Και αν από το πέλαγος τρομάζεις, Και από την αλμύρα ψήνεσαι, Αφήσου στον αέρα, να σε πάει στα νησιά. Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες Κάνε τους συντρόφους και οδηγούς. Τους φόβους σου βάλε στο αμπάρι. Και άσε την ελπίδα πλώρη, να σε πάει στα νησιά. Νησιά γεμάτα...

Δώσε μου χώρο σε ένα παραμύθι Άσε με να περιπλανηθώ στα άλυτα του μυαλού σου Και να προβληματιστώ για τα μυστήρια του λογισμού σου Ταρακούνησε με σαν ρεύμα και βγάλε με από τη νύστα Ξύπνα με από τον λήθαργο για να θυμηθώ πώς είναι να νιώθεις Θέλω να αγγίξεις τα πιο...

1   Τον θάνατο πρέπει να τον χορεύουμε. Αφού είναι αναπόφευκτος ας μπούμε στον τάφο γλεντώντας. Έτσι, θα του μπούμε του θανάτου στο μάτι. Το μνήμα είναι πόρτα…   2   Κάθε βράδυ πεθαίνουμε. Γιατί φοβάσαι τον θάνατο; Δεν είναι παρά ένας προσωρινός...

 Σ’ αυτή τη σιωπή  Μας χωρίζει η στέπα η ψυχρή Σε μια νύχτα πολύ σκοτεινή Που ηχούνε οι σφαίρες  Κι ο θάνατος  Που συχνά μοιάζει τρομαχτικός  Ίσως και να μην είν’ ο εχθρός Αλλά απλώς ένας φίλος Καρδιά μου γλυκιά ξέρω πως όταν σε δω ξανά  θα θαφτώ στη δική σου...

Να είσαι εκεί στο πρώτο ραντεβού Είπε η φωνή Το άσπρο φόρεμα να βάλεις, της μετάληψης Θα είναι Κυριακή πρωί Θα βρέχει λάσπη κι έρωτα Μη φοβηθείς Να είσαι εκεί στο πρώτο ραντεβού Είπε η φωνή Κι έμεινα κάτω απ` την βροχή λάσπη με λούζει κι έρωτας βραχνός _ γράφει η...

Το καλύτερο ταξίδι που θα κάνεις δεν είναι σε τόπους μαγικούς, ονειρεμένους σαν αυτούς που βλέπεις στις καρτ ποστάλ να σου χαμογελάνε πλάνα κι αδιάφορα. Δεν είναι στην Ανατολή ούτε και στη Δύση όπου τα χιλιοφορεμένα τους αρώματα ξεθυμαίνουν στης λήθης τα σκοτάδια,...

Θαρρούσα ότι ήταν κόκκινο αίμα που έρρεε... Κι έτρεξα στο κατόπι της, σαν ηλιονικημένος εργάτης που διψούσε. Έτρεχε να προλάβει... Μα να προλάβει τι; Όπου περνούσε, τα στενά δοξάζονταν. Τα νυχτολούλουδα άνθιζαν ολημερίς! Αλλοπαρμένος, περίμενα να επιστρέψει ωσάν...

Κλείσε τα μάτια και ταξίδεψε. Κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου. Γιατί το όνειρο μπορεί και σε ταξιδεύει μακάρια ανέμελα, στη σιωπή. Μπορεί να αψηφά τη πεζότητα να γλυκαίνει τη στυφή καθημερινότητα επειδή είναι η μαγική πινελιά που χρωματίζει κι ομορφαίνει, την ίδια μας...

Ήτανε ωραίο το απόγευμα Ο ήλιος τραβούσε πίσω από τη βροχή Πιο μπροστά πήγαινες εσύ Είχες ένα γέλιο που απορούσε αν σε ακολουθούσε η βροχή ή ο ήλιος Πιο πέρα τα βουνά -θαρρείς κι απόκοσμα σ’ ένα σύμπαν ξένο και δίπλα οι άνθρωποι βουβοί Μετρούσαν το μπόι τους με το...

Ποιο ήταν το πάθημα του Λαοκόων,  Σαν πήγε να ξεσκεπάσει το τέχνασμα των Αχαιών; Πως η διορατικότητα ενός ανθρώπου Κατάφερε και έγινε η φούρκα του Θεού Και φίδια ζοφερά, που τα χαρακτηρίσανε ιερά,  Έπνιξαν αυτόν και τα δόλια του παιδιά;    " Γιατί έπληξε το...

Και μετά ποιος ξέρει τι θα γίνει χαμένος στον μικρόκοσμο του σήμερα απεγνωσμένος για μία λύση αδιάπλαστη μένεις άπραγος από επιλογή.   Στο μυαλό πλασμένη η ψευδαίσθηση ότι το αύριο θα αλλάξει το σήμερα χωρίς όμως συναίσθηση ευθύνης κανείς δεν νίκησε την θλίψη....

Θα γράψω για εσέ ένα βαθύ σκοτάδι, που θα’ ρχεται απ’ του Άδη την καταχνιά. Θα γράψω για τα μάτια σου, την κόμη σου την μαύρη, τους ώμους, τις παρειές, την ατίθαση ματιά. Θα γράψω για τις νίκες σου  που στέφθηκαν με βάγια,  τις νίκες σου που νίκησαν την ξενοιασιά!...

«Άτομα της ίδιας τύχης, Γόνοι μιας μάνας απ’ την Θήβα  Που θέλησε να παίξει η μαύρη μοίρα  Το θέατρο της φρίκης…    Ζοφερά κοράκια πετάξανε σαν να γεννηθήκαν  Γιατί του Δία τούτος ο οιωνός  Δεν ήτανε τυχαίος  Μα κάτι άλλο άγγελος θέλησε να ήταν…»   Ήταν...

Όταν πεθάνει η βασίλισσα πεθαίνει σιγά σιγά και το μελίσσι. Δεν γνωρίζουν οι εργάτριες πώς να επιβιώσουν μόνες τους, γιατί έχουν μάθει να υπηρετούν έναν αφέντη. Μόνο όταν βασίλισσα είναι η λαϊκή κυριαρχία ο δήμος ορίζει την δράση του. Μόνο όταν ο λαός είναι...

Μίλα μου… Κοίταξε με λίγο ακόμα.  Άσε με να ζήσω έναν έρωτα μικρό και αβάσιμο  Κι ας μην έχει σώμα.   Μίλα μου… Η ποίηση δεν πρέπει να είναι σιωπηρή. Ένα ποίημα δεν είναι μόνο λέξεις. Μπορεί να γίνει θάλασσα και ουρανός μαζί! Μπορεί να γίνει έγκατα στη γη. Να...

Κάποια βράδια ο κόσμος αναποδογυρίζει Φ.Σ. Κάποια βράδια κάθομαι στο παραθύρι  και κοιτώ εκείνον τον άνθρωπο που κάτω από τον φανοστάτη μαλώνει με το φως -αυτό πιστεύω Μπορεί βέβαια εκείνος να αναμετράται με τη δύναμη του φωτός να νικήσει το σκοτάδι ή να προσπαθεί...

Η λύπη του πόνου μεγάλη, αμφιβάλλω αν σκέφτεσαι πάλι, της αυγής τα όμορφα χρώματα και της νιότης τα σφριγηλά σώματα.    Ανοιγοκλείνω για λίγο τα μάτια, οι στιγμές έχουν περάσει μάταια, οι αναμνήσεις πάνω στο τραπέζι ριχμένες, οι φωτογραφίες ξεθωριασμένες. Του...

1   Αρκετοί ζητούν να εξομολογηθούν στο νεκροκρέβατό τους.   Δεν αγάπησαν ποτέ κανέναν αληθινά και για τίποτα δεν μετανόησαν.   Στο νεκροκρέβατό τους αιτούνται  ελέους και συγχωρήσεως από φόβο και ιδιοτέλεια.   Έχουν την καρδιά του υβριστή...

Τις ιστορίες, τις ιστορίες, να κοιτάξουμε να σώσουμε τις ιστορίες! Των ανθρώπων με τα γαρύφαλλα στο στήθος και τα καθαρά βλέμματα, Τις ιστορίες τους… τα γιατί δεν ήρθαν… τα πότε φύγαν... Και τις φωτογραφίες τους να σώσουμε, να μην τους ξεχάσουμε ποτέ, εμείς και τα...

Βάλε μελάνι στο χαρτί και γράψε την ζωή σου Και όταν ξανά ‘ρθει το πρωί Άνοιξε την ψυχή σου   Γέμισε τα άστρα με χαρά Τα σύννεφα με δάκρυα Και μόλις σου ήρθε η σειρά Άλλαξες δρόμο στα αχνά   Κλείσε τα μάτια, χαμόγελα Βρες αφορμή για λίγο και έλα Να σου πω...