρι κι αν δεν έχει, κοίτα το κύμα κι αν η θάλασσα είναι ήρεμη απόψε και σκοτεινή και δεν βλέπεις φως, ούτε στον ουρανό, ούτε στη θάλασσα…
Ο πρώτος μήνας της 6χρονης Αφροδίτης στο σχολείο και το μεσημέρι, σαν χτυπά το κουδούνι για το σχόλασμα, τρέχει στην αγκαλιά της μητέρας της κλαίγοντας.
Οι πυροσβέστες που μπήκαν πρώτοι στο ολοσχερώς καταστραμμένο, από τη μανία της φωτιάς, διαμέρισμα, διαπίστωσαν, με φρίκη, την ύπαρξη ενός, απανθρακωμένου, ανεξήγητα γονυπετούς, ανθρώπινου σώματος.
