Έχω φτάσει στα 60 μου. Ήμουν ένας άνθρωπος σαν όλους τους άλλους. Είχα τη δουλειά μου, το σπίτι μου, τη γυναίκα που λάτρεψα από νέος. Περνούσα καλά, μέχρι που άρχισε η λεγόμενη κρίση στη χώρα μου. Κι όπως λέει ο φιλόσοφος λαός μας, «ενός κακού, μύρια έπονται»....

Είναι αυτά τα ατέλειωτα χρώματα...   Κίτρινο, πράσινο... Είναι αυτά που ήρθαν. Κι αυτά που δεν θα έρθουν ποτέ. Ένα όνειρο πεταλούδα. Μια υπόσχεση νερό. Ένα γιατί τρεμάμενο. Ποτάμι ο δρόμος σου. Δέντρο ανθισμένο το σπίτι σου. Σταγόνες ο ήλιος κυλά. Ζωή.  ...

Δροσερός ορμούσε ο μαΐστρος πάνω στην καυτή την παραλία, πειράζοντας επίμονα τη θάλασσα. Με  πείσμα, αυτή, αντιστεκόταν κι άφριζε, βάφοντας  λευκά τα βλέφαρά της. Στο βάθος, δεκάδες πανιά, στον ήλιο παιχνιδιάρικα τινάζονταν τα κύματα καρτερικά δαμάζοντας. Δίπλα...

Κεφάλαιο 12   Δεν έχω μελετήσει τόση ηθική φιλοσοφία, ώστε να μπορώ να διατυπώνω θέσεις πάνω σε αυτή. Ένα από τα μεγάλα ελαττώματα που έχουμε ως φιλόσοφοι είναι ότι ποτέ δεν ξέρουμε μέχρι που φτάνει η δικαιοδοσία μας. Πολλοί από μας μιλάνε για πράγματα τα...

Αναζητητής των φωτεινών του ουρανού σημείων επάνω στο φτερωτό σου άτι ένα αρπακτικό κοιτούσες αφημένο στα σπλάχνα του Προμηθέα. Κουλουριασμένο ανάμεσα στα σωθικά του θεανθρώπου ζητούσε συγχώρεση για τη δική του κατάρα. Δέσμιο στου Δία τις βουλές εξαναγκαζόταν σε...

Απόψε ήθελα να ‘ρθείς στα δάχτυλά μου να κυλήσεις, πίκρες και θύμησες να σβήσεις της περασμένης μου ζωής. Ήθελα απόψε εδώ να’ ρθείς, χάδι στον ήλιο απλωμένο, φιλί ακριβό, μαλαματένιο. Μάταια… εσύ αργείς. Το χρόνο σου αλλιώς μετράς στης μοναξιάς μου το ρολόι,...

"À peine les ont-ils déposés sur les planches, Que ces rois de l'azur, maladroits et honteux, Laissent piteusement leurs grandes ailes blanches Comme des avirons traîner à côté d'eux." Σαρλ Μπωντλαίρ Ψηλά στων θεών τις κορφές και στην αιχμή των ανέμων στις ρωγμές...

Στον αφρό της θάλασσας κρίνα και ρόδα ονειρεύεσαι η λύπη δε μπορεί να πλησιάσει πολύχρωμες οι χάντρες της Αγάπης στο βυθό, εκλιπαρώντας τη σιωπή, να δέσουν Αύριο.. οι γοργόνες δαχτυλίδια. Να σε προσέχω σαν το δάκρυ το ακριβό στο πρόσωπο και μες τις χούφτες μου να...

Στα ρημαγμένα πεζοδρόμια κομμένα χέρια γδέρνουν το τσιμέντο σκελετοί λουλουδιών ξεπροβάλλουν μέσα απ’ την καμένη γη κι ενός λεπτού σιγή ποτέ δεν θα είναι αρκετή για να θρηνήσουμε την Άνοιξη. Στα ρημαγμένα σπίτια οι ψυχές αλυχτίζουν στους τοίχους. Με καρφιά...

Κατέβασε τα γυαλιά ηλίου στην άκρη της μύτης του και κοίταξε ξανά την πινακίδα στη διασταύρωση. Παράδεισος 9km. Ήταν χιλιάδες ναυτικά μίλια μακριά από την Ελλάδα και τη δική του προσωπική κόλαση, με μόνη προσδοκία να αποφορτιστεί από την αρνητικότητα που περιέβαλε...

Βρέχει να ξεπλυθούν οι αποφάσεις σου. Φυσάει και ούτε ξέρεις κατά πού πηγαίνουν τα δάκρυα. Μα εσύ μόνος να ψάχνεις να βρεις ανύπαρκτα λάθη. Πριν μπεις στην φυλακή της σκέψης, ήσουν ελεύθερος. Πριν γίνει τελεσίγραφο λεγόταν όνειρα. Πριν γίνουν ελαττώματα λεγόταν...

Ο Κυριάκος ζωγράφιζε. Στο σπίτι του δεν έβλεπες τοίχους. Τους κάλυπτε με πίνακες που αγόραζε ή ζωγράφιζε ο ίδιος. Ασχολούταν κυρίως με τη ζωγραφική του El Greco. Δομήνικος στα Λατινικά σημαίνει Κυριάκος, έλεγε συχνά καμαρώνοντας για τη συνωνυμία. Δύσκολα τον...

  Στα πλαίσια λειτουργίας του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net σκεφτήκαμε και υλοποιήσαμε μια ιδέα που όσο κι αν αναζητήσαμε δεν βρήκαμε κάτι ανάλογο. Το διαδίκτυο είναι μεγάλο. Τεράστιο θα έλεγε κανείς! Η ροή της πληροφορίας είναι διαρκής, γρήγορη κι ενέχει τον...

Περιμένεις αδιαμαρτύρητα στον τελευταίο σταθμό το τρένο που θα’ ρθει με όλα τα μάτια του ορθάνοιχτα στυλωμένα στην σίγουρη αλαζονεία σου.   Τρίζει η ματιά σου στο άκουσμα της διαφυγής.   Ανασταίνεται ο νεκρός καιρός το αηδόνι γίνεται ποιητής ξανά σαν...