Την συμπάθησε από το πρώτο σφράγισμα. Αλαφροχέρα, πρόσχαρη, έξυπνη, ελευθέρια. Είκοσι εφτά αυτός και τριάντα αυτή. Το αίσθημα ήταν προφανώς αμοιβαίο κι έτσι γεννήθηκε μια μεγάλη φιλία. Μια φιλία καθαρή και αμόλυντη, που ποτέ δεν εκφυλίστηκε σε κάτι υποδεέστερο, αφ’...

Χαμογελούσε  η μάνα μου στο τραπέζι. «Α... ξέχασα. Το απόγευμα θα έρθει ο θείος μου ο Κώστας» «Επίσκεψη!» Στους άλλους βγήκε μια απορία στα ξαφνικά. Σίγησαν τα πιρούνια. Ξεχάστηκαν κάτι λαδομπούκια να μουλιάζουν στη σαλάτα. «Μπα.. πότε εμφανίστηκε αυτός;» ρώτησε ο...

Πίσω από την βιτρίνα του μαγαζιού του, ένας  γνωστός φωτογράφος, πάνω στην Λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου, είχε τοποθετήσει πολύ ωραίο ένα ενυδρείο. Πολύ ωραίο σας λέω. Οι φωτογραφίες, που τις είχε μπροστά-μπροστά, σαν δείγμα της τέχνης του, ομολογώ πως ελάχιστα...

Βλέποντάς σε, μου θυμίζεις πουλάκι, δεν ξέρω γιατί. Σπουργιτάκι αυθάδικο, αλήτικο, ελεύθερο και παρά το ότι είσαι μικρούλι, φαντάζεις δυνατό προστατευτικό και αυτάρκες. Καμία σύγκριση με το χελιδόνι το σπαθάτο, το υπερφίαλο, το εγωιστικό, το καλοκαιρινό –...

Παρασκευή βράδυ γύρω στις οκτώ, το παγκάκι του πεζοδρομίου της Τσιμισκή στο ύψος της Καρόλου Ντηλ τον περίμενε. Με πλάτη στη λεωφόρο και θέα στα καταστήματα τού εξασφάλιζε την καλύτερη θέση στην περατζάδα του πολύβοου απογεύματος. Καθισμένος σταυροπόδι, με κορμό...

Η «Estrelladea», σύντομα θα γιόρταζε τα Χριστούγεννα και οι κάτοικοι της ετοιμαζόντουσαν γι' αυτή την γιορτή. Οι κάτοικοι του βασιλείου ήταν πάντα πολύ χαμογελαστοί, αισιόδοξοι και καλόκαρδοι. Την περίοδο των Χριστουγέννων, ήταν περισσότερο χαρούμενοι, γιατί όλοι...

  "Δεν υπάρχει τίποτε πιο θλιβερό σε αυτόν τον κόσμο από το να ξυπνάς τα Χριστούγεννα το πρωί και να μην είσαι παιδί" σκέφτηκα και χάθηκα στις σκέψεις μου… ξανά… έκλεισα τα μάτια μου, πίσω εξήντα χρόνια με είδα παιδί, ήμουν δεν ήμουν δέκα χρονών, δίπλα στο...

Να η ωραιότερη εικόνα: αυτά τα δυο χέρια, το ένα μέσα στο άλλο. Το ένα το έχουν ήδη μεταπλάσει τα έργα και οι ημέρες. Σε κάθε δάχτυλο, τα σημάδια των χρόνων που πέρασαν, όπως σ’ ένα κορμό δένδρου οι κόμποι και οι προεξοχές. Το άλλο χέρι τρυφερό, άθικτο ακόμα,...

Κάτω από την παλιά γέφυρα οι άστεγοι της πόλης έχουν βρει έναν ίσκιο για τη μέρα κι ένα σκέπασμα για τη νύχτα. Εκεί κάτω, οι τόσο διαφορετικές ζωές τους ενώνονται σε μια τύχη, για όλους κοινή, που κάθε βράδυ κάνει αγώνα αντοχής μέχρι το ξημέρωμα. Μερικές φορές,...

Σκλάβοι ορμονών μέσα σ' ένα ντελίριο μιας παράδοξης ψυχικής κατάστασης ισορροπίας εντός της υπερβολής. Παρανοϊκή έλξη που σε ηλεκτρίζει... Μήπως ξέφυγα από της πραγματικότητας τα όρια; Καθώς η έννοια του χρόνου αποτυγχάνει να περάσει στην αντίληψή μου, οι πόθοι...

Ήταν μια γαμημένη Τέταρτη του Αυγούστου. Σαράντα βαθμοί. Ζεμάταγε ο τόπος. Το ερκοντίσιο αγκομαχούσε σαν το θείο μου τον θεριακλή, όταν ανέβαινε ασθμαίνοντας τα σκαλοπάτια του πατρικού μας. "Όπου να ‘ναι θα μας μείνει στο τόπο από αίρφραγμα" σκεφτόμουνα. Έτσι...

Κάτω από το πουκάμισό του ένα μαχαίρι στερεωμένο με μονωτική ταινία. Πίεζε το στήθος του όπως περπατούσε, φοβούμενος πως θα του πέσει. Με τόσες μπλούζες από μέσα και το πουκάμισο περασμένο από μέσα από το παντελόνι και όμως φοβόταν. Η αποκάλυψη είναι ένα βήμα από...

Πρέπει οπωσδήποτε κάτι να γράψω, όχι γιατί το θέλω, είναι το τελευταίο, ή το προτελευταίο πράγμα που θα ήθελα να κάνω τούτη τη στιγμή, αλλά γιατί πιέζομαι από τον εκδότη μου. Και εκδότης σημαίνει το ψωμί της μέρας και του μήνα μου. Και δόξα σοι ο Θεός να λέω, αφού...