Έξι και τριάντα. Ένα ξημέρωμα αλλιώτικο από τα άλλα.
Αχ, η παλιά η γειτονιά μου! Αν κάτι έπρεπε να ζηλεύουν οι άνθρωποι του σήμερα είναι ακριβώς αυτό, την παλιά γειτονιά. Οι κάτοικοι, φίλοι μεταξύ τους και τα παιδιά, έμεναν με την αίσθηση ότι…
Αρχική › Blog › Έξι και τριάντα...
Κατηγορία
Έξι και τριάντα...
54 άρθρα · σελίδα 2 από 3
Σελίδα 2
Σελίδα 2 από 3
Έξι και τριάντα των στιγμών
Λεπτά και δευτερόλεπτα καθένα αντικρύζουν στων ρολογιών τ’ ακούσματα ήχοι που αφυπνίζουν.
Έξι και μισή, της Σοφίας Ντούπη
Ο διαπεραστικός ήχος που κάλυψε το κτίριο κι έμοιαζε με σειρήνα, δεν κατάφερε να την ξυπνήσει ούτε και σήμερα. Και δεν κατάφερε, όχι γιατί δεν ήταν δυνατός ή δεν είχε τα κατάλληλα χαρακτηριστικά που…
Με μια βαλίτσα
Η μέρα δεν έχει χαράξει ακόμη μα έχω σηκωθεί από ώρα. Δεν άντεχα να μείνω άλλο στο κρεβάτι. Πώς θα μπορούσα άλλωστε όταν ξέρω πως από σήμερα η ζωή μου θα αλλάξει;
Επίσημο ένδυμα
Κάπως έτσι ξεκινούν όλα από έναν χτύπο δειλό στο περβάζι από ένα φύσημα του αγέρα, που χαϊδεύει τα παραθυρόφυλλα από το κορίτσι της Άνοιξης, που κάνει συλλογή από φθινοπωρινά φύλλα. Έρχονται οι…
Η πυραμίδα μου
Μετά βίας μπορούσα να ανοίξω πια τα μάτια μου. Το λιγοστό φως, που έτρεμε στο βάθος με τύφλωνε. Σαν πήγαινα να κοιτάξω μ’ έδιωχνε μακριά, τσουρουφλίζοντας τα βρώμικα και πονεμένα μου μάτια. Ένιωθα το…
Στα χίλια πόδια…
Κοίταξα το συγκυβερνήτη την ώρα που συμπλήρωνε τα χαρτιά της πτήσης, κι έβλεπα στα μάτια του την έξαψη και τον ενθουσιασμό! Στην πρώτη του πτήση ως συγκυβερνήτης ενός τόσο μεγάλου αεροπλάνου όλα…
Ένας ωραίος θάνατος…
Εσύ ξυπνάς για τη δουλειά. Δένεις τη γραβάτα σου. Πίνεις στα γρήγορα δυο γουλιές καφέ και φεύγεις κλείνοντας την πόρτα δυνατά.
Όνειρο μέσα στο όνειρο
Ξύπνησε λουσμένος στον ιδρώτα και με μια ανησυχία έντονη στην καρδιά του. Άπλωσε το χέρι του δίπλα του να ακουμπήσει ένα γνώριμο σώμα, να μυρίσει μια γνώριμη μυρωδιά, να αισθανθεί κάτι οικείο, αλλά…
Η Γαλήνη, της Ελένης Κορωνιώτη
Σήκωσε το κεφάλι της απότομα από την άκρη του κρεβατιού. Θεέ της! Την πήρε ο ύπνος! Και τα έβαλε με τον εαυτό της. Δεν ήταν παιδί της νύχτας αλλά δεν ήθελε να κοιμηθεί. Το βιβλίο έπεσε στο πάτωμα του…
Αισθήσεων και ευτυχίας γωνία
Στο παρτέρι της διασταύρωσης αισθήσεων και ευτυχίας γωνία ώρα εξήμισι το πρωί η πάχνη αντιστέκεται πεισματικά στα χάδια των πρώτων ηλιακτίνων καθώς πέφτει του τελευταίου όνειρου η αυλαία.
Εξίμισι χτύποι
Σαν χθες το θυμάμαι. Είχα πάει για ύπνο, πολύ νωρίς εκείνο το βράδυ. Ένιωθα μια αδυναμία. Αδυναμία προς όλα. Το κορμί μου δεν είχε διάθεση ούτε να ανέβει τις σκάλες. Ξάπλωσα. Όλη νύχτα έκανα σβούρες…
Τα ανείπωτα, της Έλενας Σαλιγκάρα
Όσα γράμματα κι αν έγραψα, δε σου τα έστειλα. Αμέτρητες σκέψεις και όνειρα έμειναν καλά φυλαγμένα στο συρτάρι μου. Τα μάζεψα απόψε και μαζί με αυτά οπλίστηκα με όσο θάρρος μου απέμεινε για να σου πω…
Χειμωνιάτικο ξημέρωμα, της Λένας Μαυρουδή-Μούλιου
Χειμώνας. Κρύο διαβολεμένο κι’ εγώ πρέπει να ξενυχτήσω, διαβάζοντας για το διαγώνισμα της Ιστορίας που έχω το απόγευμα της αυριανής ημέρας. Το καλοριφέρ έχει σβήσει εδώ και ώρα, κρυώνω πολύ και…
Ώρα έξι και μισή
Ώρα έξι και μισή. Μ' άγγιξε ετούτο το γλυκοχάραμα το φως του αυγερινού. Ήρθε και τυλίχτηκε γύρω μου, με κράτησε σφιχτά, περπάτησε στη ψυχή μου. Προσπάθησα να φανταστώ τη μορφή του, να με νανουρίζει…
Μια ζωή με τη Ζωή;
Ζαρωμένος στο παγκάκι περιμένω τον ηλεκτρικό. Κοντεύει εξίμιση. Η πρωινή ψύχρα προσπαθεί να νικήσει τη μέθη. Το μυαλό μου, σαν τον ουρανό που χάνει τη μαυρίλα του, σιγά-σιγά συνέρχεται από τη ζάλη.…
Σκέψεις, νεύρα κι όνειρα ατάκτως ερριμμένα
Θα το πνίξω το κοκκόρι του γείτονα, μα το Θεό... Έξι παρά η ώρα, αχάραγα, μαύρη μαυρίλα έξω κι αυτό λαλάει το ρημάδι! Λύσσα κακιά πια - κι έχω και τη μάνα μου να με συγχύζει ακόμα πιο πολύ «τι ωραία…
