Στο αναβόσβημα του φάρου (Μέρος Α΄)
Με συντροφιά την αναμμένη ξυλόσομπα και με μια κούπα καφέ στα χέρια, καθόταν δίπλα στο παράθυρο του σπιτιού του και κοιτούσε τον πέτρινο φάρο. Στο ρυθμικό του αναβόσβημα μετρούσε τα λεπτά, τις ώρες…
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 13 από 41
Σελίδα 13
Σελίδα 13 από 41
Ιστορία μίας μαύρης γάτας
Σε μία γειτονιά με ανθρώπους, σχολεία, καφετέριες, μουσεία, εκεί, ζούσε και ένα μικρό γατάκι. Το χρώμα του ήταν μαύρο, τα ματάκια του ανοιχτά μπλε. Η μαμά του είχε χαθεί -ίσως και να την πάτησε…
Κράνμπερι
Την βρήκαν κατάχαμα, κοντά στον καναπέ του καθιστικού, σχεδόν ετοιμοθάνατη. Μόνον η εμπειρία του τραυματιοφορέα «έπιασε» τον ανεπαίσθητο σφυγμό της. Πάλεψαν να την συνεφέρουν και μόνο μετά τρεις…
Κυριακάτικο τραπέζι κεντημένο
Από τις πιο όμορφες, τις πιο μοσχομυρωδάτες και τις πιο απολαυστικές αναμνήσεις των χρόνων της ως τώρα ζωής μου, είναι αυτά τα Κυριακάτικα τραπέζια στο σπίτι της συνονόματης γιαγιάς μου. Είναι…
Η φωτογραφία
Στην τραπεζαρία των γονιών μου υπάρχει μία φωτογραφία της μητέρας μου που με παρακολουθεί από τα παιδικά μου χρόνια. Κοιτάζει απευθείας τον φακό και χαμογελάει. Τα μαλλιά της είναι ανακατωμένα και…
Εκείνοι κι Εμείς ή Εμείς κι Εκείνοι
Σκέψεις ανάκατες κι έτσι όπως είναι, έτσι και τις καταθέτω. Χωρίς φιοριτούρες, χωρίς καλλωπιστικά στοιχεία, χωρίς ιδιαίτερη και δεύτερη σκέψη…
Ονειρεμένο σπίτι
Μια ζωή περίμενα τη στιγμή που θα έβλεπα το όνειρό μου (ένα από τα όνειρά μου για την ακρίβεια) να γίνεται πραγματικότητα. Το νεόκτιστό μου σπιτάκι, που από τις βεράντες του θα έμενα να θαυμάζω το…
Το κάστρο και ο λύκος
Πάνω από την πεδιάδα της Λοραίνης, χτισμένο στη κορυφή του λόφου, δέσποζε για χρόνια το μικρό κάστρο. Ήταν το πιο σημαντικό κάστρο της περιοχής, μοιάζοντας με άγρυπνο φρουρό, έναν λαμπερό φάρο με…
Χαμήλωσε λίγο…
Χαμήλωσε ψυχή μου να σε δω. Μεγάλωσες αγάπη μου. Ψήλωσες. Δυο μέτρα άντρας έγινες. Θυμάσαι; Σου έπιανα από εδώ τα χέρια και τα έσφιγγες και πάλευες να σηκωθείς από το κρεβάτι. Κοκκινισμένος.…
Η αμοιβή των χρωμάτων
Περίμενα τη σειρά μου με ανυπομονησία στο σκοτάδι. Όταν με τοποθέτησαν στον προθάλαμο επικρατούσε απόλυτο σκοτάδι, όπως και στη συσκευασία· δεν ήξερα ως τότε και δε φανταζόμουν, ούτε υπέθετα φυσικά,…
Το αύριο αργεί να έρθει
Ο Λέοναρντ ήταν αστροφυσικός με ειδίκευση στην εξωγήινη ψυχολογία και επικοινωνία. Αρκετά πετυχημένος και διακεκριμένος επιστήμονας. Όταν του προτάθηκε πριν λίγες μέρες η συμμετοχή του στην…
Το βότανο
Σηκωνόταν από το κρεβάτι πριν ο Θεός ξημερώσει τη μέρα Του και το πρώτο της μέλημα ήταν να πάρει το πρωινό της που το αποτελούσαν μια χούφτα φάρμακα και ένα γλυκερό σιρόπι.
Η κυρά Ντίνα του Στέργιου
?Οι παλιές αγάπες κρατάνε για πάντα μου είχαν πει κάποτε, οι αγάπες όμως που παλιώνουν είναι εκείνες που με κράτησαν ζωντανό κι ακόμα με κρατούν κι ας μην μπορώ εδώ που έχω φτάσει να περπατήσω…
Ψαροντούφεκο
Πήρα ένα τσιγάρο από το πακέτο. Σήμερα θα το ρίξουμε έξω. Με ένα μπουκάλι ουίσκι κάθισα στην βαθιά πολυθρόνα. Η μπαλκονόπορτα ανοιχτή μύριζε από κρεβάτια ιδρωμένα. Κοίταξα την αντανάκλασή μου στο…
Ο Δάσκαλος Κανδηλάπτης
Τράβηξε πολλά ο άνθρωπος, πάρα πολλά. Κι αν δεν είχε μέσα του ψυχή σοφού ανθρώπου και οι ρίζες της φάρας του, αν πέστε... δεν ήταν βαθιές, μπορεί και να γονάτιζε, να έσκυβε το κεφάλι. Πολύ δεν θέλει.…
Ο Σοφός και Εγώ
-Δεν μπορώ να καταλάβω πώς με τόσα λάθη που έχω κάνει είμαι ακόμα ζωντανός! Πες μου Σοφέ γιατί θα μου στρίψει! Είμαι άραγε τόσο τυχερός; Υπάρχει κάποια δύναμη που με προστατεύει; Πραγματικά δεν ξέρω…
Η εγκατάλειψη
Τώρα στέκει εκεί άδειο και έρμαιο του χρόνου, χτυπημένο, γκρεμισμένο και χιλιοβασανισμένο. Μετρά τα βράδια που πέρασαν και αγκάλιαζε με θαλπωρή τους ανθρώπους της ζωής του. Αυτούς που γέλασαν, που…
Τηλεφωνική συνομιλία
Δυο άντρες -άγνωστης ηλικίας- συνομιλούν στο τηλέφωνο. Ο πρώτος κάθεται στο γραφείο του, μ' ένα ποτήρι κόκκινο κρασί· το μόνο φως στο δωμάτιο απ' τη μικρή λάμπα του γραφείου. Ο άλλος βρίσκεται σ' ένα…
Με μυρωδιά λεμονανθών και γεύση από λουκούμι
Όταν βγήκε από το κτίριο της εταιρείας ήταν ήδη απόγευμα. Αν και άνοιξη, το σκοτάδι είχε αρχίσει να απλώνει τα δίχτυα του από νωρίς, παγιδεύοντας το λιγοστό φως του ήλιου που σπάνια ξεμύτιζε εκείνες…
Μάθημα Μάρκετινγκ
Ο Λεωνίδας μιλούσε σ΄έναν θλιβερό τυπάκο που πούλαγε στυλό. Παρ' όλα αυτά έβγαλε πενήντα λεπτά και του τα ΄δωσε. Ο τυπάκος κοίταξε με περιφρόνηση τα πενήντα λεπτά. Δεν φάνηκε καθόλου ευχαριστημένος.…
