Με τους σταυρούς στα χέρια
Ο αναδυόμενος στην επιφάνεια που κρατά στο υψωμένο χέρι του το σταυρό, είθισται, να αναφωνεί «άξιος» και να επευφημείται από το πλήθος.
Κατηγορία
Πεζογραφία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,007 άρθρα · σελίδα 34 από 51
Σελίδα 34
Σελίδα 34 από 51
Η μετακόμιση των γραμμάτων
"Ελάτε, βιαστείτε, δε μας παίρνει ο χρόνος." "Γιατί φωνάζεις και είσαι τόσο ανυπόμονη, κυρά-Γραμματική;" "Αα δεν πήρατε χαμπάρι; Ο κυρ-Τόνος θέλει να φύγει, γιατί λέει κουράστηκε να μπαίνει συνέχεια…
Ο σκοτεινός αξιωματικός
Εκείνο το πρωί το συναίσθημα ξύπνησε, σηκώθηκε, τεντώθηκε και μετά ξαναμαζεύτηκε, διπλώθηκε, κλείστηκε σε φάκελο και κίνησε για μέρος μακρινό. Από σάκο σε σάκο, από αεροπλάνο σε καράβι, έφτασε στο…
Το χρυσό καλάμι
Το καλάμι που είχε αγοράσει ήταν ειδική παραγγελία, με αναπαυτικό μονοθέσιο κάθισμα, μόνο για την αφεντιά της. Ολόχρυσο, κεντημένο με ρουμπίνια και σμαράγδια. Επέβλεπε τους πάντες από ψηλά και…
Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος
Γνωρίζεις κάποιον, τον συμπαθείς, τον ερωτεύεσαι, τον αγαπάς και γίνεται ο άνθρωπός σου για μικρό ή μεγάλο διάστημα -δε λέμε για “πάντα”, αποφεύγοντας τις υπερβολές. Νομίζεις ότι τον ξέρεις, ότι…
Θα με ακούσεις;
Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα. Τώρα μένω να κοιτάζω τις φωτογραφίες, μένω να αναπολώ περασμένες εμπειρίες. Κάθε μέρα, μια προσωπική μάχη, ένα ψευτοδίλημμα να κυριεύει την ψυχή μου, οι απαντήσεις που δεν…
Μυρτώ
?Η αμαξοστοιχία 601 φτάνει σε λίγα λεπτά στο σταθμό μας στην πρώτη γραμμή. Παρακαλούνται οι κύριοι επιβάτες να απομακρυνθούν από τις γραμμές για λόγους ασφαλείας», ακούστηκε η φωνή του σταθμάρχη από…
Η τελετή
Με κανέναν δεν είχε καλές σχέσεις στο χωριό. Δεν ήταν κακιά. Μόνη γυναίκα ήταν, ταλαιπωρημένη και χτυπημένη από τη μοίρα. Θες επειδή την παράτησε ο άντρας της, θες επειδή ο γιος της είχε πάρει τον…
Χριστουγεννιάτικο μυστήριο
Ευχές για το νέο έτος ανταλλάχθηκαν. Τα φώτα του βιβλιοπωλείου έσβησαν. Η πόρτα κλειδώθηκε και τα ρολά κατέβηκαν για δυο μέρες.
Χριστούγεννα για μένα…
Κοιτώντας μέσα στη φωτιά που σιγοτρίζει αναρωτιέμαι τι είναι για μένα τα Χριστούγεννα.
Η γιορτινή πιατέλα
Δεν ξέρει πόση ώρα κοιτούσε τον οροστάτη, χωρίς να κουνηθεί καθόλου. Παρακολουθούσε τη μονότονη διαδρομή της κάθε σταγόνας που έπεφτε αργά. Απελπιστικά αργά. Έπεφτε, χάνοντας το σχήμα της, στο…
Μέσα στο βράδυ, μέσα στο μετάξι
Το βράδυ θα μαγειρέψω. Θα έρθεις, έτσι δεν είναι; Μονάχα εσένα προσκάλεσα... Φώναξα τ’ αστέρια για να στολίσουν το ταβάνι, δεν ήθελα να το αφήσω χλωμό και άδειο ως συνήθως. Σε μια εξαιρετική…
Midsummer night blues
Μεσάνυχτα Δευτέρας. Υπεραστικές κλήσεις προς εκλιπόντες παραλήπτες. Η πόλη κλειστή στους πόθους και τις προκλήσεις. Παραδομένη στο στριγκό νανούρισμα της βδομαδιάτικης ρουτίνας. Παράδεισος για τους…
Η Μάνα
Δεν είχαμε ποτέ καλό σπίτι. Έτριζε πάντα το ξύλινο πάτωμα, φαγωμένο απ’ το σαράκι, κι η υγρασία γέμιζε το ταβάνι μαύρα σύννεφα. Τα κρεβάτια μας σκέπαζαν γκρίζες κουβέρτες που έγραφαν «ΙΚΑ». Ήταν…
Λευτεριάς αιμομιξία
?Δεν έχουμε όλη τη μέρα, προχώρα», φώναξε με αυστηρό ύφος ο αρχιφύλακας της φρουράς. «Μα… δεν ξέρω αν θέλω να αποχωριστώ το νησί μου», αποκρίθηκα δειλά ψελλίζοντας τις λέξεις μέσα από τα δόντια μου.…
Κίτρινος χαλαζίας
Δεν είμαι άνθρωπος που εκδηλώνεται εύκολα. Αντιμετωπίζω δυσκολία να μιλήσω, να εκφραστώ, μέχρι και ν’ αρθρώσω σωστά τις λέξεις. Όχι, δεν έχω κάποια διαταραχή ομιλίας και λόγου. Απλώς κυριεύομαι από…
Κράτα τον παππού ζωντανό
Ο παππούς μας ήταν ο καλύτερος του κόσμου. Όλα κι όλα είχε δύο εγγόνια, εμένα και τον ξάδερφό μου, το Νικολάκη. Στρατιωτικός στο επάγγελμα, ήταν αυστηρός και σοβαρός με τους υπόλοιπους. Όταν έβλεπε…
Θέλω ξανά
Έφτασα στο τέρμα. Άφησα χαραμάδες και τρύπωσε η θλίψη, ως τα μύχιά μου. Δε με νοιάζει αν είναι μέρα, ή νύχτα. Χειμώνας, ή καλοκαίρι. Είχα όνειρα, πολλά όνειρα. Πού πήγαν τα όνειρά μου; Είχα χαμόγελο…
