«Πω πω», μουρμούρισε με δέος η Ελβίρα. «Είναι τεράστιο!» Οι υπόλοιποι την κοίταξαν παραξενεμένοι. Μόλις είχαν στρίψει στη γωνία και κατηφόριζαν για το λιμάνι φορτωμένοι με σακίδια, υπνόσακους, ψάθες, βατραχοπέδιλα και τα απαραίτητα ακουστικά στ΄αυτιά – όλα όσα...

Σύρτη τραβήξανε οι θεοί, κλείσανε τα αυτιά τους σκοτάδι άπλωσαν στη γη, άφησαν τη σκιά τους. Με λασπωμένη τη ψυχή, ρακένδυτος σπουργίτης είχε τον ήλιο το πρωί, δεν ήταν ερημίτης. Ναυάγιο είναι της ζωής, τσάκισε το σκαρί του σέρνει αλυσίδες της ντροπής, μαζί τη...

Αφήσαμε πίσω μας τα χρόνια ―ν’ αποξηρανθούν― στον καυτό ήλιο της νιότης μας. Σαν τα λουλούδια, που κόψαμε μιαν άνοιξη, για να στολίζουν τ’ ανθοδοχεία του χειμώνα… Φορτώσαμε μ’ αυταπάτες το μυαλό μας με δισταγμούς γι’ αυτά που αγαπήσαμε. Κι έτσι το χτες θα...

Στη μοναξιά του βέλους ψάξε με! Ντυμένη θα΄μαι με ολόμαυρο μαντήλι -ξαντό νου ταραγμένου- ν΄ανεμίζει χαϊδεύοντας τη συμφωνία της φύσης Μη θαρρείς πως με στοιχειώνουν λέξεις ειπωμένες πάνω στο κέντημα του σκότους γι΄ αυτές καμιά μετάνοια δεν αξίζει Σφαλισμένες...

Κάποια παιδιά δε μοιάζουν με τ’ αλλά. Έχουν τη μοίρα καταραμένη… Μες στο κλουβί τους είναι κλεισμένα, και αιωρούνται στο κενό.   Μεγαλωμένα απ’ τη γιαγιά τους. Δεν έχουνε πιει μητρικό γάλα, μα ούτε πατέρας τα περιμένει, πάντοτε απόντες ήταν κι οι δυο…  ...

Οι σπουδαστές παρατηρούσαν τον καθηγητή τους με βλέμμα που φανέρωνε πως διόλου δεν είχαν καταλάβει την πρόταση που μόλις είχε ξεστομίσει στην προσπάθεια του να τους δώσει να καταλάβουν πως όλα ξεκινούν από την πρόθεση. “Αποδέχομαι την ανυπακοή, είπε, αρκεί να είναι...

Διαβάστε το πρώτο μέρος εδώ και το δεύτερο εδώ.   Τα χρόνια περνούσαν. Η Ξακουστή μεγάλωνε και γινόταν όλο και πιο όμορφη. Μια καλλονή και με καλοσυνάτη καρδιά. Όλο το χωριό την ήξερε και την αγαπούσε. Την θαύμαζαν κι όπου κι αν πήγαινε, της έδιναν ευχές για...

Από τα παιδικά μου χρόνια, κάτι ιδιαίτερο ένιωθα στο άκουσμα & μόνο μιας εποχής που οι μεγάλοι είχαν ονομάσει.. Καλοκαίρι.. Μπορεί να γεννήθηκα στην καρδιά του Χειμώνα, τα χρόνια όμως πέρασαν & έμαθα να Αγαπώ.. Την Ζέστη, τα Χαμόγελα, την Ελευθερία &...

Άσε με να παραπατώ και να γκρεμοτσακίζομαι. Ας έχω σώμα και καρδιά και χέρια και νου και πόδια αφού η ματιά μου τρέχει άσε με να κοιτώ τον ουρανό γιατί αυτός με αντέχει. Άσε με να σιωπώ όταν ο λόγος θλίβει. Ξέρω τι βάρος κουβαλάει η γλώσσα όταν συντρίβει. Άσε με κι...

Θα γράψω ένα ποίημα να είναι καθώς πρέπει Μπας και με δημοσιεύσουνε μες στα περιοδικά Να χαίρεται ο γέρος ποιητής που θα το βλέπει Μήπως και πει καμιά καλή κουβέντα ειδικά   Θα γράψω ένα ποίημα μικρό, συμπυκνωμένο Όπως το κάνουν όλοι τους: νεοελληνικά Θα το...

Μετά την καταπληκτική Ιάσμη, η συγκλονιστική Χατισέ. Άλλο ένα καλογραμμένο βιβλίο του συγγραφέα Νίκου Γούλια και μια συγκλονιστική συνέχεια της ιστορίας του. Είναι τόσο πολλά τα αισθήματά μου, είναι τόσο έντονες οι συγκινήσεις που μου προσέφερε αυτό το βιβλίο και...