«Πρέπει να κλείσω πρέπει το βιβλίο ο πατέρας του ποιητή να το τελειώνω όχι με ειρωνεία βλέποντας ακούγοντας και λέγοντας να τελειώνει με κάτι που θα το βρεις» (Μιχάλης Κατσαρός, ‘Νέο Υστερόγραφο’). Η ποιητική συλλογή του Τόμας Έλιοτ με τίτλο 'Οι Κούφιοι Άνθρωποι'...

Ο ποιητής Βύρων Λεοντάρης, δοτικός στην ευρύτητα των προθέσεων, κατέγραψε την ποιητική της 'ανομολόγητης' δι-επαφής, των 'κεκαλυμμένων' και μη αξιώσεων για την λέξη που 'αναζητεί' την φανέρωση της ως προ-μήνυμα. Το ποιητικό πράττειν του Βύρωνα Λεοντάρη νοηματοδοτεί...

Το διήγημα του Θανάση Βαλτινού, με τίτλο 'Μπλε βαθύ, σχεδόν μαύρο', αναφέρεται & προσδιορίζει τον μονόλογο μίας γυναίκας που βρίσκεται σε 'ώριμη' ηλικία. Κινούμενος μεταξύ αποπνικτικής ατμόσφαιρας & εντροπίας, ο συγγραφέας 'δομεί' μία γυναικεία ύπαρξη η...

'Η Επιστροφή της Ιφιγένειας', του Γιάννη Ρίτσου, ενταγμένη στον κύκλο της 'Τέταρτης Διάστασης', εγγράφεται στις πλαισιώσεις της περατότητας, 'ενσαρκώνει' το μύθευμα της απόκρισης, της απόδοσης, της συγ-κίνησης για αυτό που δύναται να δια-κρατηθεί: την 'εξορία' από...

«Η Πηνελόπη πέρα από τις εκδοχές της, υπαινισσόταν άρτια τον καημό της» Eno Agolli, ‘Πηνελόπη’ Το ποίημα 'Πηνελόπη' του Eno Agolli προσδιορίζει μία 'μετακινούμενη' Ιθάκη, μία Ιθάκη που διαφαίνεται στην ένταση, στις εντάσεις του σώματος. Oρμώμενος από την Ομηρική...

Στην ποιητική του συλλογή που φέρει τον τίτλο ‘Το σώμα και το αίμα’ (Ακόμη μία δοκιμή για ένα ποίημα του Πολυτεχνείου), ο Γιάννης Ρίτσος αναφέρεται στο σημαίνον της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, στην οριακότητα του σώματος που δρα και διεκδικεί το  «ανοίκειο» εντός...

O Δημοσθένης Παπαμάρκος, στη σειρά διηγημάτων 'Γκιακ' (αίμα, φυλή, συγγένεια, στα Αρβανίτικα) συγκροτεί υποκείμενα που παραβιάζουν τις 'θύρες' της ανοίκειας εμπιστευτικότητας, που παλινδρομούν στο μοιραίο, στην ιστορικότητα των 'καθεστώτων της λύτρωσης'. Υποκείμενα...

«Ίσως να κυβερνάς ακόμα τη φωνή σου· - αύριο, μεθαύριο, κάποτε, την ώρα που θα φωνάζουν κάτω απ’ τις σημαίες, φώναξε κι εσύ, μονάχα πρόσεξε να κατεβάσεις το κασκέτο σου χαμηλά, πολύ χαμηλά, μη δουν που κοιτάζουν τα μάτια σου, όσο κι αν ξέρεις πως αυτοί που φωνάζουν...

«Η Μαρία Νεφέλη λέει: Δεν έχω συγγενείς απ’ όλη μου τη ζωή προσπάθησα να φτιάξω μια πετρώδη νεότητα. Γέμισα τον έρωτα σταυρούς. Η Λύπη ομορφαίνει επειδή της μοιάζουμε» (Οδυσσέας Ελύτης, ‘Μαρία Νεφέλη). Η 'Μαρία Νεφέλη΄ του Οδυσσέα Ελύτη (δημοσιεύθηκε το 1978),...

«Έβγαλε τα γυαλιά του, τα σκούπισε, τα ξαναφόρεσε. Τίποτ’ άλλο. Τα κρεβάτια σιδερένια, οι άνθρωποι γυάλινοι, οι καρέκλες αέρας» (Γιάννης Ρίτσος, ‘Θεώρηση’). Η ποιητική συλλογή του Γιάννη Ρίτσου ‘Ο τοίχος μέσα στον καθρέφτη’, αντανακλά αφηγήσεις, ποιήματα που τα...

Η ‘Πολιτεία’ του Ηλία Τσέχου «Με ποια μέτρα και σταθμά Σε ανακηρύττουν μέγα ποιητή Σημαντικό επίσης…» Ήταν καβάλα στο ποδήλατο Ξηρός καλαμιώνας Στενό σοκάκι άτιμο «Με μέτρα και σταθμά Που εσύ δεν έχεις» ούτε βήχα (Ηλίας Τσέχος, ‘Η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας Μην πω...

«η ζωή περνάει απ’ όλα τα χέρια () θλιμμένη κι ανυπόταχτη () ποια νέα απορρόφηση θα ταίριαζε σ’ εμένα () που κάθε μου ενάργεια () ήθελα μόνο να μαγαρίσω» (Τσιόγγας Γιώργος, ‘’Narcissus Rex’’). Η δεύτερη ποιητική συλλογή του Γιώργου Τσιόγγα φέρει τον τίτλο...

Ο Βύρων Λεοντάρης και η "ενοχή" της ποίησης. Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net

Tο ‘τερατώδες αριστούργημα’ του Γιάννη Ρίτσου «διαβάζω ανάποδα τις λέξεις βρίσκω το σωστό νόημα τους παίρνω το μαυροπίνακα κάτω απ’ τη μασκάλη μου φεύγω ο τρίφτης κατρακυλάει στη σκάλα τρέχουν οι αρουραίοι γκρούχ είπε ντβέρτζ είπε» (Ρίτσος Γιάννης ‘το τερατώδες...