Ασυγχώρητα ο Ήλιος εισέβαλλε στο δωμάτιο από το παράθυρο. Μάλλον δεν θα είχε να κάνει κάτι καλύτερο εκείνο το πρωινό από το να ξυπνήσει την κοπέλα που ημίγυμνη είχε αφεθεί στο λυτρωτικό κόσμο του Μορφέα. Η Αλίκη σηκώθηκε με αργές κινήσεις και κατέβασε λίγο το...

Αφότου θόλωσαν τα πένθη αμέριμνος χαράζεις τις σκιές στου ακρωτηριασμού την τοπιογραφία φιγούρα ανεξίτηλη στο τέμπλο της οδύνης.     Τόσο καιρό ανέγνωμος φύλαγες μιαν ευχή να βρεις τα μάρμαρα ζεστά το ιππικό σε στάση επαγγελία ασύμμετρη που τήρησες μα...

  ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ Φόρεσα το πράσινο της ελιάς κάτω απ' το στέμμα του ήλιου περπάτησα σ' Ακροπόλεις και κάστρα ανάμεσα να αγκαλιάσω ανθρώπους ονειρεύτηκα ήρεμες  θάλασσες με ανεξίτηλα χρώματα στης γης τον καμβά την ελπίδα  της νίκης ζώστηκα και ύψωσα λάβαρο τη ζωή...

  Πρώτα γεννήθηκε ο Άνθρωπος. Ύστερα ο αρχηγός. Κι οι άνθρωποι χωρίστηκαν σ’ αυτούς που τον πίστεψαν και στους ‘άλλους’. Μετά γεννήθηκε η θρησκεία και τους χώρισε ξανά σ’ αυτούς που πιστεύουν και στους ‘άλλους’. Μετά ήρθε η φυλή να τους ξαναχωρίσει, στους...

Με ένα νέο βιβλίο η Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου επιστρέφει στην πεζογραφία. Μετά το «Βαλς μιας ζωής» και την ποιητική παρένθεση με τις «Ψηφίδες», επανέρχεται με ένα νέο μυθιστόρημα. Μας αποκαλύπτει τη ζωή τεσσάρων γυναικών κατά τη δεκαετία του ’70, τα...

Τι να πρωτογράψει κανείς για το σπουδαίο Έλληνα συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη; Πριν λίγες μέρες συμπληρώθηκαν 57 χρόνια από το θάνατό του (πέθανε στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας το 1957). Το σημαντικό του έργο έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες όλα αυτά τα χρόνια, μεταξύ...

  Γαντζώθηκε από το συρματόπλεγμα κι άφησε το βλέμμα της να πλανηθεί στο πουθενά. Αυτό το πουθενά που, μαζί με την περίφραξη, οριοθετούσε πια τα μονοπάτια της ζωής της. Σε ανήλιαγο κελί η ψυχή της κι ας έκαιγε τα μάτια της ένας ολόλαμπρος ήλιος. Γύρω της, η...

Μέσα στην σκόνη και τις χίμαιρες ενός αιώνιου σκοταδιού ατέρμονα τα παρακάλια των διψασμένων για το σώμα της πιο ηλιοφώτιστης των θαλασσογέννητων… Ερωμένης. Φτάσε σε μένα… γυναίκα. Γυναίκα όμορφη στα χάδια μου σμιλεμένη. Γυναίκα πανώρια στα χρώματα της γης ντυμένη,...

Πράγματα αγνότητας καιρών κι όλα λησμονημένα της παιδικής μου κάμαρας ασάλευτες ψυχές την προσοχή μου αποζητούν στα μάτια μου, καημένα κι από το μέρος τους ακούς φωνές που εκλιπαρούν.   Θύμισες όμορφων στιγμών στην άκρη πεταμένα αγάπες που θαμπώσανε στου...

Ποίηση είναι η εμμονή ενός αυτόχειρα να κόψει τον καρπό του χωρίς να χαλάσει την όψη του χεριού του. Ποίηση είναι η πάλη να καταλάβεις αν δυο λέξεις ομοφωνούν πως καταλήγουν σε μια παύση. Ποίηση είναι να ξοδεύεις ανάσες από χρόνο πιστωμένο, για να πείσεις τον χρόνο...

  Στη μέση του έργου, το έχεις ήδη μετανιώσει. Αλλά, δεν μπορείς να αποχωρήσεις από τη σκηνή. Γιατί τότε ο ήχος των βημάτων σου θα φανέρωνε πόσο δειλός είσαι και θα πρόδιδες όσους βασίστηκαν πάνω σου. Έτσι γίνεται και στη ζωή. Ειδικά αν είσαι ηθοποιός, έστω...

Μέσα στη λάμψη του ουρανού, σκορπίστηκαν αχτίδες σαν τα κρυστάλλινα νερά,βροχή με πεφταστέρια που κέντησαν χρυσή κλωστή, επάνω στο φεγγάρι. Πύρινη φλόγα αγκάλιασε, μαγεία στη σελήνη και το λυχνάρι έλαμψε, θαμμένο μες την άμμο ακτινοβόλησε η νυχτιά, τρελό το...

Το Δέντρο της Ζωής είχε χρόνια να ανθοφορήσει. Καθώς η Ζωή κουβαλούσε έναν ατελείωτο χειμώνα, το Δέντρο της που την ακολουθούσε πιστά στις πιο απόκρυφες χαράδρες της ψυχής της, δεν μπορούσε παρά να είναι μαραζωμένο. Ελάχιστα πράσινα φύλλα, έτσι από πείσμα,...

Το ρολόι έδειχνε 5:00 το πρωί. Άλλο ένα ξημέρωμα τον υποδεχόταν άυπνο, να κοιτάζει το ταβάνι του δωματίου του, με τις κουβέρτες πεταμένες στο πάτωμα και το κινητό στη δόνηση εδώ και μέρες. Δεν είχε καμία διάθεση να δει τις εισερχόμενες κλήσεις του παρόλο που το...