Οι γκριζάνθρωποι
Ήταν η ώρα περασμένη. Τα φώτα της μικρής πόλης καθρεφτίζονταν στα νερά του λιμανιού και όπως κάθε βράδυ οι άνθρωποι έκοβαν βόλτες στην προκυμαία, καμιά φορά έκαναν και μικρές στάσεις για να…
Αρχική › Blog › Ασύγγνωστη νύχτα
Κατηγορία
Ασύγγνωστη νύχτα
168 άρθρα · σελίδα 4 από 9
Σελίδα 4
Σελίδα 4 από 9Να ‘ρθει η νύχτα
Κι οι ήχοι της μέρας πια ξεμακραίνουν απομεινάρια αισθήσεων κρυφά, που προσμένουν μια ανάσα, ένα χέρι ζεστό, ένα φιλί νυχτερινό. Το φεγγάρι απόψε πώς μοιάζει θολό μακρινό μες το φως του κουρασμένο…
Σκοτεινή όραση
Όταν τα μάτια συνηθίζουν το σκοτάδι. Όταν τα μάτια συνηθίζουν τις σκιές. Όταν αρχίζουνε σιγά-σιγά να ξεχωρίζουν γύρω σκοτεινούς ανθρώπους, σώματα που γυρεύουν άλλα σώματα, χέρια που σφίγγουν…
Ανησυχητική μούσα
Απόψε ξύπνησε η ανάγκη για να γράψω κάτι έχω μέσα να ξορκίσω ή να κάψω. Δεν ξέρω αλήθεια αν είναι η μοναξιά νιώθω πως θέλει να με κάνει μια χαψιά...
Ας κουβεντιάσουμε απόψε…
Αν θέλεις μπορώ να σου μιλήσω για το φεγγάρι. Μπορώ αν θες να σου κρατάω και το χέρι. Μπορώ αν θες να σου δείξω έναν αστερισμό και να σου ονομάσω όλα του τα αστέρια ένα ένα. Κι ύστερα να σου πλέξω…
Ένα ακόμη αντίο
Μια νύχτα ξάστερη. Η ζωή σε ακινησία. Ρίγος στα μεταφερόμενα κορμιά. Τα σύννεφα πήραν τις θέσεις τους κάνοντας την ατμόσφαιρα πιο μελαγχολική. Ταύτισαν το χρώμα τους με το ανθρώπινο συναίσθημα.…
Έχιδνα
Μούχρωμα στα γιοφύρια, καυτός Αύγουστος. Παράξενη η πόλη, μυστήριοι οι άνθρωποι. Το ψιλόβροχο νοτίζει τους γκραφιταρισμένους τοίχους του σχολείου απέναντι. Παράταιρο μοιάζει εκείνο το πολύχρωμο…
Τα τέρατα της νύχτας
Ένα ζεστό φλιτζάνι στα χέρια και πολλές σταγόνες βροχής στο παράθυρο. Το μοναδικό φως στο δωμάτιο είναι το γκρίζο του ουρανού. Η οργισμένη θάλασσα απέναντι μοιάζει ασήμαντη μπροστά στην τρικυμία του…
Κάθε ποῦ νυχτώνεις
Νυχτώνεις παράδοξα. Στὰ στενὰ σοκάκια τῆς ἀλλομόρφης πόλης, ἀφήνεις ἀρώματα σκιές, στις ἐναλλαγές ταῶν κτιρίων, χαράκιες ὄνομα τῶν πρώην, τῶν νύν, φίλων, ἀγαπημένων. Σ ‘ὅλες τις κατευθύνσης τῶν…
Περίεργες νύχτες
Είχε δίκιο. Ήταν πράγματι περίεργες εκείνες οι μέρες. Κι ακόμη πιο περίεργες οι νύχτες. Καταλάβαινα τι ήθελε να πει. Όταν τη ρωτούσα μου απαντούσε: «Δεν ξέρω ακριβώς, αλλά σίγουρα περίεργες με έναν…
Απόλυτο μαύρο
Απόψε το φεγγάρι δεν άπλωνε το ολόγιομο πέπλο του στο νυχτερινό ουρανό... Ούτε όμως η ασθενική λάμψη των αστεριών ήταν ικανή να δώσει λίγο φως στον ερεβώδη ορίζοντα. Τα πάντα έμοιαζαν να είναι…
Μονάχα εσύ γνωρίζεις…
Δώσε μου την αλήθεια σου δώσε μου μια στάλα από το φως του φεγγαριού στα παγωμένα χέρια μου τη ζεστασιά να στάξει. Σε μια γωνιά σου απάνεμη να τρέξω και να σταθώ και να ξεχάσω για λίγο έστω πως…
Νύχτες
Νύχτες μικρές. Νύχτες μεγάλες. Περαστικές. Μέσα σε τετράδια μικρά, χρωματιστά. Κομματάκια χαρτί χαραγμένα με λέξεις φευγαλέες λίγο πριν σωθούν οι αλήθειες λίγο πριν χαθούν οι μνήμες λίγο πριν…
Νυχτερινές θύμησες
Χέρια. Τα χέρια σου που κούμπωσαν ιδανικά μες τα δικά μου. Ανάσες. Οι ανάσες σου. Όλες σου οι ανάσες που σκέπασαν μέχρι και το τελευταίο χιλιοστό της μοναξιάς μου. Νύχτες. Ω Θεέ μου! Εκείνες οι…
Ό,τι αγαπώ κοιμάται
Τη νύχτα, όταν όλοι κοιμούνται Εγώ ξυπνώ Καλώ την ησυχία για τσάι και κουβεντιάζουμε ήσυχα στο σαλόνι Όταν όλοι κοιμούνται -ακόμα και τα γατιά μου- βγάζω τα μυστικά μου και τα γυαλίζω επίμονα όπως οι…
Νύχτες που λιώνει το αλάτι
Νύχτες που λιώνει το αλάτι πάνω στην κόψη της ψυχής στην απουσία σου, το κάτι από το χάδι της βροχής μα δε φοράω τα καλά μου κι ήρθες κι απόψε μοναξιά ώρες που λιώνει το φεγγάρι να μου κρατήσεις…
Αβέβαιη καλημέρα
Ποιος τάχα ν' ακούμπησε ευχές κι ονείρατα, στων αστεριών το περίγραμμα;
Μικροί θάνατοι
Γδέρνω το κορμί μου απόψε με το μαχαίρι κατάσαρκα προσπερνώ επιδέξια τις φλέβες που με θρέφουν Το αίμα σκορπίζω στο κενό να κοκκινίσει η νύχτα μου ματωμένος ας γίνει ο ουρανός των πραγμάτων μου…
