Ανάσκελη η νύχτα χασμουριέται κλέβοντας το όνειρο της οικουμένης. Των αστεριών η βαρύτητα βαρά ένα ταμπούρλο διεγερτικό. Άχρονε χρόνε πού με πας και να σου σκλαβωθώ άλλο δεν θέλω; Συντονίσου μοίρα με το κρυφό σχέδιο της υπεροψίας τ' ουρανού - συντονίσου. Θα...

Το «για πάντα», «ποτέ ξανά» και οποιαδήποτε τέτοιου είδους κουβέντα, ήταν κάτι που διαπερνούσε με ηλεκτροσόκ όλο το κορμί και προπαντός το μυαλό και την καρδιά του Χ. «Ατάκες της στιγμής, γεμάτες άφθονα ψέματα, αλλά με λίγη δόση παιδικής αφέλειας και αθωότητας»,...

Το άπειρο της δυστυχίας έχει το δικό του τοπίο και είναι στερημένο από ανθρώπους. Απόκοσμοι ήχοι. Μέρος της νύχτας χάνεται στο κενό. Μέρος της ημέρας είναι σκοτεινό, κάποιο άλλο όχι. Τυχαίες αντιφάσεις. Ένα σπίτι με αναμμένα φώτα και λίγο πιο μακριά, φωνές παιδιών...

Η δρ. Μαριανίκη Δορμπαράκη, στο βιβλίο της «Bernard-Marie Koltes. Φαλλός του Ήλιου: Ρομπέρτο Τσούκκο», ερμηνεύει με μεγάλη επιτυχία, τον εσωτερικό κόσμο του ήρωα του Koltes, ενός κατά συρροή δολοφόνου, που παραπαίει ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο με αίτημα την...

Έψαχνε με αγωνία να βρει το κλειδί του. Δεν θυμόταν που το άφησε. Τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότερο έπιανε τον εαυτό του να είναι αφηρημένος και απρόσεκτος «λες να είναι τα χρόνια» μουρμούρισε. Ξαφνικά από το συρτάρι γλίστρησε και έπεσε στο έδαφος μια παλιά...

Σωρός οι πέτρες στ' αυλάκια της ζωής Και τα χέρια βαριά να τις σηκώσουν Κουράστηκαν να οργώνουν του χρόνου τα χωράφια κι έμειναν ανήμπορα, δίχως πνοή Πλήθυναν οι ήττες στις ανηφοριές και ήρθαν πάνω σε σαλαμάνδρες τα όνειρα να φαρμακώσουν Κρύφτηκαν οι μνήμες στους...

Στα ερείπια καλά φυλαγμένες στέκουν οι μνήμες. Στις ντουλάπες κρέμονται ακόμα τα ρούχα των σκοτωμένων. Οι γυναίκες με τις στιβαρές φορεσιές στην καρδιά τους και στην ψυχή αρματωμένες. Οι μητέρες, που θήλασαν και αίμα και δάκρυ. Τα κορίτσια ζωσμένα με την άκρη του...

Τράβηξαν  εκ νέου τις γραμμές στον χάρτη Στη διεθνή σκακιέρα, ρουά - ματ  κινήσεις Η  ζωή σου  σάκος που κρεμάς στην πλάτη Ποιον θεό να κλάψεις και  να προσκυνήσεις Η  θάλασσα μαύρη, τα νερά θολώσαν Με πελώριο κύμα η πλώρη παλεύει Σε σπασμένες βάρκες τις ζωές...

Ο ρόλος του σχολείου, έχει νοηματοδοτηθεί στο μυαλό μας ως ένα περιβάλλον μάθησης το οποίο φροντίζει τη γνωστική ανάπτυξη των παιδιών. Ο ρόλος του, όμως, δεν πρέπει να εξαντλείται μόνον σε αυτό. Το σχολείο θα πρέπει να τα προσελκύει τα παιδιά δημιουργώντας τους...

Το πείσμα και η σιωπή σε σημαδεύουν πως να βαστάξει η νιότη τόσο φως μακριά το πέλαγος φουρτούνες γέννησε. Μάχεσαι, με τους ανέμους στην πιο ακρινή βίγλα Του Έρωτα κι όλο καλείς στην ερημιά σου θαλασσοπούλια με τα κέρινα φτερά να μεταλάβουν, απ' το αίμα το θολό την...

Δεν είχε ύπνο απόψε... Καρτέραγε με τα βλέφαρα ορθάνοιχτα το φως του ήλιου και με το που τρύπωσε, σηκώθηκε. Νίφτηκε καλά, του έκαμε η μάνα και χωρίστρα, φόρεσε το δανικό πουκαμισάκι, το καλό - σιδερωμένο και μπαλωμένο κοντό παντελονάκι και βγήκε. Ήταν ο μόνος που...

Του κόσμου το χρυσό φτερό Χαρτί μικρό γυαλιστερό Άνεμος να το γράφει Αέρας λόγια και ματιές Από εκείνες τις φωτιές Που η ζωή μας βάφει Σαν σκαρφαλώσεις και φανείς Από τον τοίχο της αυλής Κρυμμένα λόγια θα τα βρεις Σε όποιο τόπο και να βγεις Λουλούδια βγάζει ο...

(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος©) …στο πέμπτο μας ταξίδι μες από αυτή τη στήλη, σας προσκαλούμε με την Έλσα Μαγγανάρη σε έναν κόσμο αλλιώτικο, όπου το ανέφικτο γίνεται πραγματικότητα και το παράξενο τόσο οικείο. Θα σας παρουσιάσουμε έναν κόσμο όπου τα βιβλία δεν...