Όνειρο θερινής νυκτός
?Όνειρο στο κύμα», «Έρως –Ήρως» ή κάτι τέλος πάντων από τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη του θύμισε εκείνη η γυναικεία μορφή. Αυτό το αγνό, το αθώο, ίσως το πιο αυθεντικό συναίσθημα που μπορεί να έχει…
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 12 από 41
?Όνειρο στο κύμα», «Έρως –Ήρως» ή κάτι τέλος πάντων από τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη του θύμισε εκείνη η γυναικεία μορφή. Αυτό το αγνό, το αθώο, ίσως το πιο αυθεντικό συναίσθημα που μπορεί να έχει…
Ο Παναγιώτης κι η Μαργαρίτα εργάζονταν στην ίδια εταιρία, σε διαφορετικά τμήματα, στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο και στα διπλανά κτίρια. Εκείνος, ένας καλοκάγαθος ογκώδης νέος άντρας γύρω στα τριάντα,…
Η Αντιγόνη βρίσκεται σ' έναν ολόλευκο διάδρομο, πάνω στο φορείο, λίγο πριν μπει στο χειρουργείο. Πάνω από την μεγάλη πόρτα που την χωρίζει, υπάρχει ένα λευκό ρολόι τοίχου και οι δείχτες του δείχνουν…
Αθήνα. Καρδιά του καλοκαιριού με τους καύσωνες να χτυπάνε κόκκινο συναγερμό σε όλη τη χώρα. Ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της πρωτεύουσας. Ώρα τρεις. Διάδρομος αναμονής έξω από την Μονάδα…
Ένα μικρό φάκελο, λίγο μεγαλύτερο απ' αυτόν ενός επισκεπτηρίου, βρήκε την ημέρα εκείνη η Άννα στο γραμματοκιβώτιό της και έτυχε μάλιστα να είναι και ο μοναδικός. Γι' αυτό και τον άνοιξε αμέσως,…
Με την πρώτη ματιά ο σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης μού έμοιαζε σαν οποιοδήποτε άλλο, με τα εκδοτήρια εισιτήριων, το γραφείο πληροφοριών, απολεσθέντων, παραπόνων τα Α.Τ.Μ., τα καταστήματα με είδη…
- Κι έρχεται η ώρα του απολογισμού, λέμε τώρα… Τι πήρες και τι έδωσες την χρονιά που πέρασε.
Το μαχαίρι έγδερνε νευρικά το σώμα του ψαριού και τα λέπια πετάγονταν άτακτα σε όλο το χώρο. Δεκάρα δεν έδινε η κυρά Καλή ούτε για το ψάρι, ούτε για την καθαριότητα. Μηχανικά γίνονταν οι κινήσεις της…
Η κυρά Βασιλική αξημέρωτα έκοψε τους ανθούς από τα κολοκύθια του κήπου της. «Με την ανάσα τους να τους κόβεις», έλεγε του πρωτότοκου γιου της, του Μανόλη, που την ρώταγε πώς φτιάχνει τέτοιες…
Το προσωνύμιο ετούτο κόλλησαν από τα μικράτα του οι συνομήλικοί του στον Στάθη τον Λαλάτσο. Και όντως, ο «λαγός», έβαζε τα πόδια του στον ώμο και διένυε μεγάλες αποστάσεις σε χρόνο ρεκόρ. Έτσι, σε…
Ένα τόσο δα κροκοδειλάκι τατουάζ στον καρπό του αριστερού της χεριού, ήταν η μόνη διαφορά από την πανομοιότυπη αδερφή της. Καρμπόν οι δύο τους και βάζουμε στοίχημα, ότι όχι μόνον η μάνα τους δεν τις…
Plié. Και ένα και δύο. Plié. Ξανά. Και ένα και δύο. Και πάλι plié. Σε κάθε της λύγισμα μάκραινε θαρρείς και το χαμόγελό της. Ο καθρέπτης ανταπέδιδε. Με ένα και δύο χαμόγελα. Με τρία και τέσσερα και…
Ετών 50 και κάτι. Με την τύχη της μη φαλάκρας και την φράση «καλά στέκεται για την ηλικία του» να τον συνοδεύει σε ψιθύρους και κουτσομπολιά. Βαστά χρόνια παντρεμένος με την συνομήλικη γυναίκα του…
Περπατούσε με το μυαλό της θολό και την καρδιά βαριά, με τα πόδια της να ακολουθούν με έναν βηματισμό αυτοματοποιημένο σαν την ανάσα, σε μια ευθεία γραμμή καρδιογραφήματος τελειωμένου ανθρώπου και τα…
Όλα ξεκινούν ένα αναποφάσιστο βράδυ. Καιρός άστατος: Ισχνές ψιχάλες βροχής σε ένα άτακτο «σταρτ-στοπ» και ένα αλλήθωρο φεγγάρι, με το ένα μάτι κρυμμένο πίσω από σύννεφα και το άλλο λοξά στραμμένο…
Για μια ακόμη φορά έβλεπε η Άννα τούτο το μήνυμα στο χρονολόγιό της. Εδώ και δύο μήνες, με το που άνοιγε το laptop, αντίκριζε τούτον τον χαιρετισμό που τον ξεχώριζε μέσα από τόσους και τόσους…
Πλέον θα άνοιγε τα φτερά του και θα διέσχιζε βουνά, θάλασσες, ποτάμια...
Ανάμεσα απ’ τα μισάνοιχτα βλέφαρα κοιτούσε τη θάλασσα. Έμοιαζε ήρεμη αλλά ήταν ακόμη ανακατεμένη. Στην προσπάθειά της να κατευνάσει τον θυμό της, ξέβραζε σκουπίδια και θαλασσόξυλα στην ακτή, σα να…
Μικρές εστίες φωτιάς ήταν απλωμένες στην πλατεία του χωριού και χάιδευαν λάγνα τη νύχτα. Με τις πύρινες γλώσσες τους καταβρόχθιζαν λαίμαργα κλωνάρια ρίγανης αλλά και μαγιάτικα στεφάνια,…