Αρχική › Blog › Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις
Κατηγορία
Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις
Μια εικόνα… Χίλιες λέξεις στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
479 άρθρα · σελίδα 2 από 24
Σελίδα 2
Σελίδα 2 από 24Άτιτλο
Εκείνη την αυγή έφτασα πιο κοντά στην αρχή του τέλους. Έφτασα ευτυχώς νωρίς στον σταθμό των λησμονημένων, στην αποβάθρα της νέας ζωής.
Στάχτες
Σβήνω το τσιγάρο μου πάνω στον χάρτη Όχι δεν κάηκε ο κόσμος ακόμη Μόνο εγώ καίγομαι Η σιωπή μουδιάζει στις στάχτες. Είναι ψέματα πως κάποια στιγμή αναγεννιέσαι Ό,τι έκαψες σου άφησε ένα αποτύπωμα που…
Για ένα όνειρο
Χειμώνας που μοιάζει με καμουφλαρισμένο φθινόπωρο. Και δε χιονίζει πια. Άλλαξαν, θαρρείς, οι καιροί. Και τα χρόνια περνούν από πάνω μου αμείλικτα, σαν τα τρένα επάνω στις ράγες. Ο ήλιος δείχνει τα…
Κοντσέρτο για πιάνο
Προς τι λοιπόν το χαμόγελο όταν η θλίψη είναι πάντα κοντά σαν μια παλιά ανάμνηση στην άκρη του μυαλού, σαν μια πικρή μνήμη που επαναλαμβάνει, το αργό, σκοτεινό τραγούδι της,
Ορθοπεταλιά
Οι ρόδες του ποδηλάτου της σκορπούσαν τα ξερά καφεπορτοκαλί φύλλα που είχαν πέσει από τα δέντρα. Ο αέρας που φυσούσε ήταν λες και της έδινε μια ώθηση να κινηθεί πιο γρήγορα. Τα μάτια της προσπαθήσουν…
Χρόνε αψεγάδιαστε
Η αλμύρα της θάλασσας καίει τα βήματά μου, ο δρόμος είναι πληγωμένος, τα καράβια ματωμένα. Οι γλάροι πέταξαν μακριά, μόνο δυο ανήμπορα χελιδόνια άφησαν τα πληγωμένα τους φτερά κι έπεσαν νεκρά, να μου…
Φλας
Βαριέμαι αφόρητα την γλυκανάλατη ποίηση Βρωμάει μετριότητα Στροφές απαλές,ανώδυνες Φλύαρες, που δεν μιλάνε Κάψε μου, με δυο λέξεις το σωθικό Και θα σου είμαι ευγνώμων.
Χειμερία Νάρκη
Θα μιλήσω για τις εποχές του χρόνου όπως μιλώ για τα σύμβολα του φωτός πάνω στα θολά πρόσωπα των μνημείων της όρασης.
Μάταιη γραφή
Όλα ξεκίνησαν από μια παλιά γραφομηχανή. Ποτέ πριν δεν ήταν σε θέση να γράψει, έως τη στιγμή που, εντελώς συμπτωματικά, αυτή η γραφομηχανή έπεσε στα χέρια του. Είχε προσπαθήσει επανειλημμένως, με όλα…
Το βέλος
Δεν ξέρω αν έχετε ποτέ αναρωτηθεί πού αράζει αυτός ο θρασύς πιτσιρικάς που μας εμπαίζει με τα καπρίτσια του. Πάντως δεν κυκλοφορεί ανάμεσά μας, εκτός κι αν είναι αόρατος. Η πιθανότερη εκδοχή είναι…
Αόρατο
Ήταν μια από αυτές τις σύντομες στιγμές που μπορεί να συμβούν μεταξύ ξένων. Ιδρωμένη ακόμη από τη γιόγκα, είχε σταματήσει για έναν καφέ στο δρόμο για το αυτοκίνητο. Χαζεύοντας βαριεστημένα τους…

















