Το βλέμμα σοβαρό και λυπημένο πως σώθηκες δεν είναι αρκετό το σώμα απ’ την θάλασσα βρεγμένο και τώρα πια στον κόσμο μοναχό… Το ξέρεις πια πως εύκολες δεν θα 'ναι οι μέρες σου σ’ αυτή την ξένη γη απώλειες μετράς που σε πονάνε, που ανοίξανε μεγάλη μια πληγή… Δεν...

Ο Νικολύκος στην Μακρινή Ντουλαποχώρα - εκδήλωση παρουσίασης   Μας το είχε δηλώσει στη συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει πριν από καιρό: ''Ήρθε λοιπόν η ώρα να μπει λίγο χρώμα στη μέχρι στιγμής «γκρι» πορεία μου... Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που ζητώ...

Κοίτα στα μάγουλα τα ρόδα, ανθίσανε τα πότισαν χρόνια και χρόνια σταγόνες αγωνίας και η απουσία. Τα μάτια πέλαγα να ταξιδεύεις αλαργινά του νου και να σε ταξιδεύουν τα όνειρα. Αλύγιστη, είπες στην πρώτη επιθυμία αυτό έμεινα... αμετανόητη και αλύγιστη για να σε...

Ο μοναχικός, ηλικιωμένος άντρας περίμενε το τρένο του - ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν σε εμένα - κάθε πρωί και κάθε απόγευμα για πολύ καιρό τώρα. Δεν μπορώ να προσδιορίσω πόσο καιρό συνέβαινε αυτό, μα τον έβλεπα κάθε πρωί που πήγαινα στη δουλειά και κάθε βράδυ που...

Στο χωριό τον κορόιδευαν και τον χλεύαζαν «δεν είναι ίδιος με εμάς γιατί δεν τον αφήνουν στο τρελοκομείο». Πράγματι ήταν διαφορετικός από τους υπόλοιπους. Ήταν απόμακρος, τα λόγια του δυσνόητα και μπερδεμένα. Δεν είχε φίλους. Τη μέρα την περνούσε περιφερόμενος στα...

Έχουμε ανάγκη από νύχτες γιατί τις νύχτες αποκτούν όλα τα όριά τους και ξαναβρίσκουν σχήμα οι εικόνες της ημέρας γιατί οι θλίψεις ακονίζουν τους καημούς και οι χαρές βουλώνουν τις βαθιές οπές που άνοιγε ο ήλιος στα κορμιά μας γιατί οι μνήμες μαχαιρώνουν σαν γωνίες...

Γυμνάζω μια σκιά που είναι του εαυτού μου η εσωστρέφεια· Την προκαλώ, μεγαλώνει, είναι αδηφάγα και εξοντωτική· Τίποτα δεν την λυγίζει, ο πόνος είναι πάντα ο φίλος της· Κλέβει το κουράγιο μου και με χλευάζει ασύστολα· Επιτίθεμαι στις προθέσεις της αλλά με νικούν οι...

Πόσα πράγματα, αλήθεια, γνωρίζουμε για τους γονείς μας και το παρελθόν τους; Πόσα γεγονότα του παρελθόντος αγνοούμε, που, εντέλει, μας αφορούν; Πόσα είναι αυτά που αποφασίστηκαν ερήμην μας και ποια; Πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε ή ν' αγνοούμε την αλήθεια; Και...

Το έχω παρατηρήσει, αν αγνοήσω την πρώτη μέτρια θέση για παρκάρισμα, θα το πληρώσω ακριβά. Κάποια στιγμή έρχεται η λύτρωση. Κλειδώνω. Ποθώ διακαώς ένα τσιγάρο. Μια γύφτισσα με παρακαλεστό ύφος ήταν ό,τι δεν θα ανεχόμουνα. Πλησιάζει και της ξεκόβω. - Δεν έχω λεφτά....

Το Σάββατο 31 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε ο Λογοτεχνικός Διαγωνισμός στο κινηματοθέατρο Rex υπό την αιγίδα του ΠΑΟΔΑΝ. Οι συμμετοχές που συγκέντρωσε ο διαγωνισμός ήταν συνολικά 254. Οι κατηγορίες λογοτεχνικού διαγωνισμού ήταν πέντε, διήγημα, αυτοβιογραφία, ποίηση,...

Μην με διώχνεις απ΄το όνειρο είναι ακόμα καλοκαίρι. Στάχυα ξανθά δώρο αγνό η καρδιά μην μου αφήνεις το χέρι. Μην σφαλίζεις τα παράθυρα. Το φεγγάρι για δες ξεπροβάλει γυμνό μες στον έρωτα σώμα γλυκό της ζωής το φιλί ξεδιψά την πληγή δροσερό το νερό στην πηγή. Μην...

Μη ρωτάς πόσοι είναι οι εχθροί, αλλά που είναι... Ο ορθός λόγος μπορεί να είναι δίκαιος αγωνοθέτης. Βάζει, όμως, πολλά εμπόδια κι εσύ έχεις να διανύσεις τόσο δρόμο, όσο να ξεκινήσεις πρωί από το γκρεμισμένο ανάκτορο του Ατρείδη και να φτάσεις ίσαμε εκεί που το...

Κάθε που φεγγίζει την ψυχή μου η ανάμνηση σου, θυμάμαι τα λόγια σου εκείνο το βράδυ. «Πρέπει να πληγιάζει η καρδιά σου από την απόρριψη για να καταλάβεις τι είναι η αγάπη ανάμεσα σε δύο ανθρώπους». Όταν χωρίσαμε, τα βήματα των σκέψεων μου άρχισαν να βαραίνουν τόσο...

Ήταν πάντα τόσο όμορφη, κομψή και καθώς πρέπει, σαν να είχε βγει από τις σελίδες ενός περιοδικού μόδας. Πόσοι από τους θαυμαστές της είχαν διαγραφεί μετά από το πρώτο ή το δεύτερο ραντεβού; Πρέπει να είχε χάσει τον λογαριασμό, όπως και όλοι όσοι την ήξεραν. «Δεν θα...