Νύχτα
Βγαίνει η νύχτα στις λάσπες λερώνει το λευκό φόρεμά της κι αφού κανείς δε ζυγώνει τώρα πια τη σκιά της που στο φως περισσεύει θυμώνει και κλαίει γιατί κανείς δεν της είπε «Πού πηγαίνεις μονάχη;»
Αρχική › Blog › Ασύγγνωστη νύχτα
Κατηγορία
Ασύγγνωστη νύχτα
168 άρθρα · σελίδα 3 από 9
Σελίδα 3
Σελίδα 3 από 9Ανόθευτα εμείς
“Πού θα πάτε διακοπές φέτος το καλοκαίρι;” Χαμηλώνεις το βλέμμα, μα βλέπω το χαμόγελο που παίζει στην άκρη των χειλιών σου. Ξέρω την απάντηση. Την ίδια απάντηση που δεν παλιώνει ποτέ. Στον κόσμο μας.…
“Ανεκπλήρωτοι”
Αυτοκίνητο αεροπλάνο κι έτσι. Ναι. Οδηγώ. Πετάω. Έχει φτερά ατσάλινα και ξανοίγεται σε έναν θαλάσσιο ουρανό από άλλα φωτεινά κινούμενα-πετούμενα. Ταξίδια γήινα και αστρικά. Ανάμεσα σε ατσάλινες…
Γυναίκα
Έσκυψε πάνω του και τον φίλησε στα χείλη. Ένα φιλί άγριο και παθιασμένο που τον έκανε να αισθανθεί ένα ρίγος στη σπονδυλική του στήλη. Καθώς τα χέρια της ξεκούμπωναν το πουκάμισο του βιαστικά, το…
Ξαγρύπνια
Οι ώρες της νύχτας σαν δεν περνάνε κι ο ίδιος ο ύπνος δεν με τιμά παρέα μου έχω την πένα και σένα χειμώνα με κρύο με παγωνιά.
Όλα είναι δρόμος
Τετάρτη χάραμα κι εσύ κάθεσαι πάλι στο μπαλκόνι. Κοιτάζοντας τον νυχτερινό ουρανό, αναρωτιέσαι «γιατί;». Αυτό το «γιατί» που σε τυραννάει για χρόνια και που συνεχίζεις να ασχολείσαι ακόμη μαζί του.…
Άστραψε αίμα μου
Άστραψε αίμα μου να σε δω γίνε σάρκα γίνε φιλί άλογο που καλπάζει.
Σελίδα μισό φεγγάρι
ένα ταξίδι επιμονή του ήχου της βροχής σε παντέρημο δάσος σελίδα μισοφέγγαρη.
Ψυχή βαθιά
Νύχτα, απόψε νύχτωσες λιγάκι πιο νωρίς. Λες και ο ουρανός κατέβηκε λιγάκι πιο κοντά μου, με μια δρασκελιά θαρρείς πως θα τον φτάσεις… Είναι ο Θεός που μέρες τώρα προσπαθεί σαν κάτι να μου πει. «Μην…
Παιδί της νύχτας
“Είναι διαφορετικό να είσαι παιδί της νύχτας Και άλλο να την κουβαλάς μέσα σου Όχι το κομμάτι του επικίνδυνου Το χρώμα, το συναίσθημα”
ανάμεσα στα φρύδια της νύχτας
ανάμεσα στα φρύδια της νύχτας κοιμάται το ανένδοτο- ξαγρυπνώ.
Ασύγγνωστη νύχτα, της Ελένης Φλεμετάκη
Αποκοιμήθηκα... Έβαλα τα χέρια μου στις τσέπες και κράτησα με λαχτάρα το κουτάκι των ονείρων μου. Το τράβηξα βίαια απ' το παρελθόν μου, άνοιξα την πόρτα και έκανα δυο βήματα λυτρωτικά. Ήταν η αρχή.…
Lacrimosa, της Μάχης Τζουγανάκη
Κάθομαι και ξύνω τόση ώρα τα μολύβια μου. Σαν πεντάχρονο που πρωτομαθαίνει τη γραφή. Μουντζουρώνω τα χαρτιά για να σου γράψω μια αλήθεια. Μια αλήθεια που να χωρά το ψέμα μου για να κρυφτώ. Ο κάδος…
Άτιτλο, της Μαρίας Λεμεσού
Η νύχτα είναι μια μαύρη χαρακιά στο μέτωπο του κόσμου γι' αυτό κοιμάται να μη νιώθει την πληγή Είδε των έργων του τα έργα ο Θεός τα φρύδια έσμιξε και έγινε σκοτάδι Η νύχτα είναι η απορία του Πλάστη…
