Τον έβλεπα κάθε μέρα τους τελευταίους δυο μήνες, περνώντας δίπλα απ’ το μικρό πάρκο κοντά στην εταιρία που εργάζομαι. Τρίτο παγκάκι δεξιά, κάτω από μία ακακία. Πάνω στο παγκάκι έστρωνε ένα στρώμα, σαν αυτά που χρησιμοποιούμε στο κάμπινγκ. Είχε κι ένα μεγαλούτσικο...

Τα βήματά μου βαριά και αργόσυρτα. Σκούπισα τον ιδρώτα που κυλούσε στο μέτωπό μου και έκανα το τελευταίο, αποφασιστικό βήμα. Ήμουν πλέον εκεί, στην κορυφή του βράχου, δίχως όπλα, γυμνός απέναντι στο θεριό. Δεν άργησε να εμφανιστεί. Μέσα από τις πυκνές φυλλωσιές...

«Αν δεν ποτίσεις τη γλάστρα σου, θα την ποτίσει άλλος». Ποιος «άλλος»; Μα, τι τώρα…; Η μικρή το πήγαινε το γράμμα. Αυτός την τάιζε, αυτός την πότιζε κι όμως… υπήρχε «άλλος»! Και του Γιώργου του 'κανε τσαλιμάκια! Ο «άλλος» ήταν ο Γιάννης, ο χαϊδεμένος γιος της...

Ο Δαίμων της λύπης έκανε πάλι γιορτή, ενώ ο κόσμος αγριεμένος ήταν έτοιμος να εκραγεί. Το λιοντάρι της ανδρείας εμφανίζεται σαν δράκος και χρυσίζει τον αέρα με σπίθες αντοχής, διαλύοντας τη γιορτή του πόνου και του φόβου. Στέλνει ο Δαίμων ύαινες να τρομάζουν τα...

Ακούμπησε το μικρό κουτάκι στην τσέπη της και χαμογέλασε. Ξάπλωσε στο παγκάκι και περίμενε να έρθει το επόμενο τρένο. Θα έφευγε. Για πάντα. Δεν ήξερε προς τα πού θα πήγαινε, αλλά δεν την ένοιαζε. Είχε ό,τι χρειαζόταν μαζί της. «Και θα το έχω για πάντα» σκέφτηκε και...

  Δεν είχε άλλη επιλογή. Έπρεπε να πει την αλήθεια και μόνο την αλήθεια! Για πόσο καιρό θα μπορούσε να κρυφτεί; Μια βδομάδα; Ένα μήνα; Ένα χρόνο; Αργά ή γρήγορα θα το μάθαιναν και θα ήταν ακόμα χειρότερα τα πράγματα για όλους και περισσότερο γι’ αυτούς που λάτρευε!...

Το κτύπημα του κουδουνιού, παρά τη γραπτή απαγόρευση στην τζαμαρία της εισόδου της πολυκατοικίας έκανε την Ελίζα να θυμώνει. Τι ήταν πια αυτό το κακό με το κουδούνι; Μέχρι που σκέφτηκε να το απενεργοποιήσει για να βρει η γυναίκα την κάποια ησυχία της· πότε οι...

Βρέθηκαν τυχαία, πριν καιρό. Για την ακρίβεια, στην προηγούμενή τους προσπάθεια να σταματήσουν το αλκοόλ. Στο πρόγραμμα αποτοξίνωσης. Ο Λευτέρης τους είπε «Δεν είναι ότι το θέλω, αλλά με πιέζει η γυναίκα μου», είπε ο Λευτέρης. «Εμένα, με πιέζουν τα δικαστήρια»,...

Είχε μπει στα δέκα του, ο Γιώργης όταν μετακομίσανε οικογενειακώς στο βιλαέτι των Αδάνων, στην Κιλικία. Κατοικήσανε σχεδόν στο κέντρο της πόλης, απ’ όπου φορτώνονταν και τα περισσότερα εμπορεύματα της Καππαδοκίας. Αλλά αυτός το μόνο που προτιμά σ’ αυτήν την μεγάλη...

«Ω, παρντόν, δεν σας πρόσεξα. Καλημέρα σας». «Εγώ όμως που δέχτηκα την καλημέρα σας, ναι μεν την ανταποδίδω, αλλά δεν δέχομαι και την συγγνώμη σας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη προσβολή να λες σε μια γυναίκα ότι δεν την πρόσεξες και μεγαλύτερη ευγένεια να της λες ότι...

Από το πρωί ήταν ανήσυχος. Το βράδυ δεν κοιμήθηκε σχεδόν καθόλου. Στο μυαλό του στριφογύριζε η ιδέα ότι κάτι κακό της είχε συμβεί. Να αργήσει το καταλάμβανε. Σε όλους μπορούσε να συμβεί κάποια στιγμή. Της συνέβη και της ίδιας 2-3 φορές, αλλά μετά εμφανιζόταν από...