τοβιβλίο.net

Επιλέξτε Page

Αλέξανδρος Κουτρούλης

Δημοσιεύσεις

Ανάθεμα

Ανάθεμα

Ανοιγοκλείνεις τα μάτια. Σε τσούζουν οι φακοί. «Ανάθεμα». Πάνε μέρες που δεν έχεις κοιμηθεί, σέρνεσαι, έχεις χάσει πια το μέτρημα· να ‘ναι τρεις ή τέσσερεις; Αργεί να χαράξει. Ντυμένη η πόλη στα λευκά, οι φανοστάτες σού επιτρέπουν να το δεις, μα το αρνείσαι. Γκρι...

Διαβάστε Περισσότερα
Η απόκοσμη προσωπικότητα της Βιργινίας Κατρή

Η απόκοσμη προσωπικότητα της Βιργινίας Κατρή

Ένας πνιχτός αναστεναγμός ακούστηκε μέσα στο δωμάτιο που δεν ήξερα αν ήταν δικός μου. Ίσως πολύ μπάσος για τα αυτιά μου. Μπορεί να έφταιγαν και τ’ αμέτρητα τσιγάρα που ‘χα καπνίσει όλο το βράδυ. Ίσως να γρεζάρισε τον λαιμό μου το γλυκό κρασί. Πιθανό να έφταιγε και η...

Διαβάστε Περισσότερα
Sifu

Sifu

Ήχος βροχής. Μια μικρή και λασπωμένη λίμνη έχει σχηματιστεί στη μέση του σακατεμένου δρόμου και αργογεμίζει απ’ τις σταγόνες που τη δέρνουν όλο το βράδυ. Παραδίπλα ακόμη μία. Πιο βαθιά. Στην απόσταση κι άλλη. Πλημμυρίζει η πόλη απ’ την νεροποντή, που δεν λέει να...

Διαβάστε Περισσότερα
Absit invidia

Absit invidia

«Περίμενες ποτέ πως θα φτάναμε ως εδώ, Αίγλη;», μουρμούρισε ο Μάρκος στην χαμογελαστή πιτσιρίκα της ασπρόμαυρης φωτογραφίας. Μυστήριο το ύφος της· έμοιαζε να ‘ναι βιασμένο το χαμόγελό της. Παράξενο σαν τα ράμματα στο φρύδι της. Δεν μπορούσε να θυμηθεί πια αν ήταν τρία...

Διαβάστε Περισσότερα
Η ελπίδα πεθαίνει κάπου στη μέση

Η ελπίδα πεθαίνει κάπου στη μέση

«Listen to the tales and romanticize how we follow the path of the hero…», άρχισα να μουρμουρίζω καθώς κοίταζα την παγωμένη εικόνα έξω απ’ το παράθυρο του δωματίου. Πάντα μου έλεγε πως είχα ωραία φωνή, πάντα με συμπλήρωνε σ’ όσα τραγουδούσα. Μου έλειπε η κιθάρα μου...

Διαβάστε Περισσότερα
Έχιδνα

Έχιδνα

Μούχρωμα στα γιοφύρια, καυτός Αύγουστος. Παράξενη η πόλη, μυστήριοι οι άνθρωποι. Το ψιλόβροχο νοτίζει τους γκραφιταρισμένους τοίχους του σχολείου απέναντι. Παράταιρο μοιάζει εκείνο το πολύχρωμο κομμάτι· ξερατό χρωμάτων ανάμεσα στις ταγκιές και τα γηπεδικά. Η βουή της...

Διαβάστε Περισσότερα
Μέρα που περνάει, πίσω δεν γυρνάει

Μέρα που περνάει, πίσω δεν γυρνάει

«Χαρμάνης κι άφραγκος, μεσάνυχτα, Αθήνα…» έπιασε ένας να τραγουδάει και κάποιος, στο βάθος, του φώναξε «πιάσε τίποτα χαρούμενο ρε σειρά!». «Την πριγκηπέσσα! Την πριγκηπέσσα!» ξεκίνησε να φωνάζει μια παρέα κι εγώ τους κοίταξα, κρατώντας το κινητό μου στα χέρια,...

Διαβάστε Περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Εκπαιδευτικό υλικό

Αρχείο